ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ(Λουκ. Ιη΄, 10-14)

12,Φεβ

«Της μετανοίας άνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα»

Ετοιμαζόμαστε, φίλοι μου, να απολαύσουμε και φέτος τους ωραιότατους ύμνους και τα αναγνώσματα αυτής της Κυριακής, που «ανοίγει» το αγαπημένο μας Τριώδιο-η πιο κατανυκτική και λαοφιλής περίοδος του Εκκλησιαστικού Έτους. Η Παραβολή του Τελώνη και του Φαρισαίου μάς δίνει την ευκαιρία να φωτίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με το άπλετο φως του Ευαγγελίου και να αρχίσουμε να προσανατολιζόμαστε σωστά προς το Πάσχα.

Η εικόνα είναι γνωστή: ανεβασμένοι οι δύο άνθρωποι στο Ναό, για να προσευχηθούν. Ο πρώτος, σε στάση αγέρωχη, όλος κομπασμό, εκθέτει στο Θεό την ηθικότητά του, διαχωρίζοντας τον εαυτό του από τους υπόλοιπους ανθρώπους, που είναι άρπαγες, άδικοι, κλέφτες, μοιχοί. Αυτός, αντίθετα, τηρεί πλήρως τους κανόνες της θρησκείας του. Ο δεύτερος, παράμερα, δεν τολμούσε ούτε καν  να σηκώσει τα μάτια του προς τον ουρανό. Χτυπούσε κλαίγοντας το στήθος του κι έλεγε: «Θεέ μου, σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό». Και τελειώνει την Παραβολή ο Κύριος, συμπεραίνοντας ότι ο μεν τελώνης έφυγε για το σπίτι του αθώος και συμφιλιωμένος με το Θεό, ενώ ο Φαρισαίος, όχι. Γιατί, «πας ο υψών  εαυτόν ταπεινωθήσεται, ο δε ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται» (στ.14)!

 Και οι δύο τύποι της Παραβολής είναι «άρρωστοι» πνευματικά, δηλαδή αμαρτωλοί. Άρα και οι δύο χρειάζονται θεραπεία. Μπορούμε λοιπόν να φανταστούμε την τραγικότητα του Φαρισαίου, που αγνοεί πλήρως την «ασθένειά» του. Αντιθέτως, ο Τελώνης είναι σε πολύ καλύτερη θέση, αφού ομολογεί μόνος του την κατάντια του, ταπεινώνοντας τον εαυτό του. Είναι φανερό ότι ο Χριστός, ανατρέποντας αντιλήψεις αιώνων για την αμαρτία, τις εντολές, τη σωτηρία των ανθρώπων, θέλει να καταπολεμήσει την αυτονόμηση των καλών πράξεων, την υποκρισία και τον εγωισμό, που τροφοδοτεί την κενοδοξία. Αυτή  στέρησε από το Φαρισαίο τη δικαίωση. Αυτή απειλεί να τινάξει στον αέρα όλες τις προσπάθειες προόδου των ανθρώπων. Μηδενίζει όλες τις καλές πράξεις μας, γιατί εμποδίζει το Άκτιστο φως του Θεού να φωτίσει την ψυχή και να την αναγεννήσει. O τελώνης σώζεται, καθώς, έχοντας συναίσθηση των αμαρτιών του, μετανοεί ειλικρινά και γίνεται δεκτός στην αγάπη του Θεού, που ήρθε στη γη, ακριβώς, για να καλέσει τους αμαρτωλούς σε μετάνοια. Και μάλιστα, κατακρινότανε συχνά από τους Γραμματείς και Φαρισαίους, γιατί συναναστρεφότανε πόρνες, ληστές, τελώνες, άδικους και ανήθικους ανθρώπους, λέγοντας κιόλας ότι αυτοί προπορεύονται άλλων στη Βασιλεία των ουρανών!

