Εποχή Παθών… και Ανάσταση… πότε;;;

27,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”

Καλημέρα!

Τι «Καλημέρα»; Πού την είδες; Από το πρωί είμαι πάλι μέσα στο άγχος, τα νεύρα, το τρέξιμο, τη θλίψη, το θυμό… Γκρρρ! Και δεν έχει βρεθεί ένας άνθρωπος να μου φτιάξει το κέφι (δηλαδή γελωτοποιός;)…

Εντάξει! Ας είμαι ειλικρινής! Προσπάθησαν κάποιοι, αλλά ο ένας μου φάνηκε υπερβολικός, ο άλλος χλιαρός, ο άλλος σαχλός… Άσε αυτούς που ήταν σε ίδια και χειρότερη κατάσταση από μένα… Για το όνομα του Θεού! Γιατί, Θεέ μου; Γιατί σε μένα;

Καλέ, μήπως δε μου φταίνε οι άλλοι; Μήπως εγώ δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να είναι καλά; Μήπως εγώ προτιμώ και προκαλώ τη μούχλα και την γκρίνια και μετά μου φταίνε τα πάντα και οι πάντες;
Διαβάστε περισσότερα…

Τα ‘χουμε κάνει… θάλασσα!!!

25,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”

Η ρύπανση των θαλασσών είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα που επηρεάζεται από διάφορες δράσεις. Η ανθρωπότητα από την αρχή της ύπαρξής της χρησιμοποίησε τα θαλάσσια συστήματα για την διατήρηση και ανάπτυξη των κοινωνιών της. Εμπορικοί και τουριστικοί δρόμοι ανοίχτηκαν, λαοί και πολιτισμοί ήρθαν σε επαφή και εμπορική συναλλαγή, τροφή και πρώτες ύλες εξήχθησαν από τα αχανή αυτά συστήματα, θαλάσσιες πολεμικές επιχειρήσεις έγιναν και θα συνεχίσουν να γίνονται, απόρριψη όλων των ειδών των αποβλήτων, εγκαταστάσεις και θέρετρα αναψυχής και πολλά άλλα.
Διαβάστε περισσότερα…

Ξερή γη

23,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”

Τα κενά της ξερής γης… της αφυδατωμένης επιφάνειας… οι ασύμμετρες ρωγμές στο χώμα, το ξερό πια χώμα.

Περπατάς σ’ ένα ειδυλλιακό περιβάλλον, ενθουσιάζεσαι με την ανάταση ψυχής που σου προσφέρει, απολαμβάνεις, ξεκουράζεσαι, θεραπεύεις τα μάτια σου από την καθημερινή τους ρουτίνα, εξασκείς το σώμα που έχει γίνει έρμαιο των ασθενειών από την απραξία.

Συγκλονιστικές οι εικόνες από τη χλωρίδα και την πανίδα από το βαθύ και εναλλασσόμενο ανακάτεμα των ήχων και των χρωμάτων.
Διαβάστε περισσότερα…

Πένθος και Ανάσταση…

21,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”

Από μικρή φοβόμουν τα ρολόγια, τους λεπτοδείκτες που χαράσσουν τις στιγμές… Πέρασμα του χρόνου αδυσώπητο… Και να προσπαθώ να ρουφήξω τις στιγμές… Ποτέ δε μου άρεσε ο Αόριστος σα χρόνος… Το τέλος, το σταμάτημα… Κι όμως, το μυαλό μου κάποιες στιγμές υποκύπτει και σταματά μπροστά στην απώλεια των στιγμών, αγαπημένων προσώπων, του πατέρα… Μια χαρακιά βαθιά μέσα στην ψυχή αλλιώτικη απ’ αυτή που έχω στο γόνατο από τα παιδικά παιχνίδια. Νιώθω σα να μεγάλωσα απότομα, βιαστικά μέσα σε μια νύχτα… Με την καρδιά, όμως, τι γίνεται;;; Συνεχίζει να χτυπά και να φωνάζει δυνατά ΘΕΛΩ ΝΑ ΡΟΥΦΗΞΩ ΤΗ ΖΩΗ… Και πού να βρω το κουράγιο;;; Πού να βρω ανάπαυση, που φαίνονται όλα μάταια;;; Μήπως, όμως, δεν είναι;;;

Μεγάλη Σαρακοστή πορεία δύσκολη… Πιο δύσκολη από το ξαφνικό φευγιό του πατέρα… Πένθος, άλλοτε βουβό, άλλοτε με κλάματα, άλλοτε με απομόνωση… Κι ύστερα μια αχτίδα ήλιου να μου ζεσταίνει το πρόσωπο έτσι απροσδόκητα… Και νιώθω σα να μη χάθηκε η ελπίδα… Σκοτάδι, λέω, δεν υπάρχει, παρά μόνο το φως… Εκεί στην ψυχή τα πάντα είναι ζωντανά… Η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι…

ΜΑ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ…

ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ Η ΑΓΑΠΗ…



Ιωάννα Δρακωνάκη
Κρητσωτάκη, θεολόγος

Αν υπάρχει ζωή θέλω να ζήσω

20,Απρ

Άρθρο του περιοδικού “Ευ”
Δήμος (43): Πώς είναι δυνατόν να αναστηθεί ένας νεκρός; Δεν είναι αυτό έξω από την εμπειρία μας; Πώς να το πιστέψουμε;

