ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ (Ματθ.Ι΄32-33,37-38, ΙΘ΄27-30)

22,Ιούν

«Συμπολίτες των Αγίων»

          Την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή η Εκκλησία μας την αφιερώνει σ’ όλους τους αγίους της, γνωστούς και αγνώστους. Κλείνει έτσι  ο ωραιότατος εορταστικός κύκλος του Πεντηκοσταρίου, ενώ αρχίζει μια άλλη περίοδος, πλουμισμένη με όμορφες γιορτές και πανηγύρια στις πόλεις και στην ύπαιθρο, με αποκορύφωμα το Δεκαπενταύγουστο, στο «μήνα της Παναγίας».  Ο Λόγος του Θεού, καθαρός, κρυστάλλινος, απαράμιλλος, μπορεί να  μας βοηθήσει σε ένα σωστό προσανατολισμό, με την ανακαίνιση της σκέψης και της συμπεριφοράς μας.

Ξέρομε ότι ο Κύριος προετοίμαζε τους μαθητές Του για το υψηλό και δύσκολο έργο που θα αναλάμβαναν αργότερα. Η σοφή διδασκαλία Του θα εγγραφεί βαθιά, ανεξίτηλα στη μνήμη τους. Η αγάπη Του θα ρίζωνε δυνατά στις αγνές καρδιές τους. Τους προειδοποιούσε για τις δοκιμασίες, τις δυσκολίες, τις θλίψεις, το μίσος, τους διωγμούς και τα μαρτύρια που επρόκειτο να υποστούν, καθώς θα έρχονταν σε αντιπαράθεση με πάθη, πλάνες, αμαρτίες του κόσμου. Δεν έπρεπε, ωστόσο, να λυγίζουν. Άλλωστε, Εκείνος θα τους ενδυνάμωνε και θα τους τιμούσε στην αιώνια ζωή.

Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη η ομολογία πίστεως προς το Θεό αποτελούσε ουσιαστική πράξη των ευσεβών ανθρώπων. Στις διηγήσεις των ευαγγελίων  άνθρωποι θεραπευμένοι από το Χριστό, αλλά και κάποιοι μαθητές Του, διακηρύσσουν δημοσίως την πίστη τους. Τώρα, ο Κύριος προβάλλει ως πρώτη αξία την αγάπη στο πρόσωπό Του και την ομολογία Του: «Πας όστις ομολογήσει εν εμοί έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ εν αυτώ»! Πού είναι όμως να τον ακούσουν οι «μοντέρνοι» αρνησίθρησκοι, που θεωρούν την Πίστη ως «ιδιωτική υπόθεση» και επιδιώκουν δολίως την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας; Η  ομολογία που ζητάει ο Κύριος είναι αυτονόητη για τους συνεπείς χριστιανούς. Αλλά, δίνουμε τη μαρτυρία Του στην εποχή μας;

«Ο φιλών πατέρα ή μητέρα..υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος»! Συχνά οι οικογενειακές υποχρεώσεις μειώνουν τις δυνατότητες πιστών ανθρώπων να υπηρετήσουν το θέλημα του Θεού. Αντίρροπες δυνάμεις διαταράσσουν την ειρήνη, τη νηφαλιότητα και την οικογενειακή ηρεμία. Σχέσεις ιερές κλυδωνίζονται και κινδυνεύουν, από άρνηση εφαρμογής των εντολών του Χριστού. Όμως, Εκείνος είναι απόλυτος: κανενός την αγάπη δε δικαιούσθε να βάζετε μετά τη δική μου!  Ευλογημένος ο γάμος και η οικογένεια, το θεμελιώδες «κύτταρο» της κοινωνίας. Όμως, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει οι οικογενειακές σχέσεις να λειτουργούν αντίθετα με το θέλημα του Θεού. Να μην απωθεί η σαρκική συγγένεια στο περιθώριο την αγάπη μας προς Εκείνον, στον οποίο χρωστούμε τα πάντα και που θα τον αντικρίσουμε «πρόσωπο προς πρόσωπο» στην άλλη ζωή. Στο τέλος, ο Ιησούς διαβεβαιώνει τους Αποστόλους πως στη Δευτέρα Παρουσία θα καθίσουν σε θρόνους, κρίνοντας όλες τις φυλές της γης. Τότε που μεγάλες εκπλήξεις μας περιμένουν, καθώς «πολλοί πρώτοι θα γίνουν έσχατοι και πολλοί έσχατοι, πρώτοι»!

