ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

12,Apr
«Ἐβόησα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, πρὸς τὸν οἰκτίρμονα Θεόν, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ᾍδου κατωτάτου, καὶ ἀνήγαγεν ἐκ φθορᾶς τὴν ζωήν μου». Με το άνοιγμα του Τριωδίου, ξεκινήσαμε την πορεία μας προς το Πάσχα, ζώντας σε μια κοινωνία με πολλές αντιφάσεις. Από τη μια η Εκκλησία, μας καλεί στην κατανυκτικότατη Λατρεία, κι από την άλλη ο κόσμος με τις απίθανες προκλήσεις του. Αυτή τη μοναδική περίοδο, της Μεγάλης Σαρακοστής, όλες οι Ακολουθίες, όλες οι ευαγγελικές διηγήσεις, όλα τα εορταζόμενα γεγονότα, ενώ συχνά μας ανεβάζουν στα ουράνια, οδηγώντας μας στα κράσπεδα της θεϊκής δόξας, συγχρόνως μας «προσγειώνουν» με μια καταπληκτική παιδαγωγία, που θα τη ζήλευαν και οι σπουδαιότεροι επιστήμονες της εποχής μας. Όλα τούτα μπορούν να συνοψιστούν σε μια πολύ προσφιλή στους Ορθοδόξους λέξη: «χαρμολύπη». Νιώθουμε λύπη, από τη συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας, των δοκιμασιών, των πειρασμών και των θλίψεων, αλλά και από τις καθημερινές εμπειρίες του πόνου των συνανθρώπων μας, που δείχνει να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος, με τα τεράστια προβλήματά τους . Από την άλλη, βιώνουμε τη χαρά, την πληρότητα και τις ελπίδες που διαχέει  η Χάρη του Θεού, με τις μεσιτείες της  Θεοτόκου και των Αγίων της Εκκλησίας. Η Ε΄ εβδομάδα των Νηστειών, μας επιφυλάσσει τρεις ευκαιρίες, τρεις «πνευματικούς σταθμούς», όπως λέει ο Παντελής Πάσχος, στο δρόμο μας προς την Ανάσταση: την Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνα, τον Ακάθιστο Ύμνο και την εορτή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας. Εμείς θα  δούμε τους δύο με συντομία σε τούτο το γραπτό μας. Πρώτον, λοιπόν, έχομε το Μεγάλο Κανόνα, το εξαιρετικό ποίημα του Αγίου Ανδρέα, Αρχιεπισκόπου Κρήτης.           Χωρισμένος σε τέσσερα μέρη, διαβάζεται στο Μέγα Απόδειπνο της Α΄ εβδομάδας των Νηστειών. Αλλά ολόκληρο τον ακούμε το βράδυ της Τετάρτης της Ε΄ εβδομάδας. Με τα διακόσια πενήντα τροπάρια, εμπνευσμένα από την Αγία Γραφή, καθώς ζωγραφίζει σπουδαία πρόσωπα, μέσα στη σιγαλιά της εκκλησιάς, μας υποβάλλει σε περισυλλογή, ταπείνωση, λυτρωτική αυτομεμψία. Τον έχουν χαρακτηρίσει ως «θρήνο μετάνοιας», «ποταμό κλαυθμού και δακρύων», και πράγματι είναι. Καθώς ξετυλίγει μπροστά στα μάτια μας, με πολλές επαναλήψεις, τις συγκινητικές ιερές ιστορίες, είναι σα να βλέπομε την τραγικότητα του κόσμου ολόκληρου, βυθισμένου στην αμαρτία μετά την Πτώση. Άθελά μας παρασυρόμαστε και βιώνομε σαν δικά μας αυτά τα δράματα. Είναι σα να βάλθηκε ο Άγιος να εκθέσει τις δικές μας αμαρτίες ενώπιον του Θεού και εκλιπαρεί τη δική μας σωτηρία. Έτσι, όλο και νιώθουμε ένα ζεστό δάκρυ να κυλά, να μαλακώνει την καρδιά, να γλυκαίνει την ψυχή μας, που καλείται να εγερθεί από το θανατηφόρο ύπνο της, για να παρουσιαστεί