B΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΧΑ (του Θωμά, Ιω. Κ΄, 19-31)

26,Απρ

Από την αμφιβολία στην πίστη

Μεταφερόμαστε νοερώς στο ευλογημένο υπερώο των Ιεροσολύμων, το βράδυ της Κυριακής της Αναστάσεως, όπου οι μαθητές έχουν μείνει όλη τη μέρα με τις πόρτες κλειστές, γεμάτοι φόβο για τους Ιουδαίους, που είχαν σταυρώσει το Δάσκαλό τους. Ξαφνικά εμφανίζεται ο Ιησούς ανάμεσά τους και τους λέει: «ειρήνη υμίν». Κι αμέσως τους δείχνει τα χέρια και την πλευρά Του. Αλήθεια, ποιος μπορεί να περιγράψει την έκπληξη και τη χαρά τους; Ο Ιησούς δε διέλυσε μόνο τις αμφιβολίες και το φόβο των μαθητών. Προχωρεί σε μια μοναδική πράξη: τους μεταδίδει Πνεύμα Άγιο και τους εξουσιοδοτεί να συγχωρούν τις αμαρτίες των ανθρώπων. Είναι σαν να τους χειροτονεί, για να διοικούν την Εκκλησία, να κηρύσσουν το Λόγο του Θεού και να τελούν τα  Άγια Μυστήριά της.

Μετά από οκτώ μέρες επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό, μόνο που ήταν εκεί και ο Θωμάς. Είχε πληροφορηθεί τα γεγονότα, μα δεν μπορούσε να πιστέψει, χωρίς να δει ο ίδιος τον Ιησού και να ψηλαφήσει τις πληγές Του. Αυτό τον καλεί κι Εκείνος να κάμει, αλλά μόλις τον είδε κι άκουσε τη φωνή Του, αναφωνεί: «ο Κύριός μου και ο Θεός μου»! Και ο γλυκύτατος Ιησούς λέει: «επειδή με είδες, πίστεψες. Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που πιστεύουν χωρίς να με έχουν ιδεί»! Και κλείνει την περικοπή ο ευαγγελιστής, εξαίροντας την αξία των θαυμάτων του Χριστού για την πίστη στη θεότητά Του, με την οποία θα κληρονομούμε την αιώνια ζωή.

Πολλοί χαρακτηρίζουν το Θωμά ως «άπιστο». Ωστόσο, η υμνολογία δίνει μεγάλη έμφαση και επαινεί ιδιαιτέρως την «καλή απιστία» του, δια μέσου της οποίας κατακτά την πίστη, δείχνοντας και σε μας το δύσκολο δρόμο που οδηγεί στο «ξέφωτο» της ουράνιας φωτοχυσίας. Μπορούμε να φανταστούμε το βαθύτατο πόθο του «άτυχου» μαθητή να δει κι αυτός το Χριστό, καθώς τον πληροφορούσαν για τις δωρεές που είχαν λάβει από Εκείνον. Πώς, λοιπόν, να  εξηγήσουμε τη συμπεριφορά του; Μαρτυρεί μήπως ένα γενναίο πνεύμα, που λείπει από πολλούς πιστούς, ιδιαίτερα στην εποχή μας; Ή η τόλμη της αναζητήσεως ήταν ένα ακόμη δώρο του Θεού και για τις επόμενες γενιές, ώστε να ενθαρρύνονται οι καλοπροαίρετοι «άπιστοι» στην «πάλη» τους με το Θεό και με τον  εαυτό τους; Οφείλουμε να σκεφτούμε πώς και γιατί είχαν πιστέψει οι άλλοι μαθητές. Χωρίς τη θέα του Κενού Τάφου και τις εμφανίσεις του Ιησού, η Ανάστασή Του θα έμοιαζε με ένα  παραμύθι. Αντιθέτως, με τα γεγονότα εκείνων των ημερών, η πίστη των Αποστόλων θεμελιώθηκε σε γερές βάσεις στην πρωτοχριστιανική Εκκλησία, για να διαδοθεί σ’ όλο τον κόσμο στους επόμενους τους αιώνες.

