ΣΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΟΥ ΤΡΙΩΔΙΟΥ  

19,Φεβ

Τελώνης και Φαρισαίος«Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα· ὀρθρίζει γὰρ τὸ πνεῦμά μου, πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ναὸν φέρον τοῦ σώματος, ὅλον ἐσπιλωμένον· ἀλλ’ ὡς οἰκτίρμων κάθαρον, εὐσπλάγχνῳ σου ἐλέει».

Το κατανυκτικότατο Τριώδιο ανοίγει, με τους ωραιότατους ύμνους και τις πανέμορφες ιερές Ακολουθίες του, αποκαλύπτοντας το μεγαλείο της αγάπης του Θεού και καλώντας μας, έτσι, στο Δείπνο της Βασιλείας Του, που δεν έχει τέλος. Όμως, πώς θα το προσεγγίσουμε καλύτερα, ώστε να ευχαριστήσουμε τον λατρευτό μας Κύριο και Οικοδεσπότη; Πολλοί άνθρωποι, επηρεασμένοι από το «κοσμικό πνεύμα», ακολουθούν τον εθιμοτυπικό εορτασμό, συνδυάζοντας, καθώς λέμε πολλές φορές, «το τερπνόν μετά του ωφελίμου». Έτσι, αρκούνται στα εύκολα και τα πρόσκαιρα-φαγοπότια, χορούς και ξεφαντώματα- βάζοντας στο περιθώριο τα αληθώς ψυχωφελή, ή, διαλέγοντας ευκαιριακά και λίγες από τις πνευματικές «γεύσεις» που πολύ απλόχερα αυτή την περίοδο μάς παρέχει  η Εκκλησία.
[audiotube id=”GpBbZM_8P0I”]
Οι παλιότεροι αναπολούν τα ωραία έθιμα αλλοτινών εποχών, πολλά από τα οποία αναβιώνουν αυτές τις μέρες σε διάφορες περιοχές της πατρίδας μας. Και, μάλιστα, συχνά, με αξιοθαύμαστες πρωτοβουλίες νέων και παιδιών, Δήμων, σχολείων, εκπαιδευτικών, πολιτιστικών συλλόγων και άλλων φορέων, που διαθέτουν πολύ χρόνο, κόπο και δυνάμεις ψυχής, για τη διασκέδαση της αγχώδους και βασανισμένης  ζωής μας. Για πολλούς πιστούς, οι Παραβολές του Κυρίου, οι ευαγγελικές διηγήσεις και οι ιστορίες των αγίων, προβάλλουν ως ευκαιρίες παρατηρήσεων και κατάκρισης των συνανθρώπων μας, στα στενά όρια ενός ηθικισμού που, στο βάθος του,  σκοτώνει τη γνήσια αγάπη. Όμως, το μεγαλείο των αγιογραφικών κειμένων, το περιεχόμενο των γλυκύτατων ύμνων και οι συγκλονιστικοί βίοι των μετανοούντων αμαρτωλών, που προβάλλει η Εκκλησία,  πρέπει να μας υποψιάσουν για τις αβύσσους που συγκρούονται, ή, η μια την άλλη επικαλούνται: του Άδη, από τη μια μεριά και της αγάπης του Τριαδικού Θεού, από την άλλη. telonoufarisaiou01_118234982 Ξεκινούμε αυτό το «προσκύνημα» προς το Πάσχα Κυρίου, με τρομερά προβλήματα, ατελείωτους εμφύλιους σπαραγμούς, φτώχεια, πείνα, θάνατο, φρίκη. Σε μια απερίγραπτη κρίση, που για τη χώρα μας φαίνεται να μην έχει τέλος, με αναρίθμητα θύματα ενός «ακήρυκτου» πολέμου, καθώς ψάχνουμε ένα αποκούμπι, ακούμε παρηγορητικά τα λόγια του κορυφαίου Αποστόλου: «Ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ. Ιγ’ 14). Η Κυριακή του Τελώνη και του Φαρισαίου, με την οποία αρχίζει το Τριώδιο, μας φέρνει μπροστά  στο δρόμο της ταπείνωσης και της μετάνοιας, με την ομώνυμη Παραβολή και τον πανέμορφο υμνολογικό πλούτο. «Εαυτούς αδελφοί άπαντες ταπεινώσωμεν, στεναγμοίς και οδυρμοίς τύψωμεν την συνείδησιν», διαβάζομε στον Όρθρο. Για να εμφανιστούμε, λέει, συγχωρεμένοι στην αιώνια κρίση. Γιατί, εκεί είναι η πραγματική άνεση. Εκεί «οδύνη απέδρα, λύπη και οι εκ βάθους στεναγμοί, εν τη Εδέμ τη θαυμαστή. Ης ο Χριστός δημιουργός» (ο Οίκος).           