Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη. Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: «Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;» Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: «Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά.» Διαβάστε περισσότερα….

Η ακηδία, η λύπη, η καταπόνηση οπωσδήποτε θα σε επισκέπτονται, όπως και κάθε άνθρωπο. Το κυριότερο θέμα είναι πώς εμείς τις αντιλαμβανόμαστε. Σου έγραψα ήδη, μου φαίνεται, ότι αν ζούμε τις καταστάσεις μας ως “ατομικές” μας μόνο, τότε η ψυχή στο τέλος όλων πτωχεύει και γίνεται άκαρπη, ενώ η ζωή χάνει το νόημά της και γίνεται αφόρητα οχληρή. Ο σκοπός μας, τον οποίο έχει θέσει μπροστά μας το Ευαγγέλιο, είναι να γίνουμε παγκόσμιες υποστάσεις, να φέρουμε μέσα μας όλο τον κόσμο, να ζήσουμε όλο το βάθος της ιστορίας του κόσμου, και επάνω απ’ όλα του Ανθρώπου. Όλη δηλαδή η ανθρωπότητα είναι αυτό το «Εγώ», και όλη η ιστορία είναι η ζωή μου.   Διαβάστε περισσότερα….

Τίθεται σε εφαρμογή από τα πανάρχαια χρόνια ένας μηχανισμός, δαιμονικής έμπνευσης, φθοράς των αξίων και των εντίμων ανθρώπων, που μπαίνει σε εφαρμογή άμα τη εισόδω τους στα κοινά. Αυτή η πρακτική αφορά όλους τους λαούς, απλά στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, αργότερα στα βυζαντινά χρόνια και μετέπειτα στα νεότερα, την ανήγαγαν σε επιστήμη. Στόχος; Η απογοήτευσή των αξίων και η σταδιακή τους αποχώρηση από τη δημόσια δράση. Έτσι μένει πεδίο ελεύθερο για να αλωνίζουν χωρίς έλεγχο οι μετριότητες, οι τυχοδιώχτες και οι ανίκανοι, προς ίδιον όφελος. Οι έντιμοι, οι φιλότιμοι και οι φιλοπάτριδες δεν αντέχουν αυτή τη διαδικασία των μηχανοραφιών, γιατί δε σχεδίασαν και δεν ετοιμάστηκαν ποτέ για μια τέτοια δραστηριότητα. Έτσι αποχωρούν και ιδιωτεύουν. Διαβάστε περισσότερα…

Πέρασε η κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου, γιορτάσαμε το Πάσχα και την Ανάσταση του Κυρίου και ήδη ολοκληρώνεται και το Πεντηκοστάριο. Γιορτές γεμάτες νόημα, ευκαιρίες πλημμυρισμένες από επαγγελίες χαράς και ελπίδας, χαραγμένες από αλήθεια και προοπτική πνευματικής ελευθερίας. Αλήθειες όπως η ψηλάφηση του Θεού από τον Θωμά, η θέα του Αναστάντος από τις Μυροφόρες, η συνάντησή Του με τους μαθητές, η συνομιλία και η φανέρωσή Του με τους δύο προς Εμμαούς, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος που γιορτάζουμε σήμερα, προσφέρονται όχι για να τις ακούσουμε ως ιστορικές περιγραφές, ούτε για να τις παραδεχθούμε ως θρησκευτικά ιδεολογήματα, αλλά για να τις πιστεύσουμε και να διηθήσουν όλες τις λεπτομέρειες της ζωής μας. Διαβάστε περισσότερα….

Η Εκκλησία είναι Θεανθρώπινος οργανισμός. Το Άγιο Πνεύμα αποτελεί την ψυχή και τη ζωογόνο πνοή της Εκκλησίας. Είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και ο κατεξοχήν φορέας και δοτήρας των ακτίστων ενεργειών της. Πρόκειται για την ενεργοποίηση και μετάδοση των συνεπειών της οικονομίας του Χριστού στην ανθρωπότητα και την κτίση, διαμέσου της οικοδομής και διοργάνωσης του σώματος της Εκκλησίας (Στ. Γιαγκάζογλου, 2009, σ.8). Ο σκοπός της δράσης του Αγίου Πνεύματος είναι ο αγιασμός των πιστών, ως μελών της εσχατολογικής κοινότητας και η μετάβασή τους εντός της σφαίρας της θείας πραγματικότητας που εκφράζει η αλήθεια του Θεού. Διαβάστε περισσότερα….