(Ελληνικά) «Μάη μου, με τα λουλούδια»

«Μάη μου, με τα λουλούδια» «Μες στου Μαγιού τση μυρωδιές, τα κόκκινα κεράσια, για δέστε πώς χορεύουνε τση Κρήτης τα κοράσια» Με πολλή ζωντάνια ο λαϊκός τραγουδιστής αποτύπωσε τα αισθήματά του για έναν από τους πιο ωραίους μήνες του Έτους. Ο Δ. Λουκάτος σημειώνει: «Θρησκευτικές και φυσιολατρικές γιορτές ανακατεύονται, έτσι που οι χοροί και τα Ανθεστήρια της Πρωτομαγιάς να φτάνουν ως τα έρημα ξωκκλήσια, και οι λατρευτικές συνοδοιπορίες να καταλήγουν στις ακρογιαλιές, για το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα…Περίοδος χαράς και σοδειάς για τους κτηνοτρόφους, με αποκορύφωμα τη φιλόξενη γενναιοδωρία τους τη μέρα της Αναλήψεως» («Πασχαλινά και της Άνοιξης», σελ141). Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον «ξανθό» Απρίλη, έρχεται ο Μάης να στήσει τους δικούς του «χορούς», με τους έρωτες και τους πειρασμούς του. Σε πλούσιες, γραφικές εκδηλώσεις αναβιώνουν αρχαία έθιμα και τελετές- μια γενικευμένη «λατρεία της φύσης», διατηρώντας μύθους-με κεντρικό πυρήνα το θάνατο και την ανάσταση, πλαισιωμένα με ανάλογα τραγούδια και χορούς. Ο έρωτας του αλλοπαρμένου Διονύσου ή του Άδωνη και της Αριάδνης, λες και συμβολίζει τις σταυροαναστάσιμες σχέσεις των δύο φύλων, από την εποχή των Πρωτοπλάστων, στην πορεία τους προς την αιωνιότητα, για την οποία μάς έχει προορίσει ο Θεός. Όμως προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα, που νομίζω ότι δύσκολα μπορούν να απαντηθούν: πώς λ.χ. συνδυάζονται πάρα πολλά πανάρχαια παγανιστικά στοιχεία, με τη χριστιανική Πίστη; Είναι άραγε τόση η δύναμη της «μαγείας», ώστε να επιβιώνει σε τόση έκταση, ακόμη και μέσα στην εκκλησιαστική ζωή; Τί είναι επί τέλους η πανίσχυρη «φύση»; Ποια «ικανοποίηση» βρίσκουν άνθρωποι στον 21ο αιώνα, στη λατρεία αρχαίων «θεών» και ειδώλων, που μάλιστα προωθούν με διάφορες παγανιστικές εκδηλώσεις και προκλητικές συμπεριφορές σε διεθνείς θεσμούς και διοργανώσεις; Δεν είναι παραλογισμός να λατρεύουν τα δημιουργήματα αντί για το Δημιουργό; Αναρωτιέται κανείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανοχή απέναντι σε μια μειοψηφία, που φιλοδοξεί να ανατρέψει τα πάντα, καταργώντας χριστιανικά σύμβολα (τις εικόνες, το Σταυρό), αποδιώχνοντάς τα από δημόσια κτίρια και σπιλώνοντάς τα-στο όνομα ποιων «δικαιωμάτων» και της «ελευθερίας» ποιας Τέχνης; Ο Κύριος είπε ότι δεν μπορούμε να συμμετέχουμε στο δικό Του «τραπέζι» και, συγχρόνως, στου Βελίαρ (Διαβόλου). Πώς λοιπόν θα απεξαρτηθούμε από προλήψεις, δεισιδαιμονίες και ειδωλολατρικές αντιλήψεις, που πολλοί τις έχουν πιο πάνω κι από την Πίστη του Χριστού; Νομίζω πως οι Άγιοι μάς δείχνουν το δρόμο και τον τρόπο. Και τούτο το μήνα, δόξα τω Θεώ, έχομε πολλούς-«στύλους ακλόνητους» στη δύσκολη πορεία μας. Ξεκινώντας από την Πρωτομαγιά, θαυμάζομε την συντοπίτισσά μας, Μαρία τη Μεθυμοπούλα, με το μεγαλειώδες μαρτύριό της. Για να περάσουμε ύστερα στους εξής Αγίους: Ειρήνη τη Μεγαλομάρτυρα, Ιωάννη το Θεολόγο και Ευαγγελιστή, Σαμαρείτισσα , Νικόλαο και Λυδία , τους Ισαποστόλους Κωνσταντίνο και Ελένη, Ευμένιο το Νέο, Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, Ιωάννη τον Πρόδρομο, Ιωάννη το Ρώσο κ. λ. π. Πώς λοιπόν οι Άγιοι κατάφεραν να διατηρήσουν ακέραιη την Πίστη τους κι αντιστάθηκαν σε βάρβαρους κατακτητές και στους μεγάλους πειρασμούς, αφοσιωμένοι στο Χριστό; Και ποιο είναι το χρέος των χριστιανών σήμερα; Αυτά είναι σοβαρά ζητήματα, που πρέπει να μάς απασχολούν, ώστε να μην αρκούμαστε σε μια «τυπολατρία», που τελικά σε τίποτα δεν ωφελεί. Χρειαζόμαστε την «κάθαρση» της εκκλησιαστικής ζωής από τα «μαγικά» στοιχεία, αλλά και της προσωπική μας βιωτής, που δεν μπορεί να γίνει χωρίς υπεύθυνη ενημέρωση, συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας και έντονο αγώνα, με την καθοδήγηση καλού Πνευματικού.Δεν αναφερθήκαμε στις σπουδαίες επετείους: της Μάχης της Κριτσάς και της Κρήτης. Αφήσαμε «στην αναμονή» την Ανάληψη και την Πεντηκοστή, με την οποία ο ευλογημένος μήνας μάς «αποχαιρετά»! «Ήρθεν ο Μάης, μάτια μου, ήρθε το καλοκαίρι. Ήρθ’ ο καιρός, αγάπη μου, που θα γενούμε ταίρι. Μάη μου, Μάη μου με τα λουλούδια και με τα πολλά τραγούδια» Ας μην αρκεστούμε, φίλοι μου, στα πλούσια φαγοπότια και στο «γιορτασμό» των λουλουδιών. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι χύθηκε αίμα αθώων, για να κατακτηθούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα-που και σήμερα καταπατούνται από σκληρούς εργοδότες και ηγέτες βουτηγμένους σε πάθη, εις βάρος λαών και εθνών. Αντί άλλου επιλόγου, θα παραθέσουμε τα λόγια του μακαριστού Μητροπολίτη μας Νεκταρίου: «Να καυχάσθε που είστε απόγονοι αγίων και ηρώων…Η Ορθόδοξη Εκκλησία κατέχει την αληθινή πίστη, τα δόγματα, αυτή αναδεικνύει σήμερα αγίους, αφού αυτή έχει τη σχολή του Αγίου Πνεύματος. Αποτελούν παραδείγματα υπομονής για όλους που βρίσκονται σωματικά ή πνευματικά σε ζυγό αιχμαλωσίας, σε εκείνους που σηκώνουν σταυρούς και βρίσκονται σε δεινά απερίγραπτα και, τέλος, μάς προτρέπουν και μάς παρακινούν να τους μιμηθούμε, «να τρέχωμεν και ημείς τον προκείμενον ημίν αγώνα». Αμήν! Καλή πρωτομαγιά και Καλό μήνα. Νίκος Σιγανός