Απ.: Μα γι’ αυτό χρειάζεται πίστη, γιατί είναι έξω από την εμπειρία μας. Το μεγάλο βέβαια ερώτημα είναι πώς είναι δυνατόν να σταυρωθεί και να πεθάνει ο Θεός από τον άνθρωπο. Τι Θεός είναι αυτός; Από κει και πέρα είναι πιο εύκολο να δεχθούμε την Ανάσταση του Χριστού. Διότι, αν ο Θεός πεθάνει εκουσίως, είναι αδύνατο να κυριαρχήσει επάνω Του ο θάνατος.
Λέγει ο Απόστολος Παύλος στους Κορινθίους ότι ο λόγος του σταυρού είναι «Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησι δε μωρία» (Α΄ Κορ. α΄ 23), ή σκάνδαλο για τους θρήσκους ή ανοησία για τους φιλοσοφούντες και σκεπτόμενους. Και έτσι είναι. Για τους πιστούς, όμως, είναι «Θεού δύναμις και Θεού σοφία» (στ. 24). Ή είναι σκάνδαλο και ανοησία, ή δύναμη και σοφία. Είναι άλλη η λογική του Θεού, και αξίζει κανείς να την ψάξει.
Μέσα από την πίστη στην Σταύρωση και στην Ανάσταση του Χριστού ανατρέπονται τα πάντα. Γι’ αυτό είπα ότι είναι τολμηρό αυτό και επαναστατικό. Γι’ αυτό έδωσαν τη ζωή τους όλοι οι μαθητές. Με το μαρτύριο τους επιβεβαίωσαν την πίστη τους. Αν δεν είχαν δει τον Χριστό αναστημένο, δε θα Του έδιναν τα πάντα. Δε θυσιάζεσαι για ένα ψέμα. Ούτε πάλι θα το έκαναν αυτό όλοι σε διάφορα σημεία και σε ποικίλες στιγμές.

Μαρίτα (44): Δε θα μπορούσε να είχαν αμοιβαία παρασυρθεί ο ένας με τον άλλον και να πίστεψαν σε μια ψευδαίσθηση; Αυτό δε γίνεται και στις μέρες μας με κάποιες παραθρησκείες, cults, που κατευθύνονται ομαδικά στο θάνατο μέσα σε παραλήρημα;

Απ: Δεν είναι το ίδιο. Κατ’ αρχάς δε μαρτύρησαν όλοι μαζί, ούτε στον ίδιο χρόνο ούτε στον ίδιο τόπο, ώστε αμοιβαία να παρασυρθούν. Ο καθένας ακολούθησε το χρόνο και το δρόμο του. Μάλιστα ο Ιωάννης, που δε δόθηκε η αφορμή, δε μαρτύρησε. Επίσης, με τον Χριστό έζησαν μόλις τρία χρόνια. Δε φτάνει κανείς σε τέτοια ακραία κατάσταση και μάλιστα ως ομάδα τόσο σύντομα. Απλοί άνθρωποι ήταν, ψαράδες. Δεν ήταν ανικανοποίητα προϊόντα του σύγχρονου δυτικού καταναλωτισμού, για να λειτουργούν με φαντασιώσεις, υποκείμενοι σε μαζικές παραισθήσεις. Και τα κείμενά τους, ευαγγέλια, επιστολές, όχι μόνο δεν παραπέμπουν σε παθολογική παράνοια, αλλά το εντελώς αντίθετο.
Αξίζει κανείς ανεπηρέαστος και με ελεύθερη τη σκέψη και ανοιχτή την καρδιά να μελετήσει την Αγία Γραφή. Θα βρεθεί προ μιας μαγευτικής εκπλήξεως. Και κάτι ακόμη. Είναι αδύνατο μια χούφτα αμόρφωτων παρανοϊκών ανθρώπων να επηρεάσει πλήθη λαού, πολλοί να μαρτυρούν για την πίστη τους – έντεκα εκατομμύρια μόνο στην περίοδο των πρώτων διωγμών – να ανατρέπουν τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, να διαμορφώνουν την ιστορία, να δημιουργούν πολιτισμό. Όλο αυτό από δώδεκα παρανοϊκούς ή πλανεμένους ή ξεγελασμένους ή μυθομανείς και μάλιστα μετά το θάνατο τους, χωρίς να έχουν προβάλει τον εαυτό τους ως προφήτη ή είδωλο, φαντάζει απίθανο. Την κοινωνία μπορείς να την ξεγελάσεις. Όχι όμως και την ιστορία. Δεν συμφωνείτε;»

Απόσπασμα από το «Αν υπάρχει ζωή, θέλω να ζήσω»
Νικολάου Μητροπολίτου Μεσογαίας κ΄ Λαυρεωτικής
(επιλογή αποσπάσματος: Αθηνά Αργυρίου – Μαρνέλλου)

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3095179

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/11/2019 εορτάζουν:Άγιοι Φιλήμων ο Απόστολος, Άρχιππος, Ονήσιμος και ΑπφίαΆγιοι Κικιλία, Βαλεριανός και ΤιβούρτιοςΌσιος ΑββάςΌσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυΐδ του εν ΕυβοίαΆγιος Μάξιμος ο ΚαπιτουλάριοςΆγιοι Μάρκος, Στέφανος και ΜάρκοςΆγιος Προκόπιος ο ΠαλαιστίνιοςΆγιος Μένιγνος ο κναφέαςΌσιος Κάλλιστος ο Β', Πατριάρχης ΚωνσταντινούποληςΆγιοι Χριστόφορος και ΕυφημίαΆγιοι Θαλαλαίος και ΆνθιμοςΆγιος […]