E΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. Η΄, 28-34, Θ΄1)

11,Ιούλ

Υπό την κηδεμονία του Θεού

          Η ομολογία της πίστης μας στο Θεό-Δημιουργό του ορατού και του αόρατου κόσμου σημαίνει και την παραδοχή της ύπαρξης  πνευμάτων και όλων όσα διδάσκει η Αγία μας Εκκλησία. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή μάς δίνει μια ακόμα αφορμή να προβληματιστούμε και για τη δική μας, προσωπική θέση απέναντι στις αόρατες δυνάμεις, που υπάρχουν και ενεργούν, αλλά ο σύγχρονος άνθρωπος, εθισμένος στις εντυπώσεις των πέντε αισθήσεων και στην υπερεκτίμηση της πεπερασμένης Επιστήμης, συνήθως τις υποτιμά, βαδίζοντας άοπλος απέναντι σε δύσκολες, συχνά τραγικές καταστάσεις.

          Ας δούμε κάτω από ποιες συνθήκες διαδραματίζονται τα γεγονότα. Είναι μετά το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων, που ο Κύριος παίρνει τους μαθητές Του για να μεταβούν στον τόπο των Γεργεσηνών, στα  Γέργεσα και στα Γάδαρα, δυο πόλεις  ειδωλολατρικές, από τις περίφημες Δέκα, στην αντίπερα όχθη της Γαλιλαίας. Ήθελε, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, να τους δείξει και την «άλλη πλευρά» της ζωής. Την ύπαρξη των πειρασμών, αφού επρόκειτο να γίνουν οι αθλητές και δάσκαλοι της Οικουμένης.  Εκεί, λοιπόν, συνάντησαν δυο δαιμονισμένους να βγαίνουν από τα μνήματα, όπου ζούσαν, γυμνοί, τόσο άγριοι, που δεν τολμούσε κανείς να περάσει από κείνο τον τόπο. Αλήθεια, ποιος μπορεί να φανταστεί αυτό το αποτρόπαιο θέαμα; Γυμνοί, άθλιοι, καταρρακωμένοι, έρμαια του διαβόλου! Άραγε, πόσοι άνθρωποι στην εποχή μας, ενώ φαίνονται «καλοί», «νορμάλ», στην καθημερινή τους ζωή, ξαφνικά εκδηλώνουν έναν άλλο ψυχισμό- «θηρία ανήμερα», «τέρατα» με μορφή ανθρώπων;

          Στο αντίκρισμα του Χριστού, οι δαίμονες ωρύονται σα λιοντάρια στρυμωγμένα: «Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα σε μας και σε σένα, Ιησού, Υιέ του Θεού; Ήρθες εδώ για να μας βασανίσεις πριν την ώρα μας;» Πράγματι, χάσμα μέγα χωρίζει τον Κύριο, τον Ένα και αληθινό Θεό, που είναι όλος Αγάπη, από τον αρχέκακο, μισόκαλο, αρχηγό του Σκότους. Είναι πράγματι εντυπωσιακό, οι άνθρωποι, τα πλέον ευεργετημένα δημιουργήματα του Θεού σ’ αυτό τον κόσμο, προικισμένα με λογική, αγαπητικότητα και ελευθερία, να μην πιστεύουν στο Χριστό, και οι δαίμονες να τον αναγνωρίζουν και να ομολογούν τη θεότητα Του! Όμως, συγχρόνως φρίττουν, τρέμουν και φοβούνται για το τι τους…ετοιμάζει. Γι’ αυτό και τον παρακαλούν να μην τους τιμωρήσει πριν την ώρα τους, αλλά να τους αφήσει να μπουν στην αγέλη των χοίρων που έβοσκαν εκεί κοντά. Και τους επέτρεψε ο Ιησούς, μπήκανε στους χοίρους, κι αυτοί όρμησαν σαν τρελοί στον γκρεμό, έπεσαν στη θάλασσα και πνίγηκαν!