Οι Φαρισαίοι όλων των εποχών ζουν «κλειδαμπαρωμένοι» στον «πύργο» του Εγώ τους, ασφαλισμένοι με «νόμους» και αμέτρητες «εντολές», αλλά δυστυχώς χωρίς την αγάπη. Μπορεί και να «ξημεροβραδιάζονται» στις εκκλησιές και στις ιερές Ακολουθίες, αναζητώντας «πρωτοκαθεδρίες», όντας θύματα της ματαιοδοξίας τους, σε διάφορες εκδηλώσεις, για να εισπράττουν κίβδηλους, άχρηστους επαίνους «κούφιων» ανθρώπων! Κάποιοι άλλοι σπανίως προσέρχονται στους ναούς, είτε από απαράδεκτο «φόβο» και υπερβολικές τύψεις, είτε νιώθοντας αυτάρκεις και «ελεύθεροι», καθώς δε θέλουν σχέσεις με την Εκκλησία! Εδώ βεβαίως εμφωλεύει ο εξής κίνδυνος: να διαχωρίσουμε τους συνανθρώπους μας βάζοντάς τους «ταμπέλες» και να κατατάξομε ψηλά τους εαυτούς μας, σε μια κατηγορία που μας «βολεύει», ενώ συνήθως διαθέτομε θετικά και αρνητικά στοιχεία, «κρυμμένα» στα βάθη της ψυχής μας!

Όπως και να’ναι, σοβαρά ερωτήματα εγείρονται μπροστά μας: Πώς να αντισταθούμε σ’ ένα μάλλον κατ’ επίφασιν πολιτισμό, που διαρκώς μάς διαποτίζει μ’ έναν άκρατο ατομικισμό, με το πάθος της δημοσιότητας και της αυτοδικαίωσης; Πώς θα καταπολεμήσουμε τη ρίζα όλων των παθών, την τρομερή φιλαυτία; Πώς θα αποκτήσουμε την «υψοποιό ταπείνωση» του Χριστού και των αγίων; «Μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία…Χωρίς εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν», λέει ο Κύριος και μας καλεί να τον εμπιστευθούμε. Εκείνο που προέχει, λοιπόν, για όλους μας είναι να επιδιώξουμε να τον «συναντήσουμε» προσωπικά, υπαρξιακά, με τη συμμετοχή μας στην πανέμορφη εκκλησιαστική Λατρεία, αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, φερόμενοι προς όλους τους συνανθρώπους μας  αγαπητικά, ως «εικόνες του Θεού»-αδελφούς μας. Κι εδώ βρίσκεται το μεγαλείο του Χριστιανισμού, που πέρα από Νόμους, ηθικές, «ταμπού» και στεγανά, αναδεικνύει το μεγαλείο του μοναδικού, ανεπανάληπτου ανθρώπινου προσώπου.

Ρώτησαν τον αβά Λογγίνο: «Ποια απ’ όλες τις αρετές είναι μεγαλύτερη, πάτερ»; Και ο Γέροντας είπε: «Σκέφτομαι ότι όπως η υπερηφάνεια είναι η χειρότερη από όλες τις αμαρτίες, αφού κι από τον ουρανό έριξε κάποιους (δηλ. τους δαίμονες), αντίστοιχα και η ταπεινοφροσύνη έχει τη δύναμη και απ’ αυτά τα απύθμενα βάθη να ανεβάσει πάνω τον άνθρωπο, έστω κι αν έχει αμαρτήσει όσο και ο διάβολος. Γι’ αυτό και ο Κύριος μακαρίζει αυτούς που έχουν ταπεινό φρόνημα». Πρέπει κάποτε να μάθουμε ότι δεν θα μας σώσουν οι «καλές» πράξεις μας, ούτε η κατάκτηση σπουδαίων αρετών, χωρίς την αληθινή ταπείνωση και τη «μυστικότητα» που μας υποδεικνύει  ο Κύριος και προπαντός, χωρίς τη Χάρη και το άπειρο έλεός Του.

Σας εύχομαι, Καλό Τριώδιο, Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top