στον Πλάστη:          «Ψυχή μου ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις; τὸ τέλος ἐγγίζει, καὶ μέλλεις θορυβεῖσθαι, ἀνάνηψον οὖν, ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν». Κρίμα, που ο πολύς κόσμος αγνοεί το μεγαλείο αυτής της καταπληκτικής Ακολουθίας, και αντί να σκεφτεί να νηστέψει, έστω και μια μέρα, και να τρέξει στους ναούς, να απολαύσει αυτή τη γνήσια,  εξαίσια Τέχνη αγωγής της ψυχής, μεριμνά και τυρβάζει σε άλλες, ασήμαντες, ανούσιες, ή και ψυχοφθόρες ασχολίες! Ανάμεσα στους στίχους που επαναλαμβάνονται στο Μεγάλο Κανόνα  είναι και ο εξής: «Οσία του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών». Πρόκειται για την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, μια από τις πιο λαοφιλείς Αγίες. Είναι αξιοσημείωτο ότι, ενώ η μνήμη της τελείται την πρώτη Απριλίου, τιμάται  ιδιεταίρως την Ε΄ Κυριακή της Μ. Σαρακοστής. Χριστέ μου, πόσο συγκλονιστική υπήρξε η ζωή της! Πώς την έβγαλε η αγάπη Σου από το βούρκο της αμαρτίας, όπου κυλίστηκε για 17 ολόκληρα χρόνια! Πώς την τράβηξε σαν μαγνήτης ο Σταυρός Σου! Με πόση στοργή την αγκάλιασε η Παναγία μας! Την όπλισε με απερίγραπτη δύναμη, για να «χαθεί» στην Έρημο του Ιορδάνη επί 47 χρόνια, αρνούμενη τις χαρές του κόσμου! Ποιος θα διαβάσει τον περιπετειώδη βίο της, και δεν θα δακρύσει; Ποιος δε θα συγκινηθεί από την ακατάπαυστη πάλη της εναντίον του Διαβόλου; Μα, και ποιος δε θα μείνει έκθαμβος από το θαυμαστό τέλος της, που ήρθε μόλις την κοινώνησε ο αβάς Ζωσιμάς, εκείνη την αναστάσιμη γι’ αυτήν Μεγάλη Πέμπτη; Αγαπημένη μας Οσία Μαρία, υποκλινόμαστε μπροστά στις δοκιμασίες σου, στο μεγαλείο της ψυχής σου. Με τη μετάνοια και τον τιτάνιο αγώνα σου διέσωσες την εικόνα του Θεού. Με τις πράξεις σου δίδασκες να μην προσκολλούμαστε στο σώμα, που φθείρεται και χάνεται, μα να φροντίζουμε την αθάνατη ψυχή μας. Κι έτσι, το πνεύμα σου ευφραίνεται με τους αγγέλους στον Ουρανό: «Ἐν σοὶ Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα· λαβοῦσα γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καὶ πράττουσα ἐδίδασκες ὑπερορᾶν μὲν σαρκὸς παρέρχεται γάρ, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτου· διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται Ὁσία Μαρία τὸ πνεῦμά σου» (Απολυτίκιον).

Νίκος Σιγανός

         

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

(Ελληνικά) Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3102651

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 12/12/2019 εορτάζουν:Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος ΚύπρουΌσιος Ιωάννης επίσκοπος ΖιχνώνΆγιος Αλέξανδρος Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος ΙεροσολύμωνΆγιος ΣυνετόςΌσιος ΑμωναθάςΌσιος ΆνθοςΆγιος ΑιθέριοςΑγίες Ευφημιανή και ΦοίβηΆγιος Φίννιαν του Κλονάρτ, ο θαυματουργόςΌσιος Θεράπων του ΜονζέσκιϋΑγία Abra κόρη του Αγίου Ιλάριου Επισκόπου Πικτώνων
Go To Top