6ο Παιδικό Φεστιβάλ Αγίου Νικολάου

Η χορωδία του Πνευματικού Κέντρου Ευαγγελίστριας θα παρουσιάσει τραγούδια της στο παιδικό φεστιβάλ Αγίου Νικολάου. Μπορείτε να κατεβάσετε τα παρακάτω τραγούδια, που θα παρουσιαστούν την Παρασκευή 12/6 στην γιορτή του 6ου παιδικού φεστιβάλ. “Σφύριξε χαρούμενα μπορείς” Ιούνιος ξανά κι ο χρόνος που περνά Το άγχος του μοιράζει..μας γερνά.. Έλα χαμογέλασε και μην παραπονιέσαι Σμίξε τα χειλάκια, μη βαριέσαι… Και… Σφύριξε χαρούμενα μπορείς σ΄αυτό το φεστιβάλ να ξεχαστείς..   Μικρέ μου φίλε η ζωή εσένα περιμένει Χρωματιστά μηνύματα σου στέλνει.. Βάλε τον ήλιο στη ματιά στο γέλιο του βυθίσου πάρε απ΄το χέρι το συμμαθητή σου…   Σφύριξε χαρούμενα θα δεις σ΄αυτό το φεστιβάλ θα ξεχαστείς..   Μαθήματα,  προπόνηση και κήρυγμα στο σπίτι Ο κόσμος σας ασπρόμαυρος..μια φρίκη.. Το παιδικό μας φεστιβάλ γιορτή στήνει μεγάλη δαγκώνει τη χαρά σα πορτοκάλι..     Σφύριξε χαρούμενα μπορείς Σ΄αυτό το φεστ να ονειρευτείς..   Με κόκκινο αερόστατο στο γκριζωπό ουρανό Ταξίδι ξεκινάμε μαγικό.. Χρώματα να σκορπίσουμε στην πόλη από ψηλά μοιράζοντας χαμόγελα γλυκά..   Έλα στην παρέα μας, μπορείς! Παιδιά θα γίνουμε όλοι… θα το δεις!   Δικαίωμα στο όνειρο όλοι διεκδικούμε και χώρο για να το δημιουργούμε.. Το μήνυμα που φυτέψαμε στο χώμα αυτής της πλαζ ποτίζουμε σε κάθε φεστιβάλ.   Σφύριξε πιο δυνατά, μπορεί να βγει η ευχή μας τώρα αληθινή.   Σφύριξε χαρούμενα, μπορείς σ΄αυτό το φεστιβάλ να ονειρευτείς.. Μαζί σας μεγαλώνουμε κι εμείς.. μες στη φωτεινή πλευρά της ζωής.. Σφύριξε χαρούμενα μπορείς Σ΄αυτό το φεστιβάλ να ονειρευτείς Μαζί σας μεγαλώνουμε κι εμείς μες στη φωτεινή πλευρά της ζωής..   “Καραγκιόζης” Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι π’ ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη. Φίλους και εχθρούς στις φριχτές μου πλάτες όμορφα να σήκωνα, σαν να ’ταν επιβάτες. Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή ποιο φορείο θα μάς κουβαλήσει. Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί που δεν έχει σώμα να ψηφίσει, να ψηφίσει Σαν κουκιά μετρώ τα λόγια του καμπούρη πίσω απ’ το λευκό πανί, μέσα απ’ το κιβούρι. Μα όσο κι αν μετρώ, κάτι περισσεύει τρύπια είν’ η αγάπη μας και δε μάς προστατεύει Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή κόκκινο αυγό ή καρναβάλια. Μέσα από την κάλπη, τη στατιστική μάς κοιτάει ο Χάρος και τού τρέχουνε τα σάλια Σαν σκιές γλιστρούν λόγια και εικόνες κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες. Κι αν δεν ντρέπεσαι να γυρίσεις πίσω έλα στην παράσταση να σε γιουχαίσω Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή ποια αγάπη τάχα μάς φυσάει. Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί που δεν έχει απόψε πού να πάει, πού να πάει.