ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (Πράξ. Α΄,1-8)

Μάρτυρες και συνοδοιπόροι του Αναστάντος Χριστού
«Παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ… ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς».        Στην μοναδική σε ομορφιά Λειτουργία της Αναστάσεως, μαζί με το Ευαγγέλιο του Ιωάννη ανοίγουν και οι «Πράξεις», που εξιστορούν τη δράση των Αποστόλων μετά την Πεντηκοστή και την εξάπλωση της Πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας. Αποσπάσματα αυτού του βιβλίου θα μας συνοδεύουν σ’ όλη τη διάρκεια του Πεντηκοσταρίου, με όσα θαυμαστά περιγράφει ο Έλληνας ιατρός και συνοδίτης του Παύλου, ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

     «Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ»: ως πραγματικός άνθρωπος, αλλά χωρίς αμαρτία, με «κεκρυμμένη» τη θεότητα σ’ όλη την επίγεια ζωή Του, με εξαίρεση ελάχιστες στιγμές, που, ως πανίσχυρες ακτίνες του Ακτίστου Φωτός, φανέρωσαν την απερίγραπτη θεία δόξα. Αυτήν αισθάνθηκαν οι Μαθητές και θαμπώθηκαν τόσο πολύ στο Όρος Θαβώρ, που ήθελαν να κατασκηνώσουν και να μείνουν για πάντα εκεί !Για σαράντα μέρες ο Αναστημένος Κύριος εμφανιζόταν στους μαθητές Του με πολλές αποδείξεις, για να ενισχύσει την κλονισμένη πίστη τους, να νοηματοδοτήσει ξανά την άχαρη ζωή τους. Με την ήρεμη, γλυκιά παρουσία Του μεταδίνει μηνύματα και βιώματα της καινής, Αναστάσιμης Ζωής. Τρώει και πίνει μαζί τους, όχι από ανάγκη, όπως πριν την Ανάσταση, αλλά για να βεβαιωθούν οι Μαθητές για την πραγματικότητα της υπάρξεώς Του. Τους μιλάει για τη Βασιλεία του Θεού, το βασικότερο και σπουδαιότερο ίσως θέμα, στο οποίο επανειλημμένως αναφερόταν, ζητώντας μετάνοια, από την πρώτη στιγμή της δημόσιας δράσης Του, μέχρι την ύστατη της επίγειας ζωής Του.
Όμως, εδώ παρατηρούμε μια παραδοξότητα: ενώ μας παραγγέλλει να έχομε ως διαρκές αίτημα την πραγμάτωση της Βασιλείας στη γη, μας προτρέπει να ψάξουμε στα ενδότερα της υπάρξεώς μας, αφού βρίσκεται εκεί! Αλήθεια, και τι δε θα έδιναν οι ταλαίπωροι άνθρωποι, για να βρουν τον πραγματικό, ανεκτίμητο, «χαμένο θησαυρό»! Να ικανοποιήσουν την άσβηστη πείνα και δίψα της αιωνιότητας, που οι «ταφόπλακες» τούτου του πρόσκαιρου βίου σκεπάζουν! Ο άγιος Παΐσιος δείχνει την «οδό»: «Όταν μέσα μας είναι ένα μέρος της χαράς του Παραδείσου, τότε η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί;. Και το αντίθετο, όταν έχουμε άγχος, τύψεις συνειδήσεως, τότε μέσα μας υπάρχει ένα μέρος της Κολάσεως. Ο άνθρωπος μόνος του μπορεί να κάνει τη ζωή του παραδεισένια, εάν δέχεται να τον κυβερνάει ο Θεός σαν καλός Πατέρας. Πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στον Θεό, να ελπίζει σ’ Αυτόν για ό,τι επιχειρεί να κάνει και να τον δοξάζει για όλα»(«ΛΟΓΟΙ»Δ΄, σελ.149).
    Για το «βάπτισμα» της Πεντηκοστής ο Κύριος παράγγελνε στους Μαθητές να μην απομακρυνθούν από τα Ιεροσόλυμα. Κι αυτοί, βιώνοντας τον ενθουσιασμό, την ασφάλεια και την ελπίδα που τους έδινε ο λόγος του αγαπημένου τους Διδασκάλου, τον ρωτούσαν αν σ’ αυτό το διάστημα αποκαθιστά την Βασιλεία του Θεού. Αλλά Εκείνος απαντά ότι κανείς δε γνωρίζει το χρόνο ελεύσεώς της, παρά μόνον ο Θεός. Προσέχοντας κι εμείς τους λόγους Του, δε θα γινόμαστε θύματα των «ψευδοπροφητών» της εποχής μας- και «οργάνων» του Διαβόλου. Συγχρόνως όμως τους διαβεβαιώνει για τη δύναμη που θα λάβουν με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ώστε να γίνουν μάρτυρές Του, από την Ιουδαία μέχρι την άκρη της γης! Μια δύναμη αναγκαία, για να αναλάβουν έτσι την αποστολή τους μέσα σ’ ένα κόσμο σκληρό και εχθρικό.
     Την επαλήθευση των λόγων του Κυρίου θα παρακολουθήσομε, με τη Χάρη Του, όπως είπαμε, τις επόμενες Κυριακές. Ήδη όμως γνωρίζουμε ότι οι Απόστολοι, ως αυτήκοοι και αυτόπτες μάρτυρές Του, θα έδιναν τη μαρτυρία Του με το κήρυγμα και τον τρόπο ζωής τους, που επρόκειτο να την επισφραγίσουν με το μαρτύριό τους. Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν αμέτρητοι Άγιοι, είτε με το «μαρτύριον του αίματος», είτε με το «μαρτύριον της συνειδήσεως», σ’ όλη την ιστορική πορεία της Εκκλησίας.
     Κάθε άνθρωπος, φίλοι μου, με τα έργα του «γράφει» το «βιβλίο» του, κι όλα καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια στη «Βίβλο της ζωής» του Ουρανού. Ξέρομε ότι από το Πάσχα αρχίζει η «Όγδοη Ημέρα», που θα φανερωθεί πληρέστερα με τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Μέσα στον πάμφωτο κόσμο της Αναστάσεως, ως συνοδοιπόροι Του, συνεγειρόμενοι μαζί Του από τον Άδη του πόνου, των στεναγμών, των παθών και των αμαρτιών μας, ας τον ακολουθούμε όλες τις μέρες της ζωής μας, όχι τόσο με τις δικές μας προσπάθειες, όσο με την ασύλληπτη, ανεξάντλητη αγάπη Του.«Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια». Αμήν!
Χριστός Ανέστη!
Νίκος Σιγανός – Θεολόγος