Ὤφθης Μιχαὴλ Νῶε σῷ ναῷ νέος, Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων. Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.  

Βιογραφία

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.   Διαβάστε περισσότερα….

Τήν 1 Σεπτεμβρίου ἀρχίζει τό ἐκκλησιαστικό ἔτος πού διατηρεῖ μέχρι σήμερα τήν ἀρχαία ὀνομασία Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου ἤ  Ἐπινεμήσεως. 1. Ἡ λέξη Ἴνδικτος εἶναι λατινική καί χρησιμοποιεῖται μέ τήν ἔννοια τοῦ ἔτους. Στά ἑλληνικά χρησιμοποιεῖται ἡ λέξη Ἐπινέμησις δηλαδή μερισμός τοῦ χρόνου πού εἶναι τό ἔτος. Ὁ Αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης Διοκλητιανός εἰσήγαγε ὡς τρόπο διαιρέσεως τοῦ χρόνου γιά τήν εἴσπραξη τῶν φόρων τήν Ἰνδικτιῶνα πού περιελάμβανε πέντε ἔτη, πέντε Ἰνδίκτους. Ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἐπέκτεινε τήν Ἰνδικτιῶνα σέ δεκαπέντε Ἰνδίκτους, δηλαδή ἔτη. Ὁ τρόπος αὐτός χρονολογήσεως μέ Ἰνδικτιῶνες εἰσήχθη τόν 4ο μ.Χ. αἰῶνα καί ἀκολουθήθηκε κατά τήν διάρκεια τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καί στά Μεταβυζαντινά κείμενα. Διατηρεῖται μέχρι σήμερα στά Πατριαρχικά ἔγγραφα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, στά ὁποῖα ἀναγράφεται ἡ λατινική λέξη Ἰνδικτιών καί ἡ ἑλληνική Ἐπινέμησις καί ἡ ἀρίθμησή της, α΄, β΄, γ΄ καί οὕτως καθ’ ἑξῆς ἕως ιε΄. Ἡ κάθε Ἴνδικτος ἄρχιζε τήν 1 Σεπτεμβρίου καί ἔληγε τήν 31 Αὐγούστου. Διαβάστε περισσότερα…..

Στη Βασιλεία του Χριστού κάθε ηλικία έχει να επιδείξει τους αντιπροσώπους της. Γιατί κάθε ηλικία έχει προσφέρει σ’ Αυτόν ό,τι διαλεχτό κι υπέροχο έχει να παρουσιάσει. Κι η εφηβική ηλικία, που είναι η πιο δύσκολη στη ζωή του ανθρώπου, έχει να προβάλει τους δικούς της. Ο άγιος Μάμας είναι ένας απ’ αυτούς. Διαλεχτός στους διαλεχτούς κι ωραίος στους ωραίους αποτελεί μια απ’ τις πιο αγαπητές κι ηρωικές μορφές της Εκκλησίας μας των τριών πρώτων αιώνων. Διαβάστε περισσότερα….

31 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ- ΕΟΡΤΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ. ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Η Εκκλησία εορτάζει και τιμά όχι μόνο τα πρόσ¬ωπα των Αγίων, αλλά και τα ιερά αντικείμενα και εν¬δύματά των. Ό,τι σχετίζεται με τη ζωή του ανθρώπου και μάλιστα τα ενδύματά του, που εγγίζουν το σώμα του, είναι πάντα από τα πιο προσωπικά ενθυμήματα, που διατηρούν οι μεταγενέστεροι. Αλλά τα ενδύματα των Αγίων δεν είναι απλώς αντικείμενα που διατηρούν σ’ εμάς τη μνήμη τους, αλλά έχουν κι αυτά τη χάρη του Θεού, καθώς εκείνοι που τα φορούσαν επάνω τους. Το βλέπομε στα ιερά Ευαγγέλια, όπου η αιμορροούσα γυ¬ναίκα, «ακούσασα περί του Ιησού, ελθούσα εν τω όχλω όπισθεν, ήψατο του ιματίου αυτού· έλεγε γάρ ότι εάν άψωμαι των ιματίων αυτού σωθήσομαι. Και εξηράνθη η πηγή του αίματος αυτής». Διαβάστε περισσότερα….-

Όταν  ο Θεός δημιούργησε τον υλικό κόσμο, οι άγγελοι πανηγύρισαν και δόξασαν το Δημιουργό. Τη νύχτα της Γεννήσεως, χιλιάδες αγγέλων πανηγύριζαν το εξαίσιο γεγονός. Ο Χριστός έκαμε το πρώτο θαύμα Του  στο γάμο στην Κανά της Γαλιλαίας,  καθώς συμμετείχε σ’ όλα τα κοινωνικά γεγονότα, στις  εορτές, στις χαρές και τις λύπες των ανθρώπων. Ένα διαρκές πανηγύρι είναι η ζωή της Εκκλησίας. Ένα σταυροαναστάσιμο Πάσχα. Ένας δυνατός, μυστικός πόλος έλξεως  ζώντων και κεκοιμημένων, σε μια ανεκλάλητη χαρά, από τους τάφους των μαρτύρων, ως τις κατακόμβες κι από τα ταπεινά ξωκλήσια, μέχρι τους μεγαλοπρεπείς ναούς των μεγάλων πόλεων της οικουμένης. Διαβάστε περισσότερα….