KYΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ (Ματθ. Α΄, 1-25)

18,Δεκ

«Η Παρθένος έρχεται αποτεκείν απορρήτως»

«Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαβίδ, υιού Αβραάμ…». Έτσι αρχίζει το Ευαγγέλιό του ο Ματθαίος: με το γενεαλογικό κατάλογο του Χριστού. Ακούγοντάς τον κάθε χρόνο τέτοια μέρα οι πιστοί, αισθάνονται μια τρυφερότητα και μια ανεκλάλητη συμπάθεια προς τον Κύριο, καθώς τον νιώθουν σαν «δικό» τους πρόσωπο. Μα, μήπως όλοι λίγο πολύ, τούτες τις μέρες, ίσως άθελά μας, δεν ξαναγινόμαστε «παιδιά»; Όμως, το ζήτημα δεν είναι να νιώσουμε, απλώς, κάποια ωραία συναισθήματα. Τα Ευαγγέλια μάς αφορούν, για να «ξυπνήσουν» τον καλό εαυτό μας, ώστε να βρούμε απαντήσεις σε ζητήματα της ζωής, που φεύγει γρήγορα, χωρίς να προλάβουμε να εντοπίσουμε το νόημά της.

 Λοιπόν, νομίζω πως μπορούμε κι εμείς, με κάποιες διευκρινήσεις, να προσεγγίσουμε πιο εύκολα πρόσωπα και γεγονότα περί τη Γέννηση του Χριστού. Και πρώτα-πρώτα, ας δούμε μερικές φράσεις-«κλειδιά», που προκαλούν την προσοχή μας. Με τη «Βίβλο γενέσεως», στη σκέψη μας έρχεται η Γένεσις-το πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, που περιγράφει τη δημιουργία του Σύμπαντος κι έτσι η γενεαλογία του Ιησού μάς ανοίγει νέους ορίζοντες, εν όψει της αναδημιουργίας, της σωτηρίας του κόσμου. Ο Ιησούς χαρακτηρίζεται ως «Υιός Δαβίδ», όχι μόνο λόγω της καταγωγής Του, ανθρωπίνως, από τον Προφητάνακτα, αλλά και ως ο Βασιλιάς και Κύριος της Κτίσεως, του χρόνου κι όλων των αιώνων. Τέλος, με την αναφορά του Πατριάρχη Αβραάμ, που έφτασε στα όρια της θυσίας του γιου του Ισαάκ, γίνεται έμμεσος υπαινιγμός της Σταυρικής θυσίας του Χριστού, μέσα από την οποία, με την Ανάσταση, θα έρθει ο δοξασμός Του!

Τώρα, παρατηρούμε ότι η διήγηση απαρτίζεται από δύο ενότητες. Στην πρώτη έχομε την αναφορά ονομάτων σε τρεις ομάδες-δεκατετράδες. Η πρώτη φάση ξεκινάει με το γενάρχη των Ισραηλιτών Αβραάμ, γνωστό για την απόλυτη πίστη του στο Θεό, τις επαγγελίες και τις έκτακτες ευλογίες Του και τα μελλούμενα για τη σωτηρία των ανθρώπων. Στην κορύφωση της πρώτης φάσης λάμπει το άστρο του νεαρού βασιλιά Δαβίδ, γνωστού στους πιστούς κι από τους ωραιότατους Ψαλμούς. Μετά όμως αρχίζει η παρακμή, που κορυφώνεται με την καταστροφή του Ναού του Σολομώντα, την αιχμαλωσία του Ισραηλιτικού λαού και τη μετοικεσία Βαβυλώνος.

