ΣTON KENO TΑΦΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ (Μάρκου Ιστ΄, 1-8)

27,Απρ

«Κα διαγενομένου το σαββάτου Μαρία Μαγδαλην κα Μαρία  το ακώβου κα Σαλώμη γόρασαν ρώματα να λθοσαι λείψωσιν ατόν».

 Σαν άγγελμα ουράνιο που έρχεται από τα βάθη της Ιστορίας ηχούν στην ακοή  μας την ιερή σιγαλιά τη νύχτα της Αναστάσεως τα λόγια του πρώτου Ευαγγελίου της Λαμπρινής Ακολουθίας, που μετά από μια περίοδο πενήντα ημερών της Μεγάλης Σαρακοστής, έχοντας νηστέψει είτε όχι, με ζωντανή ή «χλιαρή», ισχνή  πίστη, περιμένουμε να ψάλλουμε όλοι μαζί το «Χριστός Ανέστη»! 

Χαράματα, λοιπόν, εκείνης της ανεπανάληπτης Κυριακής, και οι άγιες γυναίκες, σαν πληγωμένα περιστέρια με το θάνατο του Ιησού, αψηφώντας όλους τους κινδύνους, ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια, αποφασίζουν να πάνε στον Τάφο, για να αλείψουν με αρώματα το σώμα του αγαπημένου τους Δασκάλου. Μόνο ένα μεγάλο  πρόβλημα τις απασχολούσε: «τις αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου»; Μα, σαν έφτασαν εκεί, έμειναν άφωνες με όσα είδαν: η μεγάλη πέτρα  ήταν μετατοπισμένη και μέσα στη λαξευμένη σπηλιά ένας νέος λευκοντυμένος -προφανώς άγγελος- να κάθεται σε μια γωνιά, σα να ήταν από καιρό συνεννοημένος μαζί τους! Δέος ιερό τις πλημμύρισε κι ο άγνωστος συνομιλητής τους προσπάθησε να τις ηρεμήσει: μην τρομάζετε-λέει- τον εσταυρωμένο Ιησού ζητάτε; Αυτός «ηγέρθη, ουκ έστιν ώδε». Κοιτάξετε τον τόπο, όπου τον είχαν τοποθετήσει. Πηγαίνετε-συνεχίζει- στους μαθητές και στον Πέτρο και πέστε τους ότι θα τον δουν στη Γαλιλαία, όπως τους είχε πει. Κι εκείνες έφυγαν τρεχάτες για το υπερώο στην , τρομαγμένες από όσα είδαν κι άκουσαν, για να τα αναγγείλουν στους απογοητευμένους μαθητές.

«Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος»!  Σε ελάχιστο χρόνο μετά την ανάγνωση του Ευαγγελίου βγαίνει από τα χείλη εκατομμυρίων πιστών  κι ανεβαίνει στους αιθέρες, για να φτάσει ως την άκρη του Σύμπαντος, ο πιο χαρμόσυνος, ο πιο δυνατός παιάνας που ακούστηκε ποτέ στη γη. Και ανοίγουν οι πόρτες των ναών, που πλημμυρίζουν στο αναστάσιμο φως και οι πιστοί εισέρχονται, για την πανηγυρική Ακολουθία: «Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου Πάσχα…Νυν πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια…».Οι περισσότεροι, περιφρονώντας το Χριστό, βιάζονται να φύγουν, να πάνε στα σπίτια ή στα μαγαζιά, για να απολαύσουν, με τόση αχαριστία, τα πλούσια εδέσματα…Δυστυχώς, αγνοούν ή υποτιμούν τη μοναδικότητα της βραδιάς και χάνουν την ωραιότερη Λειτουργία όλου του Έτους!

  Οι ευαγγελιστές δεν περιγράφουν την Ανάσταση, αφού κανείς τους δεν την είδε. Αναφέρονται μόνο στις μαρτυρίες του Κενού Τάφου και στις εμφανίσεις του αναστημένου Κυρίου. Ο καθηγητής Γεώργιος Πατρώνος γράφει: «Η βιβλική παράδοση περί του κενού τάφου έχει μεγάλη σημασία για τη χριστιανική πίστη…Η όλη αυτή παράδοση της Εκκλησίας…όχι μόνο καταλαμβάνει παράλληλα και όλες τις ευαγγελικές παραδόσεις, αλλά συνεχίζεται και στη μεταγενέστερη αποστολική και μεταποστολική εποχή και φθάνει δια μέσου των αιώνων ως και σήμερα, μεταφέροντας το πασχάλιο μήνυμα προς τον κόσμο και τους ανθρώπους, μήνυμα ζωής και αιωνιότητας…Όπως ο Χριστός ηγέρθη το πρωί της Κυριακής του Πάσχα…αφήνοντας πίσω Του ένα κενό τάφο, καθ’ όμοιον τρόπο και οι νεκροί θα εγερθούν και θα εγκαταλείψουν τα μνήματά τους» («Η ιστορική πορεία του Ιησού», σελ.516-517).

Η σκέψη μας, συνεπαρμένη από τα αγιογραφικά αναγνώσματα, τους ύμνους κι όλα τα δρώμενα των Αγίων ημερών, γυροφέρνει στα μυστήρια εκείνης της  Νύχτας, που ανθρώπου νους αδυνατεί να χωρέσει. Ο απέραντος θαυμασμός μας προς τις Μυροφόρες, στις οποίες  προεξάρχει η Θεοτόκος, δε φτάνει για να ικανοποιήσει την αιώνια δίψα για υπέρβαση των π γήινων και άνοδο στους Ουρανούς. Οι πρώτοι χριστιανοί βίωναν την Ανάσταση ως μια νέα δημιουργία-και όντως τέτοια είναι. Οι άνθρωποι του καιρού μας, εγκλωβισμένοι στις βαριές πλάκες του Ορθολογισμού, στην καλοπέραση και στον υλιστικό τρόπο ζωής, επιζητούν θαύματα, για να πιστέψουν. Αλλά η υγιής χριστιανική και πατερική σκέψη βλέπει όλο το Σύμπαν με τους Νόμους και τη λειτουργία του ως ένα συνεχές θαύμα, που μαρτυρεί τη δύναμη και την παρουσία του Θεού. Αυτό λοιπόν που κι εμείς χρειαζόμαστε είναι η αποτίναξη των «λίθων» που σκεπάζουν τις αισθήσεις της ψυχής μας και τις εμποδίζουν να ιδούν τον Αναστάντα Κύριο. Να διώξουμε δηλαδή τις αρνητικές σκέψεις, τις πλάνες, τις  λασπολογίες, όλα τα δαιμονικά ψέματα, που οι αιώνες έχουν σωρεύσει στο πρόσωπο του  Θεανθρώπου και στην Ανάστασή Του και να γίνουμε πραγματικά «τέκνα του φωτός».

«Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών», λέει ο Απόστολος Παύλος. Η Εκκλησία, με τις αυθεντικές μαρτυρίες της και τις εμπειρίες των εκατομμυρίων αγίων, είναι ο «άγγελος» της Αναστάσεως. Με τη διαφορά, ότι αυτή δε δείχνει μόνο τον Κενό Τάφο. Με το θεόσδοτο κύρος της διαφυλάσσει και ερμηνεύει το Λόγο του Θεού και προσκαλεί στο Τραπέζι της Θείας Ευχαριστίας. Στο Ποτήριο της Ζωής, που συγκεφαλαιώνει τη Σταύρωση και την Ανάσταση και ανοίγει την Οδό της ερχόμενης Βασιλείας του Θεού.

Καλή Ανάσταση σε όλους. Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top