Πρόσφυγες

13,Ιαν

Και ήρθε ο χειμώνας και μαζί με αυτόν για άλλη μια χρονιά τα νησιά θα γεμίσουν πρόσφυγες. Ήταν πριν δύο χρόνια που η φωτογραφία του μικρού Αλιάν Κουρντί συγκλόνιζε τον «φιλεύσπλαχνο» δυτικό κόσμο. Το άψυχο κορμάκι του ξεβρασμένο σε μια ακτή της Μυτιλήνης έκανε τους πάντες να συνειδητοποιήσουν την τραγωδία που συνέβαινε. Ξέροντας από προσφυγιά, ο ελληνικός λαός στέκεται δίπλα στους πρόσφυγες, προσφέρει, βοηθά, στερείται, για να δώσει φαγητό, αλλά παράλληλα εξοργίζεται, φοβάται, κλειδαμπαρώνεται στο σπίτι του και απαιτεί να φύγουν οι «παρακατιανοί».

Αγάπη, συμπαράσταση, βοήθεια από τη μία, φόβος, τρόμος, ρατσισμός από την άλλη. Πού βρίσκεται η αλήθεια; Ποια είναι η στάση εκείνη που οφείλουμε να κρατήσουμε απέναντι στους πρόσφυγες που συρρέουν σωρηδόν στη χώρα μας; Πώς γίνεται να γυρνάμε την πλάτη μας σε όλα αυτά τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ηλικιωμένους, όταν είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από τους δικούς μας πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, της Θράκης και της Κωνσταντινούπολης; Αλλά, κυρίως, πώς γίνεται να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί και από την άλλη να αρνούμαστε τη βοήθεια σε έναν συνάνθρωπο που υποφέρει;

Έχουν ακουστεί κατά καιρούς διάφορες απόψεις, ότι οι πρόσφυγες είναι μουσουλμάνοι και για αυτό δεν πρέπει να τους βοηθάμε, ότι οι άντρες έπρεπε να μείνουν στον τόπο τους να πολεμήσουν, ότι δεν μας φτάνει η κρίση έχουμε και το προσφυγικό… Δεν σκεφτήκαμε, όμως, ποτέ… Αλήθεια, ποιος θέλει να φύγει από την πατρίδα του και να ξεριζωθεί; Δεν ήταν επιλογή τους. Τους ανάγκασαν… Και για αυτό εμείς οφείλουμε, αν θέλουμε πραγματικά να θεωρούμαστε καλοί πιστοί, να προσφέρουμε από το υστέρημά μας.

Ακολουθώντας τα λόγια του Αποστόλου Παύλου «ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον» (Κορ. 13,1) και «οὐκ ἔνι ᾽Ιουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ.» (Γαλ. 3,28), μπορούμε να βαδίσουμε στο δρόμο που χάραξε ο Χριστός ο οποίος πρόσφερε την αγάπη Του σε όλους.

Τι σημασία έχει να μιλάμε πολλές γλώσσες, να επικοινωνούμε μεταξύ μας, όταν δεν υπάρχει αγάπη; Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι στον κόσμο του Θεού δεν υπάρχει καμία διαφορά στους ανθρώπους, δεν υπάρχει λευκός – μαύρος, χριστιανός – αλλόπιστος, δυτικοί λαοί – ασιατικοί λαοί, δούλοι – ελεύθεροι, άνδρες – γυναίκες. Στον κόσμο του Θεού είμαστε όλοι ίδιοι, είμαστε όλοι παιδιά Του και για αυτό πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, θρησκείας.

Σίσσυ-Χρυσή Αγγελίδου
θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3095169

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/11/2019 εορτάζουν:Άγιοι Φιλήμων ο Απόστολος, Άρχιππος, Ονήσιμος και ΑπφίαΆγιοι Κικιλία, Βαλεριανός και ΤιβούρτιοςΌσιος ΑββάςΌσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης), ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυΐδ του εν ΕυβοίαΆγιος Μάξιμος ο ΚαπιτουλάριοςΆγιοι Μάρκος, Στέφανος και ΜάρκοςΆγιος Προκόπιος ο ΠαλαιστίνιοςΆγιος Μένιγνος ο κναφέαςΌσιος Κάλλιστος ο Β', Πατριάρχης ΚωνσταντινούποληςΆγιοι Χριστόφορος και ΕυφημίαΆγιοι Θαλαλαίος και ΆνθιμοςΆγιος […]
Go To Top