KYΡIAKH IA΄ ΛOYKA (ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ, ΙΔ΄, 16-24)

12,Δεκ

Καλεσμένοι στο Δείπνο του Χριστού

          Από την αρχή της δημόσιας δράσης Του ο Κύριος μιλούσε για τη Βασιλεία του Θεού και ζητούσε τη μετάνοια των ανθρώπων. Στη σημερινή ευαγγελική διήγηση παρουσιάζεται το κάλεσμα στο Τραπέζι Του με μια από τις ωραιότερες Παραβολές. Μήπως όμως είμαστε καλεσμένοι κι εμείς; Και πώς θα συμμετάσχουμε; Ελπίζω να απαντηθούν τα ερωτήματα με όσα θα εκτεθούν παρακάτω.

          Ας ξεκινήσουμε από τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες ειπώθηκε η Παραβολή. Ξέρομε ότι ο Ιησούς συναναστρεφόταν όλους τους ανθρώπους, προσφέροντας την αγάπη Του αδιακρίτως-όπως ο ήλιος φωτίζει παντού. Συνέτρωγε  με ευσεβείς Φαρισαίους, αλλά και με πόρνες, τελώνες, κλέφτες, ληστές! Ήθελε να δείξει ότι έφτασε ο καιρός των Εσχάτων, που οι Προφήτες πριν πολλούς αιώνες είχαν αναγγείλει και γενεές γενεών προσδοκούσαν, σ’ όλο τον προχριστιανικό κόσμο. Αυτός, λοιπόν, ο ταπεινός, ο «Πάσχων Δούλος του Θεού», μπαίνει στο σπίτι ενός Φαρισαίου, για να γευματίσει μαζί του. Την ώρα του φαγητού θεραπεύει κάποιον άρρωστο και συζητά με τους παρευρισκόμενους για τη Βασιλεία του Θεού. Έτσι, βρίσκει αφορμή να πει την Παραβολή.

          Κάποιος πλούσιος, λέει, ετοίμασε ένα πολυτελέστατο δείπνο και κάλεσε πολλούς. Προφανώς, ήταν της ίδιας κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης με τον οικοδεσπότη: μεγάλοι γαιοκτήμονες της περιοχής. Όμως, ο ένας μετά τον άλλο, για διάφορους λόγους, απορρίπτουν την τιμητική πρόσκληση. Ο πρώτος είχε αγοράσει χωράφι κι έπρεπε να πάει να το δει. Ο δεύτερος, πέντε ζευγάρια βόδια κι ήθελε να τα δοκιμάσει. Ο τρίτος είχε προσφάτως νυμφευτεί και είχε πολλές κοινωνικές υποχρεώσεις. Βέβαια, όλοι αυτοί αντιπροσωπεύουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων της εβραϊκής κοινωνίας, που, σύμφωνα με το Δευτερονόμιο, είχαν δικαίωμα να εξαιρεθούν σε περίοδο πολέμου, για να κληθούν αργότερα να υπηρετήσουν την πατρίδα. Μαθαίνοντας τα νέα ο οικοδεσπότης, οργισμένος στέλνει το δούλο του δυο φορές να καλέσει όλους όσους βρίσκει στους δρόμους και στις πλατείες, καθώς κι έξω από την πόλη, στους φράκτες και τους αγρούς, πείθοντάς τους με κάθε τρόπο να έρθουν, ώστε να γεμίσει το σπίτι. Και τελειώνει το λόγο Του ο Κύριος, διαβεβαιώνοντας ότι κανείς από κείνους τους καλεσμένους δε θα γευτεί το δείπνο Του.

          Ξέρομε ότι ο Ισραηλιτικός λαός κλήθηκε με το κήρυγμα των Προφητών, ώστε να προετοιμαστεί ο κόσμος να δεχτεί το Χριστό. Μάλιστα, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι όφειλαν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα, αφού γνώριζαν καλύτερα το Νόμο και τις Γραφές. Βλέποντας όμως ο Κύριος την απόρριψή Του από τους επισήμους Ιουδαίους, στρέφεται προς τους ταπεινούς, φτωχούς, αγράμματους και ανώνυμους- τον απλό λαό, που καλείται να γίνει μέτοχος της Βασιλείας του Θεού. Τέλος, η πρόσκληση απευθύνεται σ’ όλα τα έθνη, για να εγκαταλείψουν τις πλάνες και τα είδωλα και να γνωρίσουν την αλήθεια και το αληθινό Φως του Χριστού.

