ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

27,Φεβ
asotos_iosΞεκινήσαμε, ήδη, από την περασμένη Κυριακή, με το «άνοιγμα» του Τριωδίου, το πνευματικό μας ταξίδι προς το Πάσχα. Τούτη η Κυριακή πήρε το όνομά της από την ομώνυμη, γνωστότατη Παραβολή του Κυρίου. Aς δούμε έναν από τους εκπληκτικούς εκκλησιαστικούς ύμνους: «Ἐσκόρπισα τὸν πλοῦτόν σου, ἐκδαπανήσας Κύριε, καὶ πονηροῖς δαιμονίοις, καθυπετάγην ὁ τάλας· ἀλλὰ Σωτὴρ πανεύσπλαγχνε τὸν Ἄσωτον οἰκτείρησον, καὶ ῥυπωθέντα κάθαρον, τὴν πρώπην ἀποδιδούς μοι, στολὴν τῆς σῆς βασιλείας» (Εξαποστειλάριον). Εδώ ο υμνογράφος, βλέποντας πως μοιάζει με τον Άσωτο, ομολογεί ότι σκόρπισε τον πλούτο και  υποτάχτηκε στους πονηρούς δαίμονες. Αλλά, ξέροντας πως ο Θεός είναι πολυεύσπλαχνος, τον παρακαλεί να τον λυπηθεί και να τον καθαρίσει από τις αμαρτίες του, ντύνοντάς τον με την πρώτη στολή της Βασιλείας Του! Να λοιπόν, το νόημα της Παραβολής: η συνειδητοποίηση της αμαρτίας, η ειλικρινής μετάνοια και η επιστροφή στο πατρικό σπίτι, όπου περισσεύει η αγάπη του Θεού.  
[audiotube id=”SxmPxXWy9-I”]
Συνήθως, οι μεγαλύτεροι κατακρίνουν τους νέους για τη συμπεριφορά τους, τις «παράλογες» διεκδικήσεις και asotou02απαιτήσεις τους. Αλλά, είναι σωστό να τους αποδίδουμε τόσες ευθύνες; Αναρωτηθήκαμε άραγε, τι είδους παιδεία και τι κόσμο τους παραδίνουμε; Μήπως, λοιπόν, αντί να τους κατακρίνουμε, θα έπρεπε να αφουγκραστούμε τους παλμούς της καρδιάς  τους; Να ψηλαφήσουμε τα προβλήματα, τις αγωνίες, τα αδιέξοδά τους; Ίσως ο Άσωτος της Παραβολής, να εκπροσωπεί πολλούς ανάμεσά μας. Όμως, πώς θα συνειδητοποιήσουμε τον «πλούτο» που χάνουμε; Ποια αγαθά στερούμαστε, σε ποια πνευματική «Έρημο» ζούμε, όταν, αφήνοντας τον τρόπο ζωής που παρέδωσε ο Κύριος στην Εκκλησία Του, ακολουθούμε τους δρόμους της «ξενιτιάς» που ο κόσμος προκλητικά μάς παρουσιάζει, με μύριους πειρασμούς; Πώς θα μετανοήσουμε, να αλλάξουμε, δηλαδή, ριζικά τρόπο σκέψης, για να πάρομε την απόφαση της επιστροφής; Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο, που δεν θα το πετύχουμε, αν δεν εισχωρήσουμε στο βάθος του εαυτού μας με αληθινή ταπείνωση, με διάθεση μεταστροφής-όπως του Τελώνη της περασμένης Κυριακής. Μόνο γνωρίζοντας και εκτιμώντας τα «δώρα» που μας έδωσε στον Παράδεισο ο Θεός, αλλά, τα χάσαμε, και ακροώμενοι το Λόγο Του, με τις ανεπανάληπτες διδαχές Του, θα μπορέσουμε να γυρίσουμε πάλι πίσω, στη ζεστή Πατρική αγκαλιά. Η Παραβολή του Ασώτου, θα έλεγε κανείς πως, χωρίς υπερβολή, συγκεφαλαιώνει όλο το μυστήριο της οικονομίας του Θεού για τη σωτηρία του ανθρώπου. Υπάρχει, βέβαια,  και ο μεγαλύτερος γιος. Αυτός αντιπροσωπεύει την κατηγορία των σκληρόκαρδων ανθρώπων του Νόμου, της άκαμπτης Ηθικής, της τυπικής, ανθρώπινης  θρησκευτικότητας, που αγνοούν το βάθος