«Αναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου. Υμνώ και ευλογώ την αναρίθμητον ευσπλαχνίαν και φιλανθρωπίαν Σου, όπου ηθέλησας να με συντάξης με τους εκλεκτούς δούλους Σου. Επίβλεψον και τώρα επ’ εμέ την ταπεινήν, Δέσποτα Θεέ, Κύριε του ελέους, Παντοκράτωρ και παντοδύναμε, επάκουσον της προσευχής μου και πλήρωσον μου τα αιτήματα εις έπαινον. Διαβάστε περισσότερα….

Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη. Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: «Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;» Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: «Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά.» Διαβάστε περισσότερα….

Τίθεται σε εφαρμογή από τα πανάρχαια χρόνια ένας μηχανισμός, δαιμονικής έμπνευσης, φθοράς των αξίων και των εντίμων ανθρώπων, που μπαίνει σε εφαρμογή άμα τη εισόδω τους στα κοινά. Αυτή η πρακτική αφορά όλους τους λαούς, απλά στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο, αργότερα στα βυζαντινά χρόνια και μετέπειτα στα νεότερα, την ανήγαγαν σε επιστήμη. Στόχος; Η απογοήτευσή των αξίων και η σταδιακή τους αποχώρηση από τη δημόσια δράση. Έτσι μένει πεδίο ελεύθερο για να αλωνίζουν χωρίς έλεγχο οι μετριότητες, οι τυχοδιώχτες και οι ανίκανοι, προς ίδιον όφελος. Οι έντιμοι, οι φιλότιμοι και οι φιλοπάτριδες δεν αντέχουν αυτή τη διαδικασία των μηχανοραφιών, γιατί δε σχεδίασαν και δεν ετοιμάστηκαν ποτέ για μια τέτοια δραστηριότητα. Έτσι αποχωρούν και ιδιωτεύουν. Διαβάστε περισσότερα…

Πέρασε η κατανυκτική περίοδος του Τριωδίου, γιορτάσαμε το Πάσχα και την Ανάσταση του Κυρίου και ήδη ολοκληρώνεται και το Πεντηκοστάριο. Γιορτές γεμάτες νόημα, ευκαιρίες πλημμυρισμένες από επαγγελίες χαράς και ελπίδας, χαραγμένες από αλήθεια και προοπτική πνευματικής ελευθερίας. Αλήθειες όπως η ψηλάφηση του Θεού από τον Θωμά, η θέα του Αναστάντος από τις Μυροφόρες, η συνάντησή Του με τους μαθητές, η συνομιλία και η φανέρωσή Του με τους δύο προς Εμμαούς, η έκχυση του Αγίου Πνεύματος που γιορτάζουμε σήμερα, προσφέρονται όχι για να τις ακούσουμε ως ιστορικές περιγραφές, ούτε για να τις παραδεχθούμε ως θρησκευτικά ιδεολογήματα, αλλά για να τις πιστεύσουμε και να διηθήσουν όλες τις λεπτομέρειες της ζωής μας. Διαβάστε περισσότερα….

O λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες αρεσκόταν σ’ έναν ευδαιμονιστικό τρόπο ζωής, μια ζωή δίχως πόνο, με ανέσεις και ευκολίες. Το πολιτικό σύστημα είχε γίνει ο πάροχος αυτού του βίου, αποστερώντας ταυτόχρονα απ’ τους  ‘Έλληνες κάθε τι πνευματικό, αποκόπτοντάς τους απ’ τις ρίζες τους, τη γλώσσα και φυσικά την εκκλησία ως κάτι οπισθοδρομικό, παρωχημένο και στην καλύτερη περίπτωση γραφικό. Τώρα οι πολίτες αυτού του τόπου καλούνται να προσέλθουν πάλι στις κάλπες, ενώ «τα’ χουν χαμένα», αποκαμωμένοι και αποκαρδιωμένοι από ένα σύστημα στο οποίο είχαν εναποθέσει τις ελπίδες και τα όνειρά τους. Διαβάστε περισσότερα…