«ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ» Κυριακή του Ζακχαίου ( Λουκ. ΙΘ΄, 1-10)

23,Ιαν

         Στα νότια της κοιλάδας του Ιορδάνη, δυτικά της Νεκράς Θάλασσας, δεσπόζει η Ιεριχώ, μια πολύ όμορφη πόλη. Γνωστή  από την Παλαιά Διαθήκη, αλλά και από τα Ευαγγέλια, από τη δράση  του Χριστού. Τόπος συνάντησης πολλών φυλών της Ανατολής και της χειμερινής διαμονής του βασιλιά Ηρώδη, με ζωηρό εμπόριο, ωραία εξοχικά, πολύ πλούτο. Εδώ, λοιπόν, συμβαίνουν όσα διηγείται ο Ευαγγελιστής, που εξελίσσονται σε πολλές φάσεις.

          Πρωταγωνιστεί ο Ζακχαίος: ένας «αρχιτελώνης», δηλαδή, φοροεισπράκτορας.  Άνθρωπος «βουτηγμένος» στη διαφθορά, την εκμετάλλευση, τις αδικίες. Έτσι, θα απολάμβανε τα προνόμια του μεγάλου πλούτου, των κοινωνικών σχέσεων, της κοσμικής δόξας. Η συμπεριφορά του μας οδηγεί συνειρμικά στα φανς με τα «κόκκινα δάνεια» των ημερών μας! Όμως, η φιλαργυρία δε φέρνει την αληθινή ευτυχία. Πόσοι ζάμπλουτοι στην εποχή μας δεν πεθαίνουν δυστυχισμένοι, μόνοι με τους θησαυρούς τους, αποκομμένοι, ουσιαστικά, από την ανθρώπινη κοινωνία; Δεν είναι τυχαίο, που ο Απόστολος Παύλος  χαρακτηρίζει την πλεονεξία ως ειδωλολατρία. Ούτε ότι οι Πατέρες την καυτηριάζουν με τα σκληρότερα λόγια. Αλλά η ψυχή του ανθρώπου είναι ανεξερεύνητη. Έτσι, ένα απίθανο κενό πρέπει να υπήρχε στα βάθη της υπάρξεως αυτού του ανθρώπου. Ανικανοποίητος από τον τρόπο ζωής του, φαίνεται πως έψαχνε μια ευκαιρία να αλλάξει. Κι αυτή του παρουσιάστηκε με τον ερχομό του Ιησού στην Ιεριχώ. Την άρπαξε, κυριολεκτικά, για να απαλλαγεί από το φοβερό πάθος του. Τρέχοντας και αψηφώντας τις αποδοκιμασίες του πλήθους, καθώς ήταν κοντός, ανεβαίνει στη συκομουριά, ποθώντας διακαώς να δει από κοντά τον Ιησού. Τα θυσιάζει όλα, ώστε να μπορέσει να προσελκύσει το βλέμμα του Θεανθρώπου.

          Και πράγματι η μεγάλη στιγμή ήρθε. Μόλις τον αντίκρυσε Εκείνος, του κάνει την υψίστη, εντελώς απροσδόκητη τιμή: ζητάει να φιλοξενηθεί στο σπίτι του! Απροσμέτρητο το βάθος του ωκεανού της θείας αγάπης. Αυτό το δυνατό «φάρμακο» δίνει απλόχερα στο Ζακχαίο ό,τι ακριβώς του είχε λείψει και δρα αυτομάτως θεραπευτικά στο σκοτεινό κόσμο της ψυχής του. Με το διακαή πόθο του να συναντήσει τον Ιησού πετυχαίνει το ανέλπιστο: να τον έχει στο ίδιο του το σπίτι! Βλέποντας ο Κύριος τον αμαρτωλό άνθρωπο, διαχέει το Φως Του στα βάθη της υπάρξεώς του, αποκαλύπτοντας την παραδεισένια ομορφιά. Το αποτέλεσμα ήταν άμεσο: χωρίς αναστολές, δείχνει εμπράκτως τη μετάνοιά του. Δηλώνει δημοσίως ότι δίνει τη μισή περιουσία του στους φτωχούς και σ’ όσους αδίκησε θα ανταποδώσει στο τετραπλάσιο! Αλήθεια, δεν είναι εκπληκτικό; Πώς ο πρώην άρπαγας, ο αχόρταγος πλουτοκράτης, υφίσταται τέτοια εσωτερική αλλοίωση; Γίνεται τόσο φιλάνθρωπος και κάνει τους πολλούς κοινωνούς των αγαθών του!

