ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (Ματθ. Ε΄, 14-19)

18,Ιούλ

Οι χριστιανοί- «το φως του κόσμου»

Τιμούμε σήμερα τους Αγίους Πατέρες της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε στη Χαλκηδόνα το έτος 451 μ. Χ., καταδίκασε την αίρεση του Μονοφυσιτισμού και εξέδωσε τον όρο της υποστατικής ενώσεως των δύο φύσεων στο πρόσωπο του Χριστού. Πώς, λοιπόν, συνδέεται η ευαγγελική περικοπή με τούτη τη Γιορτή; Ελπίζω να γίνει κατανοητό με όσα θα εκτεθούν παρακάτω.

«Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη…», διακηρύσσει ο Κύριος στις όμορφες πλαγιές του Όρους, στην ομώνυμη Ομιλία Του, που, αντάξιά της δεν πρέπει να εκφωνήθηκε ποτέ στη γη. Έχει ήδη διατυπώσει τους περίφημους Μακαρισμούς, δίνοντας το «μπούσουλα» της σωστής πορείας των χριστιανών στη ζωή. Τώρα, χαρακτηρίζει τους Αποστόλους ως «φως του κόσμου» και τους παρομοιάζει με πόλη που είναι κτισμένη πάνω στο βουνό και φαίνεται από παντού. Συνεχίζοντας λέει ότι δε βάζουν χαμηλά το λύχνο, αλλά τον τοποθετούν ψηλά, για να φωτίζει όλο το σπίτι. Έτσι, λοιπόν, λέει, «ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους Ουρανούς».

Για να αντιληφθούμε το νόημα των λόγων του Χριστού, ας σκεφτούμε ότι, όταν ήρθε, το βαθύ σκοτάδι της αμαρτίας, σαν πέπλο βαρύ, ασήκωτο, σκέπαζε τη γη. Οι Απόστολοι, έχοντας μαθητεύσει για τρία χρόνια κοντά Του, δεν θα είχαν απλώς ενστερνιστεί κάποιες «υψηλές ιδέες». Δεν θα είχαν λάβει κάποιες «ηθικές επιταγές». Τέτοιες, λίγο πολύ, είχαν διακηρύξει και διάφοροι φιλόσοφοι και ιδρυτές θρησκειών. Μα, και αργότερα, μέχρι σήμερα, πολλά φιλοσοφικά συστήματα, ιδεολογίες και θρησκείες του κόσμου αναζητούν την αλήθεια και υπόσχονται τη «λύτρωση». Όμως, ποιος άνθρωπος μπορεί να εγγυηθεί την αιώνια ζωή, αν όχι ο Θεάνθρωπος; Λοιπόν, οι  μαθητές του Χριστού γνώρισαν στο πρόσωπό Του και έζησαν την Αυτοαλήθεια. Αλλά, και μετά την αναχώρησή Του στους  Ουρανούς, το Άγιο Πνεύμα θα φώτιζε το νου, την καρδιά και τη ζωή τους και θα ζωοποιούσε την Εκκλησία. Γίνεται σαφές ότι, όχι μόνο οι Απόστολοι, αλλά και οι διάδοχοί τους και όλοι οι χριστιανοί, με το Βάπτισμα και το Χρίσμα και ζώντας τα Άγια Μυστήρια της Εκκλησίας, παίρνουν το φως της διδασκαλίας και της Θείας Χάριτος, ώστε, με όλη τη βιωτή τους, να αντιφεγγίζουν Εκείνου το φως! Αλλά, το ερώτημα που προκύπτει είναι, κατά πόσο γνωρίζουν οι πιστοί αυτές τις αλήθειες και δεν εφησυχάζουν, περιμένοντάς τα όλα από τους ποιμένες, και, το σπουδαιότερο: πόσο η καθημερινή μας ζωή «συμφωνεί» και αντικατοπτρίζει την Ορθόδοξη διδασκαλία, που υποτίθεται πως ακολουθούμε;