          Πώς να εξηγήσει κανείς όλα τούτα τα παράδοξα γεγονότα; Οι Άγιοι Πατέρες εστιάζουν την προσοχή τους στους διδακτικούς στόχους του Κυρίου. Μάλιστα, αναζητούν αλληγορικά νοήματα, για να τονίσουν τους κινδύνους της λαιμαργίας και της πολυφαγίας, σε αντίθεση με την αξία της νηστείας και της αγνής ζωής. Πάντως, είναι φανερή η καταστροφικότητα  των πονηρών πνευμάτων. «Οι παγκάκιστοι δαίμονες οδηγούν τους ανθρώπους σε τέτοιο τέλος, με σκοπό όχι μόνο να καταστρέψουν τη ζωή τους, αλλά να νεκρώσουν και την ψυχή τους, τόσο στην παρούσα, όσο και στη μέλλουσα ζωή…Η απεριόριστη αγάπη του Θεού μας συντηρεί στη ζωή και μας προστατεύει από τους πιο σκληρούς και αδυσώπητους εχθρούς μας» (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς).

          Αλλά, ας δούμε τη συνέχεια των γεγονότων. Οι βοσκοί έτρεξαν αμέσως στην πόλη κι είπαν όλα όσα είδαν. Βγήκαν τότε όλοι οι κάτοικοι να δούνε τον Ιησού. Έμαθαν τα καθέκαστα. Είδαν τους θεραπευμένους δίπλα Του, ντυμένους και λογικευμένους, σαν αναστημένους από τους νεκρούς. Μα, οι χοίροι τους είχαν ξαφνικά πνιγεί! Κάποιος παρατηρεί ότι οι Γεργεσηνοί «εκπροσωπούσαν την υγεία, την ακεραιότητα, την τάξη. Ο Χριστός εστιάζει το ενδιαφέρον Του στον πάσχοντα. Με τις ενέργειές Του καταστρέφει την ψεύτικη εικόνα του εαυτού τους». Θα μπορούσαν να σκεφτούνε αλλιώς, πέρα από το υλικό τους συμφέρον. Δυστυχώς, δε μπόρεσαν. Έχασαν τη μοναδική ευκαιρία: να δεχτούν το Χριστό-το Μεγάλο Ευεργέτη. Αντιθέτως, τον παρακάλεσαν να φύγει από την περιοχή τους. Κι Εκείνος με πλοιάριο ξαναγύρισε στην Καπερναούμ.

Οι δαίμονες, ενώ είχαν αρχικά πλαστεί ως αγαθοί άγγελοι, ακολούθησαν τον Εωσφόρο και εξέπεσαν του αγγελικού αξιώματος. Βλέπομε τις καταστρεπτικές τους ενέργειες-κατά παραχώρηση του Θεού. Ο ίδιος ο Κύριος, που αντιμετώπισε και νίκησε τους τρεις Πειρασμούς της Ερήμου, λέει ότι είδε το Σατανά να πέφτει σαν αστραπή από τον Ουρανό! Όμως, μην ξεχνούμε ότι: «Εις τούτο εφανερώθη, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α΄ Ιωάν. Γ΄ 8).

Τελειώνομε, αγαπητοί μου, με την προτροπή του Οσίου Επισκόπου Σελευκείας Βασιλείου: «Ας ομολογούμε, λοιπόν, την πρόνοια την οποία απολαμβάνουμε. Να υμνούμε την κηδεμονίαν από την οποίαν φυλαττόμεθα. Ας κηρύττουμε τη βοήθεια του Θεού από την οποία προστατευόμεθα. Από αυτή να εξαρτήσομε τους εαυτούς μας και προς αυτήν προσβλέποντας πάντοτε να αναφωνούμε: Συ, Κύριε, βοηθός και σκεπαστής μας. Αμήν!»

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182850

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top