και το μυστήριο της ανθρώπινης ψυχής. Στο λεξιλόγιό τους δεν υπάρχουν οι έννοιες του ελέους, της πραγματικής αγάπης. Ήταν οι Φαρισαίοι, που ο Κύριος κατέκρινε με σφοδρότητα, και που, δυστυχώς, μάλλον υπάρχουν και ανάμεσά μας πολλοί. Αλλά, ας αναρωτηθούμε, μήπως κι εμείς τους μοιάζουμε, όταν κατακρίνουμε  όλους τους άλλους, εκτός από τον εαυτό μας. Ωστόσο, κάπου «κρύβεται»  ο σπλαχνικός Πατέρας, που  μας γεμίζει ελπίδα και σιγουριά, μπροστά στον Άδη της ψυχής, στις Αβύσσους της αμαρτίας. Δεν είναι ο φοβερός, απλησίαστος, τιμωρός Θεός, που, ακόμα και μέσα στο Χριστιανισμό,  αποτέλεσε «φόβητρο» για αμέτρητους ανθρώπους και οδήγησε στη δημιουργία αθεϊστικών  ιδεολογιών και κινημάτων. Αντιθέτως,  ο αληθινός, Πανάγαθος Θεός, είναι η απροσμέτρητη, άπειρη Αγάπη. Σήμερα, η ανθρωπότητα, αλλοτριωμένη, απομακρυσμένη από Κείνον, βολοδέρνει σε «χώρες μακρινές», όπου κυριαρχούν ο πνευματικός λιμός, τα σκοτάδια του θανάτου. Η έξαρση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, με τα αναρίθμητα, αποτρόπαια εγκλήματα, η βαρβαρότητα, η παραβίαση ή και κατάργηση των  κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η απειλή κατάργησης της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας σε παγκόσμια κλίμακα, δείχνουν την ανάγκη της επιστροφής στον αληθινό μας Πατέρα, για τη διάσωση της ειρήνης και της ανθρωπιάς και τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου. Σκέφτομαι, φίλοι μου, πως όλα τα έμβια όντα επιστρέφουν στη γενέτειρά τους, αλλιώς δεν ησυχάζουν. Μα, των ανθρώπων, πού άραγε είναι η μόνιμη κατοικία; Μήπως η γη, το χώμα με τα σκουλήκια; Κι αν «καταγόμαστε» εκ Θεού, όπως ο Χριστιανισμός και οι περισσότερες θρησκείες διδάσκουν, πώς να ησυχάσει το αθάνατο πνεύμα; Πώς να χωρέσει στον αραχνιασμένο, κατάμαυρο τάφο; Προχωρώντας στο Τριώδιο, κι όσο τα «δαιμόνια» των παθών δεν αποδιώχνονται και τα «είδωλα των εθνών» θα αυξάνονται, απειλώντας τη ζωή και τις κοινωνίες μας, ολοένα και περισσότερο θα γίνονται επίκαιρες οι Θείες αλήθειες που μας αποκαλύπτονται και οι τρόποι βιώσεως της νέας, Χριστοκεντρικής ζωής, που παρέχει η Εκκλησία. Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί αλλιώς να βιωθεί και να επιτευχθεί, παρά δια της οδού της Θείας Χάριτος και της συνεχούς Μετανοίας. Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3103966

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/12/2019 εορτάζουν:Κυριακή των Αγίων ΠροπατόρωνΆγιος Ελευθέριος ο ΙερομάρτυραςΑγία ΑνθίαΆγιος Κορέμμων ο έπαρχοςΆγιοι Δύο ΔήμιοιΆγιος Ελευθέριος ο ΚουβικουλάριοςΑγία Σωσάννα η ΟσιομάρτυςΆγιος Βάκχος ο ΝέοςΌσιος Παύλος ο νέος που ασκήτευε στο Λάτριο όροςΜνήμη Χειροτονίας Αγίου Ιωάννου του ΧρυσοστόμουΆγιος Στέφανος Αρχιεπίσκοπος ΣουρόζαςΑγίος Γουρίας
Go To Top