Επικήδειος λογος για την εκδημία του αοιδήμου ποιμενάρχη μας Μητροπολίτη Πέτρας & Χερρονήσου Κυρού Νεκταρίου

Πρωτοπρεβυτέρου Γεωργίου Τζαβλα

Πρόεδρος Συνδέσμου Κληρικών

Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας & Χαρρονήσου

Αγαπημένε μας Πατέρα, ήρθε η ώρα τα πνευματικά σας παιδιά οι κληρικοί σας, οι μοναχοί και οι μοναχές να σας αποχαιρετήσουν. Ύστατο χαίρε με την κατά κόσμον έννοιαν και αντίληψη δεν υπάρχει για τους πιστεύοντας στην Ανάσταση, λογίζεται μόνο ως προσωρινός αποχαιρετισμός. Μάρτιος του σωτηρίου έτους 2015. Ο χειμώνας έδωσε τη σκυτάλη στην άνοιξη, για μας όμως αυτή η εποχή δεν ήρθε ποτέ. Προέδραμε τάχιον το άγγελμα της ασθενίας σας. Δριμύς ο χειμών και το ψύχος παγερό στην καρδιά μας. Προσκαρτερούντες τη προσευχή και τη δεήσει, ήρθε το θέρος και μαζί του κι εσείς. Ζεστάθηκαν οι καρδιές μας, αναθερμάνθηκαν οι ελπίδες μας. Πήραμε κουράγιο όλοι, κι εμείς κι εσείς. Σας υποδεχτήκαμε. Ανταλλάξαμε τα συναισθήματα μας σε ενα άλλο πλέον επίπεδο. Το σπινθηροβόλο και διεισδυτικό- διακριτικό σας βλέμμα διαπέρασε την καρδιά μας, άγγιξε τα κράσπεδα της ύπαρξης μας. Εμνήσθημεν ημερών αρχαίων, ανατρέξαμε στις χαρές, τις λύπες και τις αγωνίες. Άρητα ρήματα σαν τα τερριρεμ και τους νενανισμούς που σας άρεσε να ψάλλουμε. Στανίτσας δεν ήμασταν, αλλά ψάλλαμε με φιλοτιμία για να δοξολογήσουμε τον Θεόν κι Εσάς να ευχαριστήσουμε, που ήσασταν καλήκέλαδος και λάτρης του ύφους της Βυζαντινής Μουσικής. Θα σας κάνει ο Κύριος το χατίρι να λειτουργείτε στο ουράνιο θυσιαστήριο με τον αγαπημένο σας άρχοντα Θρασύβουλο Στανίτσα. Παρόλη την ταλαιπωρία και την κακουχία από την ασθένεια και το επώδυνον της θεραπείας της, δεχτήκατε έναν έναν όλους τους κληρικούς, τους μοναχούς, τις μοναχές. Όλα τα πνευματικά σας παιδιά, το ποίμνιο της θεοσώστου Μητροπόλεως μας που η ποιμένουσα αρχιερατική σας ράβδο, η παρουσία και διακονία σας εκρατεινε και εμεγάλυνε στα πέρατα της γης. Στο πρόσωπο σας η Μητρόπολη μας έγινε ευφήμως γνωστή στα πέρατα της οικουμένης. Το διαστώναμε πάντοτε, οπου κι αν βρισκόμασταν. Όπου κι αν πηγαίναμε και μας ρωτούσαν πουθε είσθε, πούθε έρχεσθε δεν αναφέραμε τον τόπο της καταγωγής μας αλλά το πρόσωπο σας. Είμαστε του Πέτρας. Κι οι πόρτες άνοιγαν διάπλατα αν και βραχύσωμοι τω δέμας και τω πνεύματι. Τώρα, πόνος μεγάλος και ανείπωτη η θλίψη που διαπερνά, ως ρομφαία, την καρδιά μας. Τα γόνατα μας λυγίζουν και τα δάκρυα μας δε στερεύουν. Θα συντομεύσω, για να μπορέσω να σας ευχαριστήσω εκ μέρους όλων ημών, όλων των μελών του Συνδέσμου Κληρικών της Μητροπόλεως μας αλλά και των Συνδέσμων της Μεγαλονήσου μας. Η έγνοια σας ανύσταχτη. Σας είχαμε πρεσβευτή και μεσίτη στα προβλήματα που προέκυπταν. Θα σας αναζητήσουμε στους χαλεπούς καιρούς. Θα αναζητήσουμε την αγάπη σας, το ενδιαφέρον σας, την παρρησία σας, το θάρρος και την τόλμη σας. Σεβασμιώτατε, όσα θέλαμε να πούμε τα είπαμε, τα είπαμε στο θέρος όταν η υγεία σας το επέτρεψε, έκανε