Στεκόμαστε με  θαυμασμό μπροστά στο Ζακχαίο, τον  μικρό μεν στο σώμα, αλλά μεγάλο στις πνευματικές αναβάσεις. Θεραπευμένος από την καταστρεπτική ασθένεια της πλεονεξίας, έφτασε στη σωτηρία. Όμως, η ειλικρινής μετάνοιά του είχε ευρύτερες προεκτάσεις. Η απόκτηση και η διαχείριση του πλούτου, σύμφωνα με το Λόγο του Θεού και τη διδασκαλία των Πατέρων, δεν είναι ατομικό δικαίωμα, όπως λένε πολλοί, για να δικαιολογήσουν την αχορταγιά τους. Η μίμηση του αρχιτελώνη θα μπορούσε να έχει  σωτήριες συνέπειες και στη δική μας κοινωνία, που υφίσταται μια παρατεταμένη, πολύπλευρη κρίση, με δυσοίωνο μέλλον. Όχι μόνο για την αποκατάσταση ολοφάνερων ατομικών και κοινωνικών αδικιών, αλλά και σε μια πιο δίκαιη κατανομή των υλικών αγαθών, για χάρη των μεσαίων και κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, που πλήττονται βάναυσα, δοκιμάζονται, δεινοπαθούν και εξαιτίας της απληστίας και της ψυχικής διαστροφής αδίστακτων τοκογλύφων.

Η έμπρακτη μετάνοια, η ταπείνωση, η φιλοθεΐα και η φιλανθρωπία του Ζακχαίου τού άνοιξαν το δρόμο της Βασιλείας του Θεού. Η Εκκλησία μας τον κατέταξε ανάμεσα στους εβδομήντα Αποστόλους! Αλήθεια, πόσοι  δε θα τον ζήλευαν; Δε θα ποθούσαμε κι εμείς να μας επισκεφθεί ο Ιησούς στα μύχια της υπάρξεώς μας, να γεμίσει τα υπαρξιακά μας κενά; Να διώξει το άγχος, τη μελαγχολία και την παγωνιά από τις καρδιές; Να ομορφύνει τις ανθρώπινες σχέσεις; Μ’ αυτή τη διήγηση, η Εκκλησία θέλει να μας προετοιμάσει ψυχολογικά για την ωραιότατη περίοδο του Τριωδίου, ώστε να ακολουθήσομε το Χριστό στην ανοδική πορεία Του προς τα Άγια και  κοσμοσωτήρια Πάθη. Μπορούμε να το επιχειρήσουμε, ξεκινώντας από τα γεγονότα της  «συκομουριάς του Ζακχαίου», που παραφυάδα της σώζεται μέχρι σήμερα έξω από την όμορφη Ιεριχώ.

Όπως τα γάργαρα νερά των πηγών του  Ελισαίου, μαθητή του μεγίστου Προφήτη Ηλία, δροσίζουν αυτή την ιστορική και πολύπαθη περιοχή, η πίστη και η αγάπη του Χριστού ας ποτίσουν τις καρδιές μας. Ο Κύριος, που δοκιμάστηκε με τους τρεις Πειρασμούς πάνω στο κοντινό Σαραντάριον Όρος και νίκησε, περπάτησε, αγίασε και ημέρεψε εκείνο τον τόπο, μας προσκαλεί στον αγώνα της αγιότητας. Για να τον δοξάζουμε, όχι μόνο με τα ανάξια χείλη μας στις ώρες της Λατρείας, αλλά, αν είναι δυνατόν, με όλη τη ζωή μας!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/11/2019 εορτάζουν:Άγιοι Γουρίας, Σαμωνάς και Άβιβος οι ΟμολογητέςΆγιοι Ελπίδιος, Μάρκελλος και ΕυστόχιοςΌσιος Κυντίων επίσκοπος ΣελευκείαςΆγιοι Ιουστίνος και Θεοδώρα οι ευσεβείς βασιλείςΆγιος ΔημήτριοςΆγιοι Ευψύχιος, Νέαρχος και ΚαρτέριοςΆγιος Θωμάς ο Β' ο νέος, Πατριάρχης ΚωνσταντινούποληςΌσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ1. Για τον Άγιο Ευθύμιο τον Νέο τον εν Θεσσαλονίκη βλέπε στις 14 Οκτωβρίου.2. Για τον Άγιο […]
Go To Top