E΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Μάρκ. Ι΄, 32-45)

12,Απρ

Όχι εξουσιαστικότητα αλλά διακονία των ανθρώπων

Ήδη ο Ιησούς πορεύεται με τους μαθητές Του προς την Ιερουσαλήμ, και αυτοί έχουν κυριευτεί από δέος και φόβο! Άλλες δυο φορές τους είχε προειδοποιήσει για τα μέλλοντα να συμβούν. Τώρα, πάλι προλέγει τη σύλληψη, τα Πάθη και την Ανάστασή Του. Ω, με πόση αγάπη τους είχε αγκαλιάσει! Επί τρία περίπου χρόνια απολάμβαναν τις θείες διδαχές. Ζούσαν τη γλυκιά παρουσία Του. Έβλεπαν τα θαύματά Του. Αλλά, όπως πολύς κόσμος, κι αυτοί παρερμήνευαν τις προφητείες και νόμιζαν πως είχε έλθει στη γη, για να εγκαταστήσει μια εγκόσμια Βασιλεία, πιο λαμπρή, πιο δυνατή απ’ όλες τις προηγούμενες. Κι ενώ το μυαλό του Θεανθρώπου στροβιλίζεται στη βεβαιότητα του Γολγοθά και του θανάτου, μερικοί, διαποτισμένοι με παράτολμες, ουτοπικές φιλοδοξίες, ζητούν μια προνομιακή μεταχείριση στο καθεστώς της θείας δόξας που φαντάζονται ότι πλησιάζει, αδιαφορώντας τραγικά για το επερχόμενο μαρτύριό Του!

  «Ουκ οίδατε τι αιτείσθε», απαντάει ο Ιησούς στο άτοπο αίτημα των μαθητών. Για να δώσει, αμέσως μετά, ένα περίγραμμα της κατοπινής πορείας τους, που δε θα ήταν όπως φαντάζονταν εκείνο τον καιρό της αφέλειάς τους. Όχι δηλαδή μια πορεία με κοσμικά αξιώματα, χαρές και μεγαλεία, αλλά: «ποτήριον» μαρτυρίου και «βάπτισμα» παθημάτων. Δρόμος στερήσεων, δοκιμασιών, θυσιών, θανάτου! Που όμως θα τους οδηγούσε στην αιώνια δόξα, στη χαρά της Βασιλείας του Θεού. Για να βοηθήσει τους μαθητές Του, αλλά κι εκείνους που αδικούν, καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται τους κατωτέρους και ανίσχυρους, υποδεικνύει έναν άλλο δρόμο. Τους καλεί να αλλάξουν ιδέες, γιατί δεν είναι αυτός ο τρόπος ζωής και συμπεριφοράς που θέλει ο Θεός. Αντίθετα, όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά τους, ας μάθει να διακονεί τους άλλους. Ας υπηρετεί με ταπεινοφροσύνη τους συνανθρώπους του, μιμούμενος το παράδειγμά Του: «και γαρ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού».

Από τότε που ο Ιησούς αντιμετώπισε τους Τρεις Πειρασμούς στην Έρημο και γύρισε νικητής, διαγράφεται ξεκάθαρα η στάση της Εκκλησίας απέναντι στις προκλήσεις του κόσμου και των εξουσιών του, που  κατά κανόνα αντιτίθενται στο θέλημα του Θεού. Εφ’ όσον, δηλαδή, στηρίζονται στη βία, στο ψεύδος, στην ισχύ των όπλων ή των δυνάμεων καταστολής, ή ακόμα στο λαϊκισμό και την κατ’ επίφαση δημοκρατικότητα, ποια σχέση μπορεί να έχουν με τη διδασκαλία του Εσταυρωμένου, που είναι κήρυγμα ελευθερίας και αγάπης; Αλλά και πώς μπορούν οι χριστιανοί να μιμούνται  τρόπους ζωής και συμπεριφορές του αμαρτωλού και αλλοτριωμένου κόσμου;

Πολλοί νομίζουν ότι όσοι υπηρετούν την Εκκλησία, ως «άνθρωποι του Θεού», είναι «κοντά Του». Άλλοι θεωρούν τους κληρικούς «εκπροσώπους» Του. Ίσως και κάποιοι ποιμένες με την προσωπολατρία και τον αυταρχισμό τους να συμβάλλουν στη διάδοση τέτοιων απόψεων. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή δείχνει πόσο λανθασμένες κι επικίνδυνες είναι αυτές οι αντιλήψεις και σε πόσο μεγάλη απόσταση από τον Κύριο βρισκόντουσαν οι ίδιοι οι μαθητές, πριν την Ανάστασή Του. Μα, που μετά την Πεντηκοστή αλλοιώθηκαν, άλλαξαν ριζικά κι ακολούθησαν πιστά τις εντολές Του. Συγχρόνως, χαράσσει τη σωστή κατεύθυνση και στη δική μας πορεία μέσα στον κόσμο.

Ο δρόμος των Αγίων και των Πατέρων είναι στα ίχνη του Χριστού κι αυτόν οφείλουν να ακολουθούν και οι συνεπείς χριστιανοί. Η εκκλησιαστική εξουσία, λειτουργώντας στα πλαίσια του ευχαριστιακού Σώματος και του Μυστηρίου της Ιεροσύνης, σε καμία περίπτωση δε νοείται όμοια με την κοσμική, αλλά (πρέπει να) λειτουργεί διακονικά, υπηρετικά, θεραπευτικά, κατά το υπόδειγμα του Κυρίου. Πάντοτε παραμονεύει ο πειρασμός του κοσμικού φρονήματος, υποσκάπτοντας τα θεμέλια της πνευματικότητας και της αδελφικότητας στις σχέσεις των εκκλησιαστικών ηγετών με τους υφισταμένους τους και γενικότερα τους πιστούς, που καθώς είπε ο Κύριος οφείλουν με τη ζωή τους να είναι το «φως του κόσμου» και το «αλάτι της γης». Είναι ανάγκη, λοιπόν, να αντιτασσόμαστε στην «εκκοσμίκευση», την πιο μεγάλη «ασθένεια» της Εκκλησίας.

«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδοθήσεται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου», λέει ο Ιησούς. Τις άγιες μέρες που έρχονται, στις κατανυκτικότατες ιερές Ακολουθίες- με αποκορύφωμα τη Μεγάλη Πέμπτη- θα ιδούμε τον φιλεύσπλαχνο Κύριο να ταπεινώνεται και να διακονεί τους ανθρώπους. Αυτή την Κυριακή η Εκκλησία μας τιμά ένα σχεδόν εξαϋλωμένο «πτηνό της Ερήμου»: την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, που βαθιά μετανοημένη, απαρνήθηκε τον κόσμο και την αμαρτωλή ζωή, πολέμησε σκληρά το σαρκικό φρόνημα και το Διάβολο κι  αξιώθηκε της Βασιλείας του Θεού. Ας την παρακαλέσομε να πρεσβεύει προς τον  Κύριο και για μας τους αμαρτωλούς:

«Υπόδειγμα μετανοίας, σε έχοντες πανοσία, Μαρία, Χριστόν δυσώπει, εν τω καιρώ της Νηστείας, τούτο ημίν δωρηθήναι, όπως εν πίστει και πόθω, σε άσμασιν ευφημούμεν» (Εξαποστειλάριον).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

 

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top