 Το θαύμα της πίστης του Θωμά συνέβη χάρη στην άπειρη αγάπη του Χριστού, που μας δείχνει το σωστό δρόμο στις βαθύτερες αναζητήσεις μας. Αλλά, ο Κύριος προχωρεί ακόμη πιο πέρα. Ανοίγει τους απέραντους ορίζοντες της αληθινής πίστης, που δε στηρίζεται στις σωματικές αισθήσεις, ούτε ζητάει αποδείξεις. Δεν είναι ιδεολογία, ούτε θεωρητική σύλληψη, αλλά, βίωμα, αγώνισμα, ένθερμη αναζήτηση, συμμετοχή στη ζωή του Θεού. Όποιος γνωρίζει το Χριστό, δε μένει σ’ ένα ευχάριστο συναίσθημα. Και η δική Του ειρήνη, όταν μπει στις καρδιές μας, όπως λέει ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, θα κάμει να ειρηνέψουν χίλιοι άνθρωποι τριγύρω μας. Η ουσιαστική σχέση με το Χριστό συνεπάγεται  και μεγάλη ευθύνη.

 «Των θυρών κεκλεισμένων» στο υπερώο των Ιεροσολύμων, συνέβησαν τόσα θαυμαστά γεγονότα. Σήμερα, η πανδημία  έχει «φυλακίσει», απειλεί και εξοντώνει εκατοντάδες χιλιάδες  ανθρώπων σ’ όλη τη γη. Με κλεισμένους τους ναούς, αλειτούργητοι, με μεγάλα προβλήματα, ατενίζουμε εναγωνίως το αβέβαιο μέλλον.  Αλλά εμείς ξέρουμε ότι η ζωή είναι αγώνας πολυμέτωπος και δύσκολος, και στην καλή έκβασή του δε θα συμβάλουν ο φόβος και η τρομοκράτηση, αλλά η ενσυνείδητη πίστη στο Χριστό- έκφραση της εκκλησιαστικής εμπειρίας και ζωής, με τα στίγματα των Αγίων- που  σμίγει με την αληθινή αγάπη: είναι τα δυο «φτερά», που μας κάνουν ικανούς να προχωρήσουμε, να ανεβαίνουμε σε μεγάλα ύψη!

Πώς, λοιπόν, θα συναντήσουμε τον Αναστημένο Κύριο, που για σαράντα μέρες εμφανιζόταν στους μαθητές Του; Ιδού το μέγα ζητούμενο. Μακάρι ο Άγιος Απόστολος Θωμάς, που ταξίδεψε στην Ασία, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο μέχρι τις Ινδίες και μαρτύρησε για το Χριστό, να μεσιτεύει σ’ Εκείνον, ώστε να ενδυναμώνει την πίστη μας και να λυτρώσει γρήγορα την ανθρωπότητα από τα  δεινά της.

 Θα τελειώσουμε, φίλοι μου, με ένα πραγματικό γεγονός από  το φετινό Πάσχα «των απαγορεύσεων»: o γέροντας εφημέριος, με το τρικέρι και το θυμιατό, έψελνε με ιλαρό πρόσωπο και ήρεμη φωνή το «Χριστός Ανέστη». Στη συνέχεια, με ταπείνωση απήγγειλε τους στίχους: «Αναστήτω ο Θεός…», κι ο ψάλτης αποκρινόταν «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών». Στον άδειο μικρό ναό, οι αστυνομικοί αισθάνθηκαν στην καρδιά τους μια μεγάλη γλυκύτητα, μια απέραντη αγαλλίαση, σαν να ακούγανε τη φωνή του Αναστημένου Χριστού στα αυτιά τους.  Και η συγκίνηση έφερε δάκρυα στα μάτια και των δύο, που τα είδε ο ψάλτης να κυλούν αβίαστα στα πρόσωπά τους. Τι να σκέφτηκαν άραγε; Τι να ένιωσαν; Παρέμειναν στο ναό συμπροσευχόμενοι, όση ώρα τους επιτρεπόταν από τις υπηρεσιακές τους υποχρεώσεις. Και κάποια στιγμή αποχώρησαν, με αναμμένες μέσα τους τις λαμπάδες της Ανάστασης… Για να συνεχίσουν το καθήκον τους ως φωτεινοί λαμπαδηφόροι του καλού!

Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά. Νίκος Σιγανός

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3189623

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/09/2020 εορτάζουν:Άγιος Φωκάς Ιερομάρτυρας ο ΘαυματουργόςΆγιος Φωκάς ο κηπουρόςΆγιοι Ισαάκ και ΜαρτίνοςΌσιος Κοσμάς ο ΖωγραφίτηςΆγιοι Είκοσι Έξι Οσιομάρτυρες ΖωγραφίτεςΟσία Παρασκευή του Σάρωφ - ΝτιβέεβοΠεριττώς αναφέρεται από ορισμένους συναξαριστές η μνήμη της Αγίας Δροσίδος κόρης του Tραϊανού, και των πέντε Kανονικών (βλέπε 22 Μαρτίου).ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΑΣΑπόστολος: Γαλ. ε´ 11 - 21Ευαγγέλιο: Λουκ. γ´ […]
Go To Top