Πώς να μη θαυμάσουμε τους Αγίους, που υπακούνε απόλυτα στο θέλημα του Θεού;  Ακολουθώντας  τα λόγια Του, αφήνουν  όχι μόνο επίγεια αγαθά, δόξες και τιμές, αλλά και τα πιο προσφιλή τους πρόσωπα κι αφιερώνονται ολοκληρωτικά στο Νυμφίο της ψυχής τους. Σηκώνουν το σταυρό τους και τον ακολουθούν στο μαρτυρικό Γολγοθά. Πόσο παράδοξο, πραγματικά! Απαρνούμενοι τον κόσμο, συγγενείς και φίλους, με την προσευχή και τη διδασκαλία τους φέρνουν σ’ όλους  την ευλογία του Θεού. Έτσι, ο λόγος του Χριστού, ότι θα λάβουν εκατονταπλάσια, επαληθεύεται ήδη σε τούτη τη ζωή, αλλά προπαντός μετά το θάνατό τους, με τον αγιασμό των λειψάνων τους και τις παντοειδείς θεραπείες και θαυματουργίες. Όντως «θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις αυτού»!

Μέσα στο ζόφο και τη σύγχυση της εποχής μας οι Άγιοι έρχονται να φωτίσουν τη ζωή μας. Η ευθύνη μας ως ορθοδόξων χριστιανών γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη, καθώς η αγριότητα, η βαναυσότητα, η απανθρωπιά παίρνουν συνεχώς μεγαλύτερες διαστάσεις. Το κάλεσμα του Χριστού στο δρόμο της νήψης, της άσκησης, του αγιασμού διαπερνά όλη τη ζωή της Εκκλησίας. Όμως, πόσοι  πιστοί το αισθάνονται, ώστε να μη νιώθουν ικανοποιημένοι με τις «Παγκόσμιες Ημέρες» και τις αναρίθμητες κοσμικές «γιορτές», καθώς και με τις «καλές πράξεις» τους κι έναν ηθικισμό, ξεκομμένο εντελώς από το Θεανθρωπισμό της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας;

 Ας βάλουμε, φίλοι μου, ως υπέρτατο στόχο της ζωής μας την κατάκτηση της αγιότητας, όπως αυτή προβάλλει στην εμπειρία της Εκκλησίας. Πατέρες όπως ο Χρυσόστομος, μας ενισχύουν λέγοντας ότι, αν τα δύσκολα και μεγάλα αγωνίσματα είναι για τους λίγους, πάντως και για τους υπόλοιπους ο Κύριος ετοιμάζει τη σωτηρία. Ας μιμηθούμε, λοιπόν, τους αγίους μας, με μια ζωή χριστοκεντρική,  και το Άγιο Πνεύμα θα μας στείλει τις δωρεές Του. Έτσι μπορούμε να ελπίζομε και στη δική μας παλιγγενεσία, στην απόλαυση της Αιώνιας ζωής, καθώς αγωνιζόμενοι θα έχομε ζήσει από εδώ «συν πάσι τοις αγίοις», ως «συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού».

Nίκος Σιγανός, θεολόγος

 

 

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/10/2019 εορτάζουν:Όσιος Ιλαρίων ο ΜέγαςΌσιος Φιλόθεος ο ΑγιορείτηςΑγία Θεοδότη και ο Άγιος Σωκράτης ο ΠρεσβύτεροςΆγιοι Γάιος, Δάσιος και ΖωτικόςΆγιοι Ανδρέας, Στέφανος, Παύλος και ΠέτροςΆγιος Ζαχαρίας ο ΟσιομάρτυραςΆγιος Ευκράτης ο ΟσιομάρτυραςΌσιος ΒαρούχΆγιος ΆζηςΆγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας από τη ΜονεμβασιάΑνακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Χριστοδούλου του ΘαυματουργούΑνακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου […]
Go To Top