Αν θέλουμε να καλλιεργήσουμε την αληθινή ταπείνωση, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσομε τον Κύριο στην επίγεια ζωή Του. Από το σπήλαιο της Βηθλεέμ-λίκνο κενώσεως της θεότητας- ως την όμορφη Ναζαρέτ, όπου, στις ήσυχες γειτονιές, στα χωράφια, στους λόφους και  στις πλαγιές, οι απλοί άνθρωποι απολάμβαναν τις συναναστροφές Του. Από τους ναούς, όπου τον έφερναν ο Ιωσήφ και η Μαρία, εκπληρώνοντας τις εντολές του Νόμου, ως τον Ιορδάνη, που αγιάστηκε με τη Βάπτισή Του. Από τις ακρογιαλιές και τα περίχωρα της Τιβεριάδος, ως τα Ιεροσόλυμα, όπου τα πλήθη των αρρώστων, των φτωχών και των αδικημένων δε χόρταιναν να απολαμβάνουν την ήρεμη παρουσία Του, να ακούνε τα θαυμάσια λόγια  Του, να δέχονται τις ευεργεσίες Του. Μ’ ένα λόγο: το πέρασμά Του από τη γη, τί άλλο ήτανε, από μια συνεχής ταπείνωση και διακονία των ανθρώπων; Όμως, το αποκορύφωμα  έρχεται με τα Άγια Πάθη, την εκούσια Σταύρωση και την Κάθοδό Του στο φρικτό Άδη, από τον οποίο αναστήθηκε, ανοίγοντας το δρόμο για τη λύτρωση των ανθρώπων. Η βαθιά ταπείνωση χαρακτήριζε και την Παναγία μας. Ξέρουμε πως, υπακούοντας στο θέλημα του Θεού, έγινε η πηγή της σωτηρίας και της αιώνιας χαράς των ανθρώπων. Όμως, κανείς δεν μπορεί να μας πει πόσες αποκαλύψεις φιλοξένησε με σιωπή στη ζεστή καρδιά της, από τη στιγμή της κυήσεως του Χριστού, μέχρι το τέλος της ζωής της. Το σωτήριο δρόμο της ταπείνωσης ακολούθησαν οι Απόστολοι, οι Πατέρες, οι όσιοι και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας. Άραγε, πόσοι από τους χριστιανούς μιμούνται το παράδειγμά τους; Πώς μπορεί κανείς να αντισταθεί σ’ ένα, μάλλον κατ’ επίφαση, πολιτισμό, που, διαρκώς μάς διαποτίζει μ’ έναν άκρατο ατομικισμό, με το πάθος της δημοσιότητας και της αυτοδικαίωσης; Πώς θα καταπολεμήσουμε τη ρίζα όλων των παθών, την τρομερή φιλαυτία; Πώς, τέλος, θα μάθομε να αποφεύγουμε την «αρρωστημένη θρησκευτικότητα», την ταπεινολογία, «παγίδα» του διαβόλου-κατά τον Άγιο Πορφύριο-και  να αποκτήσουμε την υψοποιό ταπείνωση του Ιησού και των αγίων; «Έλεον θέλω και ου θυσίαν», λέει ο Θεός. Πρέπει, επί τέλους, να μάθουμε ότι δεν θα μας σώσουν οι καλές μας πράξεις, ούτε η τυπολατρία. Αντιθέτως, χρειαζόμαστε την αληθινή ταπείνωση και τη «μυστικότητα» της φιλανθρωπίας, που μας υποδεικνύει ο Κύριος. Μα προπαντός, το άπειρο έλεός Του. Η αποφυγή της συμπεριφοράς του Φαρισαίου και η μίμηση του Τελώνη, με τη μετάνοια, την  άσκηση και νήψη, θα μας ανοίξουν το δρόμο της χαρμολύπης της Μεγάλης Σαρακοστής, που οδηγεί στη συνάντηση του Αναστημένου Κυρίου, όπως μας προτρέπει και ο υμνογράφος: «Ὑψηγορίαν φύγωμεν, Φαρισαίου κακίστην, ταπείνωσιν δὲ μάθωμεν, τοῦ Τελώνου ἀρίστην, ἵν’ ὑψωθῶμεν βοῶντες, τῷ Θεῷ σὺν ἐκείνῳ· Ἱλάσθητι τοῖς δούλοις σου, ὁ τεχθεὶς ἐκ Παρθένου, Χριστὲ Σωτήρ, ἑκουσίως, καὶ Σταυρὸν ὑπομείνας, συνήγειρας τὸν κόσμον σου θεϊκῇ δυναστείᾳ» (Εξαποστειλάριον).

 Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3103961

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/12/2019 εορτάζουν:Κυριακή των Αγίων ΠροπατόρωνΆγιος Ελευθέριος ο ΙερομάρτυραςΑγία ΑνθίαΆγιος Κορέμμων ο έπαρχοςΆγιοι Δύο ΔήμιοιΆγιος Ελευθέριος ο ΚουβικουλάριοςΑγία Σωσάννα η ΟσιομάρτυςΆγιος Βάκχος ο ΝέοςΌσιος Παύλος ο νέος που ασκήτευε στο Λάτριο όροςΜνήμη Χειροτονίας Αγίου Ιωάννου του ΧρυσοστόμουΆγιος Στέφανος Αρχιεπίσκοπος ΣουρόζαςΑγίος Γουρίας
Go To Top