 Κι ακολουθεί η τρίτη περίοδος, που επισφραγίζεται με τη Γέννηση του Χριστού: το μοναδικό γεγονός που προβάλλεται ως το τέλος της ιστορίας των Επαγγελιών και, συγχρόνως, ως η αρχή της Νέας, πραγματικής Καινής, Εποχής, που μόνον ο Ιησούς-ο Θεός σώζει! Έρχεται να ανατρέψει τους φυσικούς νόμους η Γέννηση του Χριστού εκ Πνεύματος Αγίου και της Παρθένου Μαρίας. Στη δεύτερη ενότητα ο Ματθαίος σπεύδει να τονίσει την υπερφυσική εγκυμοσύνη της Μαριάμ. Εδώ κυριαρχεί η προσωπικότητα του Ιωσήφ, καθώς βιώνει τα υπερφυή γεγονότα. Ευσεβής, αγαθός, άγιος άνθρωπος, δεν ήθελε να τη διαπομπεύσει και γι’ αυτό αποφάσισε να διαλύσει τον αρραβώνα κρυφά-χωρίς επίσημη διαδικασία. Όμως, ο Θεός θα τον βγάλει από το αδιέξοδο, καθώς άγγελός Του θα εμφανιστεί σε όνειρο και θα τον ενθαρρύνει να πάρει την Παναγία μαζί του, γιατί το παιδί που κυοφορεί είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος, θα ονομαστεί Ιησούς και θα φέρει τη σωτηρία του κόσμου. Όταν ξύπνησε ο Ιωσήφ, πειθαρχώντας στο θεϊκό σχέδιο, έκαμε όσα τον πρόσταξε ο άγγελος. Πήρε στο σπίτι του τη Μαρία, χωρίς να έχει ποτέ σαρκική σχέση μαζί της, προστατεύοντάς την μ’ αυτό τον τρόπο από το σκληρό θρησκευτικό και κοινωνικό περιβάλλον, ώστε να γεννήσει τον Ιησού.

Ο φιλεύσπλαχνος Κύριος μάς καλεί και φέτος στη μεγάλη Γιορτή-τη «Μητρόπολη των Εορτών»- ενώ βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλα προβλήματα, δυσκολίες, πειρασμούς, δοκιμασίες. Το γεγονός, ότι Εκείνος μας αγαπά, όπως κι όπου κι αν είμαστε, και καταδέχεται να μας επισκεφθεί κάθε στιγμή και να φιλοξενηθεί στις καρδιές μας, αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή δυνάμεως, ελπίδας, αγάπης και χαράς μας. Ας μην υποτιμήσουμε την πρόσκληση του μόνου Αληθινού Θεού και Λυτρωτή της ανθρωπότητας, που μακριά Του ταλαιπωριέται, στα δυσβάστακτα δεινά της.

Θα τελειώσουμε, φίλοι μου, με το μειλίχιο λόγο ενός Αγιορείτη ασκητή ενώπιον της Γεννήσεως του Κυρίου: «Γλυκύτατε Κύριε Ιησού Χριστέ, τι να σου ανταποδώσω για τις ανέκφραστες δωρεές Σου; Ώ, η ψυχή μου πώς φτερουγίζει σε Σένα! Αλλά, τί είναι η Σάρκωσή Σου; Δεν είναι η αρχή της των πάντων θεώσεως; Γιατί γεννήθηκες μέσα στις συνθήκες αυτές της ακρότατης πτωχείας; Θέλησες να διδάξεις τους ανθρώπους την άκρα ταπείνωση…Η Σάρκωση, αφού είναι Μυστήριον, υπερβαίνει την καταληπτική ικανότητα και αυτών των αγγέλων. Και το μόνον καταληπτό της  είναι η ακαταληψία της, που γίνεται πηγή μείζονος θαυμασμού. Και πρέπει με δέος, με κατάνυξη, με χαρά, με θαυμασμό, με αγάπη, φλογισμένοι, αλλοιωμένοι την καλή αλλοίωση, ταπεινωμένοι και γονυκλινείς, με πλήρη σιωπή στόματος και νου, κλαίοντες από ευγνωμοσύνη και εκστατικοί να υποδεχόμαστε τα Μυστήρια του Θεού» («ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ», «ΑΚΡΙΤΑΣ», σελ.59-62).

Καλά Χριστούγεννα. Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3255773

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 18/04/2021 εορτάζουν:Ε΄ Κυριακή των Νηστειών - Οσίας Μαρίας της ΑιγυπτίαςΌσιος Σάββας ο Νέος ο εν ΚαλύμνωΌσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής, μαθητής του Αγίου Γρηγορίου του ΔεκαπολίτουΆγιος Σάββας ο Στρατηλάτης ο ΓότθοςΟσία Αθανασία εξ Αιγίνης η ΘαυματουργόςΆγιος Ιωάννης ο Ράπτης ο Νεομάρτυρας εξ ΙωαννίνωνΆγιος Κοσμάς ο Ομολογητής Επίσκοπος ΧαλκηδόναςΆγιος Τούνομ ο εμίρης, ο […]
Go To Top