          Πώς, όμως, αυτό το όμορφο «όραμα» γίνεται πραγματικότητα; Πώς ο Θεός Λόγος, που δημιούργησε τα πάντα, κι ήταν στον κόσμο, αλλά ο κόσμος δεν τον γνώριζε-όπως λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης- θα έδειχνε το δρόμο της Βασιλείας του Θεού; Μα, φυσικά, με την Ενανθρώπησή Του: «και ο Λόγος σαρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν». Είναι φανερό ότι όλοι καλούμαστε να ενταχτούμε στη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, που αγκαλιάζει όλα τα έθνη. Να γίνουμε ενσυνείδητα μέλη του Σώματος του Χριστού. Αλλά, ας μη νομίσουμε ότι ο Κύριος ήθελε μόνο να καυτηριάσει την υποκρισία της ιουδαϊκής ηγεσίας. Το Ευαγγέλιο έχει μια διαχρονική αξία, κι εμείς οφείλουμε να αναζητούμε τα βαθύτερα νοήματά του. Εδώ λοιπόν έρχεται ο Ματθαίος να συμπληρώσει την Παραβολή, με τον αποκλεισμό από το (γαμήλιο) δείπνο κάποιου που δε φορούσε το κατάλληλο «ένδυμα του γάμου», το οποίο, κατά τους Πατέρες, συμβολίζει τις χριστιανικές αρετές. Αυτές οι εικόνες ενέπνευσαν τους υμνογράφους να συνθέσουν ωραιότατα τροπάρια (του Νυμφίου) της Μεγάλης Εβδομάδας και άλλων Εορτών, τις οποίες- «κρίμασιν οις οίδε Κύριος»-  δεν μπορούμε να απολαύσουμε θεοπρεπώς. Άραγε, σήμερα, που ένας άλλος, κρυφός, αόρατος «πόλεμος» διεξάγεται, με τεράστιους πνευματικούς κινδύνους για την ανθρωπότητα, δικαιούμαστε να αδιαφορούμε, ή να αγωνιζόμαστε μόνοι μας, υποτιμώντας την Εκκλησία, και χωρίς το Χριστό;

          Κυριακή των Προπατόρων σήμερα και τιμώντας τους η Εκκλησία  θέλει να μας δείξει ότι χωρίς πίστη, μετάνοια,  ανυπόκριτη αγάπη και υπακοή στο θέλημα του Θεού, δεν μπορούμε να εισέλθουμε στο «σπίτι» Του. Να μετέχουμε αξίως στην κατασυκοφαντημένη Θεία Ευχαριστία, το «φάρμακον αθανασίας», που αποτελεί το κέντρο της Λατρείας και την πηγή όλων των άλλων μυστηρίων, με τα οποία ζωοποιούνται, αγιάζονται, σώζονται οι πιστοί. Μακάρι, φίλοι μου, τις Άγιες μέρες που έρχονται, μέσα στη σκληρή δοκιμασία, ακόμα και τη στέρηση, να προσεγγίσουμε με ταπείνωση και αυτοκριτική το Μέγα Μυστήριο της Γεννήσεως του Κυρίου, αλλά και με την άγια υπομονή και προσδοκία της χαράς του  Δείπνου, που κάποιος συνδαιτημόνας Του φαντάστηκε, λέγοντας: «Ευτυχισμένος όποιος γευματίσει στη Βασιλεία του Θεού».

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3255771

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 18/04/2021 εορτάζουν:Ε΄ Κυριακή των Νηστειών - Οσίας Μαρίας της ΑιγυπτίαςΌσιος Σάββας ο Νέος ο εν ΚαλύμνωΌσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής, μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του ΔεκαπολίτουΆγιος Σάββας ο Στρατηλάτης ο ΓότθοςΟσία Αθανασία εξ Αιγίνης η ΘαυματουργόςΆγιος Ιωάννης ο Ράπτης ο Νεομάρτυρας εξ ΙωαννίνωνΆγιος Κοσμάς ο Ομολογητής Επίσκοπος ΧαλκηδόναςΆγιος Τούνομ ο εμίρης, ο […]
Go To Top