Φθινοπωρινές σκέψεις

30,Σεπ

 

          Πήραμε, με τη δύναμη του Θεού, τις ευλογίες του Σεπτέμβρη. Γευτήκαμε- κι ακόμα γευόμαστε- τα πλούσια αγαθά του. Βλέπετε, η Εκκλησία μας, όχι μόνο δεν υποτιμά την ύλη, όπως, κακώς, νομίζουν πολλοί, αλλά, αντιθέτως, την εκτιμά, τη χρησιμοποιεί «ευχαριστιακά». Όπως πραγματικά της αξίζει. Και μόνο τα Ευχολόγιά της να ανοίξει κανείς, θα εκπλαγεί από τον αριθμό των ευχών που έχουν συντάξει οι σοφοί Πατέρες, την ποικιλία των  αναγκών και καταστάσεων που αγκαλιάζουν και την ποιότητα του λόγου. Κι είναι αξιοπρόσεκτο το πώς χρησιμοποιείται η ύλη(νερό, λάδι, ψωμί, κρασί κ. λ. π.) στα Μυστήρια, με κέντρο, αρχή και κορύφωση τη θεία Ευχαριστία.

          Μα και οι εκκλησιαστικές Γιορτές, με τους Αγίους να συντροφεύουν τους γεωργούς, τους κτηνοτρόφους, τους ναυτικούς, τους νομικούς, τους στρατιωτικούς, τους εκπαιδευτικούς, τους ταχυδρομικούς, τους εμπόρους, τους επαγγελματίες, όλες τις ασχολίες και τα επαγγέλματα, όλες τις πτυχές της ζωής, να ευλογούνται και να αγιάζονται, καθώς όλη η κτίση, ορατή και αόρατη, όλοι οι κόσμοι, υπάρχουν και διατηρούνται σε μια απίστευτη αρμονία, σύμφωνα με τους Νόμους που έθεσε ο Δημιουργός. Ο λαός μας, λαός αρχαίος, ένδοξος, με Ιστορία μοναδική, με αρετές και ελαττώματα, με πάθη και αγιότητα, πορεύεται μέσα στους αιώνες με πολλές περιπέτειες, με την ταυτότητά του. Καθώς είχε την ευλογία να δεχτεί από πολύ νωρίς το μήνυμα του Ευαγγελίου και να πυργώσει τις τοπικές Εκκλησίες του, κυρίως από τον «Απόστολο των εθνών» Παύλο, πήρε χάρες πολλές με τις θείες διδασκαλίες, μα έδωσε και πολύ αίμα στα μαρτύρια της Πίστεως και την ελευθερίας. Τράφηκε με τη θεϊκή τροφή, ποτίστηκε με τα νάματα  του Λόγου κι έδεσε τη ζωή του τόσο πολύ και τόσο στενά με τη Λατρεία και τις Εορτές, που, παρά τις πολυποίκιλες επιδράσεις, αλλοιώσεις και αλλαγές που συνέβησαν στο διάβα του χρόνου, διατηρεί ως σήμερα αναλλοίωτους τους βασικούς πυρήνες τους. Σέβεται κι απονέμει τις δέουσες τιμές στα  Άγια πρόσωπα, ψυχαγωγείται και απολαμβάνει τις πνευματικές χαρές, ακόμα και με τα ελάχιστα υλικά αγαθά, και  κατορθώνει να εορτάζει. Δε χρειάζεται να αναφερθούμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα, σε ήθη και έθιμα, τραγούδια, παροιμίες, τοπικές παραδόσεις, για να δείξουμε τους δεσμούς του με την Ορθόδοξη Εκκλησία, που τον έθρεψε και τον προστάτεψε σ’ όλες τις δύσκολες περιστάσεις.  Όλα τούτα είναι διάχυτα όχι μόνο στις περιοχές της δύσμοιρης Πατρίδας μας, αλλά, παντού όπου υπάρχουν Έλληνες, σ’ όλο τον κόσμο.