Ας προσέξουμε όμως και το εξής: ο Κύριος κήρυσσε και έπραττε δημοσίως. Το ίδιο έπρατταν και οι Απόστολοι, οι Πατέρες και γενικότερα η Εκκλησία. Η Πίστη δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, όπως πολλοί σήμερα κακώς νομίζουν. Τέτοιες ιδέες προωθούνται εύκολα τον τελευταίο καιρό, με  πρόσχημα τις βλάσφημες αντιλήψεις περί της Θείας Κοινωνίας. Ο Χριστιανισμός είναι κλήση στην ελευθερία, το υπέρτατο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, που οφείλει να το υπερασπίζεται, και που σήμερα ολοένα και περισσότερο καταπατείται. Η Εκκλησία δεν είναι μυστική οργάνωση, ούτε σωματείο, αλλά Θεανθρώπινος οργανισμός. Η Πίστη δεν είναι σύνολο θεωρητικών κανόνων, αλλά κλήση σε κοινό τρόπο ζωής, συμμετοχή στη Λατρεία, κοινωνούμενη ζωή στο Σώμα της Εκκλησίας. Αυτά βιώνονται με τα Μυστήρια, τις Εκκλησιαστικές Εορτές, τα δημοτικά τραγούδια, τους «κυκλοτερούς» χορούς, και τόσα άλλα της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης, που, χρόνια τώρα, πολεμείται, περιθωριοποιείται, ή εκτοπίζεται, και μάλιστα  από το χώρο της Κρατικής Παιδείας!  

Πολλά και διάφορα υποστηρίζουν οι άνθρωποι για το  Χριστό, αδυνατώντας να εξηγήσουν το μέγα και ακατάληπτο μυστήριό Του. Αλήθεια, ποια ανθρώπινη φαντασία  μπορεί να συλλάβει το μέγεθος της ταπεινώσεώς Του; Συγκαταβαίνοντας προς το ανθρώπινο γένος, γεννιέται, ζει και κινείται στην εβραϊκή κοινωνία, μετέχοντας σ’ όλες τις θρησκευτικές εκδηλώσεις και τηρώντας τα ήθη και έθιμα και τις διατάξεις του Νόμου. Γι’ αυτό λέει ότι δεν ήρθε για να τον καταργήσει, αλλά να τον συμπληρώσει. Με κύρος και σοβαρότητα επισημαίνει ότι θα εκπληρωθούν στο ακέραιο όλα όσα αναφέρονται στην Αγία Γραφή. Για να τονίσει, τελειώνοντας, ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παραβεί τις εντολές Του και να διδάξει διαφορετικά τους ανθρώπους, ενώ, όποιος τις τηρήσει και κηρύξει σωστά, θα λογαριαστεί μεγάλος στη Βασιλεία των Ουρανών!

Καταλαβαίνομε τώρα, αγαπητοί μου, πώς συνδέεται η ευαγγελική περικοπή με τη Γιορτή των Πατέρων, που υπήρξαν «αστέρες πολύφωτοι του νοητού στερεώματος» της Εκκλησίας του Χριστού. Διέλυσαν τα σκοτάδια της πλάνης των αιρέσεων και δείχνουν σ’ όλους τους πιστούς το δρόμο της ευθύνης και του χρέους, μπροστά στις απίθανες προκλήσεις της εποχής μας.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3223890

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/01/2021 εορτάζουν:Άγιος Τιμόθεος ο ΑπόστολοςΆγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο ΟσιομάρτυραςΆγιοι Μανουήλ Επίσκοπος, Γεώργιος Επίσκοπος Δεβελτού, Πέτρος Επίσκοπος, Λέων Επίσκοπος Νικαίας, Γαβριήλ, Σιώνιος, Ιωάννης, Λέων, Πάροδος Πρεσβύτερος και άλλοι τριακόσιοι εβδομήντα επτά ΜάρτυρεςΌσιος Αναστάσιος ο ΔιάκονοςΌσιος Ιωσήφ ο ηγιασμένος ο Σαμάκος Όσιος Μακάριος εκ ΡωσίαςΆγιος Ιωάσαφ Φωτιστής της ΑλάσκαςΕύρεσις της Ιεράς Εικόνας […]
Go To Top