”Ευλογείτε τους διώκοντας υμας, ευλογείτε και μη καταράσθε”(Προς Ρωμαίους Επιστολή).

Ευλογείτε και μη καταράσθε

  Να ευλογείτε, και να μην καταριέστε. Γιατί η κατάρα, ειδικά όταν στην μέση υπάρχει αδικία, πιάνει. Όταν δηλαδή κάνω κακό σε κάποιον, και εκείνος με καταραστεί, πιάνουν οι κατάρες του. Όταν όμως, δεν υπάρχει αδικία ,τότε η κατάρα γυρνά πίσω σε αυτόν που την έδωσε. Άμα αυτός που τον καταράστηκαν , καταλάβει ότι τον έχουν καταραστεί, επειδή αδίκησε κάποιον, και αυτός ο κάποιος τον καταράστηκε, θα πρέπει να μετανιώσει και να εξομολογηθεί την αδικία που έκανε, και ο θεός θα τον συγχωρήσει. Γιατί αυτός που δέχεται την κατάρα, βασανίζεται σ’ αυτήν τη ζωή. Αυτός όμως που καταράστηκε βασανίζετε, και σ’ αύτην τη ζωή και στην άλλη, γιατί ως εγκληματίας θα τιμωρηθεί εκεί από τον θεό, αν δεν μετανοήσει και δεν εξομολογηθεί. Πολλές φορές, αρρώστιες και ατυχήματα, οφείλονται σε κατάρες. Επίσης πρέπει να ξέρετε ότι η κατάρα, αλλά ακόμα και η αγανάκτηση των γονέων, πιάνει πάρα πολύ. Η μεγαλύτερη περιουσία για τον κόσμο, είναι η ευχή των γονέων. Όμως και η ζήλεια, όταν έχει κακότητα, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά. Αυτή είναι η λεγόμενη βασκανία. Είναι η δαιμονική ενέργεια. Όταν κανείς λέει κάτι με φθόνο, τότε πιάνει το «μάτι». Σε αντίθεση με την ευχή που βγαίνει, από την καρδιά. Αυτή είναι θεϊκή ευχή. Δηλαδή και μόνο ο πόνος που νοιώθει κανείς για κάποιον, είναι σαν ευχή. Η αμαρτία όμως είναι αυτή, που φέρνει τις συμφορές. Οι ίδιοι οι άνθρωποι, με τις αμαρτίες που διαπράττουν,εξαφανίζουν το σόι τους, και καταστρέφονται. Δεν τους τιμωρεί ο θεός, αλλά την τιμωρία την δημιουργούν μόνοι τους, με την αμαρτωλή ζωή τους. Ο θεός δεν τιμωρεί ποτέ. Ότι επιτρέπει ο Θεός να γίνετε, είναι φιλάνθρωπο. Πολλές συμφορές που επιτρέπει ο θεός να γίνονται, τις επιτρέπει, άλλοτε για να βγει κάτι καλύτερο από αυτές, και άλλοτε για παιδαγωγία. Άλλοι ανταμείβονται, και άλλοι, εξοφλούν.                                             Δυστυχώς όμως σήμερα, τον θεό, τον βάζουμε στην άκρη. Και όταν δεν δοξάζουμε τον Θεό, επιτρέπει να έρθει καμιά δοκιμασία, για να εκτιμήσουμε πάλι, τα πράγματα σωστά. Ενώ, όταν τα εκτιμούμε σωστά, δεν επιτρέπει ο θεός να συμβεί, τίποτα κακό. «Ό λόγος ό κακός και τους καλούς ποιεί κακούς και ό καλός λόγος και τους κακούς ποιεί καλούς…» (Αββάς Μακάριος) Ανθολόγηση κειμένων Εμμ Ι. Φ