Έστειλε ο Θεός τις προάλλες και κάμποσες βροχές, για να ξεδιψάσει λίγο  γη. Να καθαρίσει η ατμόσφαιρα. Να δροσιστούν τα δέντρα που υπέφεραν από την ανομβρία, τα ζώα και τα πουλιά και να «ακούσουνε» τη μυρωδιά της βροχής οι σπόροι που είναι χωσμένοι βαθιά, για να φυτρώσουν. Σταυροκοπιούνται οι άνθρωποι και δοξάζουν το Θεό, για όλα όσα απλόχερα μάς στέλνει. Κοιτάζουνε τον Ουρανό, που όλο και θα συννεφιάζει στο εξής, και θα περιμένουν να ξανακούσουν τις βροντές, να τον δούνε να μαυρίζει πάλι και ν’ ανοίγουν οι δεξαμενές του, στέλνοντας το ευλογημένο νερό. Χριστέ μου, πώς να σε ευχαριστήσουμε; Τι θα σου ανταποδώσουμε για τα καλά που μας στέλνεις;

          Στο προηγούμενο άρθρο μας αναζητούσαμε τη συλλογικότητα, ή, καλύτερα, την κοινωνικότητα, που ο Θεός έχει εμφυτεύσει στην ψυχή μας. Ας έχομε υπ’ όψη μας ότι καλώντας μας στο δρόμο Του, δεν μας πιέζει καθόλου. Δεν καταργεί  την ανθρώπινη βούληση. Απεναντίας, σέβεται απολύτως την προσωπικότητα του καθενός και την ελευθερία μας. Μας δίνει την αγάπη Του, κι ας «κρύβεται»  πίσω από τους ανέμους, το φως και τα Σύμπαντα, ενώ αυτά διαλαλούν πολυτρόπως την ύπαρξή Του.

Εξάλλου, ο Χριστιανισμός απορρίπτει την Ειμαρμένη των αρχαίων, το Κισμέτ των Μωαμεθανών, τη Μοίρα. Το ίδιο και τον «απόλυτο προορισμό» των Δυτικών, όπως και την αυτονόμηση του «μοντέρνου» ανθρώπου από το Θεό, που στην ουσία σημαίνει αθεΐα. Για τους πιστούς, όραμα, χώρος ζωής και δημιουργικότητας είναι  η Αγία μας Εκκλησία. Εκεί καλλιεργούνται και καρποφορούν τα χαρίσματα, προς «οικοδομήν» του Σώματος και δόξα του Θεού, εν υπακοή και ελευθερία. Κι όλα τα αγαθά που μας χαρίζει απλόχερα ο Θεός-ο ουρανός, ο ήλιος, τ’ αστέρια, ο αέρας, η θάλασσα, η γη και το φεγγάρι, η ζωή και ο θάνατος, και πολλά άλλα- είναι κοινά, για όλους τους ανθρώπους, κατά τον ιερό Χρυσόστομο, γι’ αυτό και δεν πρέπει να είναι πλεονέκτες, αλλά να  τηρούν την ισονομία!

Όμως, τι κρίμα! Τα κοινά αγαθά  και  η εθνική μας περιουσία, με τα Μνημόνια, κατά πως φαίνεται, ξεπουλιούνται στους ξένους, γιατί, λένε, θέλουν να μας «σώσουν»!  Μα, μήπως είναι μικρότερο έγκλημα, η απεμπόληση των πνευματικών μας αγαθών, των εθνικών παραδόσεων, αξιών και συμβόλων; Ο καθένας, ας κρίνει.

Μπαίνομε, φίλοι μου, στον Οκτώβρη, με προσδοκίες, μνήμες, Εορτές, μα και πολλά προβλήματα. Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα. Ας είναι βοηθός μας ο Θεός.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/11/2019 εορτάζουν:Άγιοι Γουρίας, Σαμωνάς και Άβιβος οι ΟμολογητέςΆγιοι Ελπίδιος, Μάρκελλος και ΕυστόχιοςΌσιος Κυντίων επίσκοπος ΣελευκείαςΆγιοι Ιουστίνος και Θεοδώρα οι ευσεβείς βασιλείςΆγιος ΔημήτριοςΆγιοι Ευψύχιος, Νέαρχος και ΚαρτέριοςΆγιος Θωμάς ο Β' ο νέος, Πατριάρχης ΚωνσταντινούποληςΌσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ1. Για τον Άγιο Ευθύμιο τον Νέο τον εν Θεσσαλονίκη βλέπε στις 14 Οκτωβρίου.2. Για τον Άγιο […]
Go To Top