νηνεμία, μπουνάτσα όπως θα έλεγαν οι φίλοι σας οι καϊκσήδες, μεταφέροντας εσάς και το ποίμνιο σας, τους προσκυνητές στα άγονα νησάκια του Μεραμβέλλου για να λειτουργήσετε τους αγαπημένους σας Άγιους Πάντες, τον άι Φωκά, και τον άι Παντελεήμονα στη Σπιναλόγκα, που αναδείχτηκε και με τις δικές σας πρωτοβουλίες, σε παγκόσμιο μνημείο κληρονομιάς. ψέλλισαν τα χείλη μας, όσα ήθελε η καρδιά μας από μύχια βάθη της να πει. Ανοίξαμε τα αναρίθμητα βιβλία της ιερατικής μας διακονίας δίπλας σας, φυλλομετρήσαμε χιλιάδες σελίδες πνευματικών λόγων και νουθεσιών. Συζητήσαμε σοβαρά θέματα που μας απασχολούν και ιδιαίτερα τα ζητήματα της νεότητας και της παιδείας. Έμειναν προσχεδιασμένες οι προτάσεις σας για την θρησκευτικότητα, τη σχέση των νέων με την εκκλησία, θέμα που σας απασχολούσε έντονα, και από καιρού εις καιρόν επανερχόσασταν, γράφοντας και νουθετώντας. Στο ημερολόγιο της Μητροπόλεως μας για το έτος 2014 κάνατε ιδιαίτερη μνεία για τη Νεότητα, ιδέες και σκέψεις που θα μας εμπνέουν σε μια ουσιαστική συνάντηση και σχέση με το πολυτιμότερο και πιο ευαίσθητο τμήμα της κοινωνίας και της εκκλησίας μας. Προτείνατε και περιμένατε από το Σύνδεσμο των κληρικών σας ενεργή δράση για τη πραγματοποίηση του οράματός σας. Γράφετε, “…. .. με απασχολεί σοβαρά το θέμα πώς θα βρούμε τον κώδικα επικοινωνίας με τα παιδιά και τους νέους μας, οι οποίοι πρωτίστως δέχονται τις συνέπειες της σημερινής κρίσης. Πώς θα τους εμπνεύσουμε; Με λόγια; Με κηρύγματα; Με δημόσιες σχέσεις; Δεν πρόκειται ποτέ να έλθουν, να μας εμπιστευτούν. Τι θέλουν τα παιδιά μας; Αναζητούν γνησιότητα ήθους, καθαρότητα και εντιμότητα, θυσιαστικό ηρωικό πνεύμα, Λεβεντιά, αξιοπρέπεια. Και όπου τα ανακαλύψουν, εκεί αν υπάρχει και εσωτερική ή οικογενειακή παρόρμηση, θα πλησιάσουν. Γιατί οι νέοι αναζητούν να πηγαίνουν στο Άγιον Όρος; Διότι εκεί συναντούν το γνήσιο, το πηγαίο, το αληθινό. Όχι το κάλπικο, το υποκριτικό, το αλαζονικό, που φαντάζει μέσα στις κοινωνίες. Αυτή είναι η ευθύνη της Εκκλησίας μας σήμερα…..” Τα καταλάβαμε Σεβαμιώτατε όλα πολύ καλά, πάρα πολύ καλά. Έχει ήδη ξεκινήσει η εμπέδωση, και η αφομοίωση τους. Τώρα πλέον δεν χρειάζονται περσότερα. Σεβασμιώτατε άγιε Πατέρα μας, δεχτείτε την υπόσχεση όλων ημών των κληρικών σας, ότι την παρακαταθήκη που μας εμπιστευτήκατε κατά την ημέρα της χειροτονίας μας, θα την τηρήσουμε και θα την παραδώσουμε ακέραιη. Να προσεύχεσθε και να μεσιτεύετε στον Κύριο της δόξης να αποδειχτούμε αντάξιοι αυτής της υπόσχεσης, για να μη χρειαστεί να απολογηθείτε για μας στον ουρανό. Υπνώσατε, ησύχως και ξεκουραστείτε από τις έγνοιες, και τις αγωνίες, τον πόνο που σας προκάλεσε η ασθένειας σας, έως του εγερτηρίου σαλπίσματος των αγγέλων, της ένδοξης Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Καλό ταξίδι Πνευματικέ μας Πατέρα. Καλή διαμονή στα ουράνια σκηνώματα της δόξης του Θεού. Καλόν παράδεισο, ον εκ κοιλίας μητρός επόθησεν η καρδία σας. Καλή συνάντηση. Καλή Ανάσταση