Τα Χριστούγεννα… αλλιώς…

27,Δεκ

«Ήρθαν έτσι τα πράγματα, ώστε γύρω μας να αφθονούν οι γυμνοί και οι άστεγοι. Είναι πάμπολλοι οι πρόσφυγες που χτυπούνε τις πόρτες μας. Πάμπολλοι είναι και οι ξένοι και οι μετανάστες. Όπου κι αν κοιτάξεις, θα δεις χέρια απλωμένα σε ζητιανιά. Για σπίτι έχουν το ύπαιθρο. Κατάλυμα βρίσκουν στις στοές, τις παρόδους και τα ερημικότερα σημεία της αγοράς. Φωλιάζουν σε τρύπες, όπως οι νυχτοκόρακες κι οι κουκουβάγιες. Το ρούχο τους είναι διάτρητα κουρέλια. Για χωράφι έχουν τη διάθεση όσων δίνουν ελεημοσύνη. Για τροφή ό,τι τύχει. Πίνουν νερό από τις κρήνες, όπως τα ζώα, και για ποτήρια έχουν τις χούφτες τους. Για αποθήκη έχουν την κοιλιά τους, όσο μπορεί αυτή να συγκρατήσει ό,τι μπαίνει μέσα. Τραπέζι τους είναι τα γόνατά τους διπλωμένα. Κρεβάτι, το έδαφος. Μπάνιο κάποιος ποταμός ή λίμνη, όπως απλόχερα τα έχει προσφέρει ακατέργαστα και κοινά σε όλους ο Θεός. Η ζωή τους είναι πλέον γεμάτη μετακινήσεις και αγριάδα, όμως δεν ήταν εξαρχής. Ας όψονται η συμφορά και η ανάγκη». Γρηγόριος Νύσσης, Περί Φιλοπτωχίας και ευποΐας, λόγος Α΄, PG 46, 457A – C.

Το παραπάνω απόσπασμα θα μπορούσε να είναι κάλλιστα άρθρο σε εφημερίδα του σήμερα ή ανάρτηση στο διαδίκτυο από κάποια ομάδα ή σύλλογο προσφοράς και αλληλεγγύης. Θα εκπλαγούμε, άραγε, αν γνωρίζαμε ότι το παραπάνω κείμενο έχει γραφτεί περίπου το 385μ.Χ.;;; Τι άλλαξε από τότε;;; Μα δεν έχουν περάσει και λίγα χρόνια!!! Και όμως η σημερινή πραγματικότητα δημιουργεί πάγωμα στην ψυχή κάθε ανθρώπου… γιατί και σήμερα, το 2017μ.Χ., όπου και αν κοιτάξεις «…αφθονούν οι γυμνοί και οι άστεγοι».

Τι να φταίει και ο πόνος της ανθρώπινης ύπαρξης διαιωνίζεται; Αυτό θα μπορούσε να είναι και θέμα ολόκληρου συνεδρίου… γιατί είναι τόσες οι πτυχές, οι λόγοι, οι αιτίες και, δυστυχώς ακόμα περισσότερο, οι δικαιολογίες για την υπάρχουσα κατάσταση. Σίγουρα ο καθένας μας δεν είναι ειδικός για να απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, αλλά και ο καθένας έχει τόση και ακόμα περισσότερη ευθύνη για την ύπαρξη του ερωτήματος. Ίσως να φταίει και αυτό… γεμίσαμε ειδικούς για τόσα πολλά… τον πόνο, τη χαρά, το γέλιο, το κλάμα. Χαρακτηριστικά που δηλώνουν την ανθρώπινη ύπαρξη και όχι κάποιο αυτόματο μηχάνημα ή ρομπότ, που έχει προγραμματιστεί με συγκεκριμένο σκοπό και για να υπακούει σε συγκεκριμένες εντολές.

Τι να πω… όπως μου έλεγε συνεχώς και ο πατέρας μου… να σ΄ αγαπάει, παιδί μου. Όποιος και να είναι δίπλα σου να σ’ αγαπά. Μπορεί να είναι αυτή η υπέροχη λέξη που φθίνει με τα χρόνια και για αυτό να πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο… μπορεί και να έχει τόσο ιδιωτικοποιηθεί η χρήση της, να έχει περιοριστεί στο εγώ μας, ώστε ο διπλανός μας όχι απλά να μην τη νιώθει, αλλά ούτε να την ακούει καν. Και όμως μόνο να την προφέρεις και θα δεις θαύματα!!!

Ευχή μου αυτές τις γιορτές να πείτε όσα περισσότερα σ’ αγαπώ μπορείτε… όχι για να σώσετε τον κόσμο, αλλά για να γίνει η ζωή σας πιο όμορφη.

Καλές γιορτές με περισσότερα χαμόγελα και ζεστές καρδιές…

Μαρία Σπαθαράκη
θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 19/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις Μάρτυρες, που μαρτύρησαν μαζί μ' αυτόνΌσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργόςΆγιοι Τιμόθεος, Αγάπιος και ΘέκλαΆγιοι Ευτυχιανός ο στρατιώτης και ΣτρατήγιοςΌσιος Γεννάδιος της Κοστρομά
Go To Top