ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΣΠΟΡΕΩΣ (Λουκ.Η΄,4-15)

10,Οκτ

 

«Εξήλθεν ο σπείρων του σπείραι τον σπόρον αυτού»

  Στα μέσα του Φθινοπώρου, εποχής της σποράς των δημητριακών και άλλων καρπών, και αναμεσίς ωραίων Εορτών Αποστόλων, Πατέρων και άλλων αγίων της Εκκλησίας μας, έρχεται ο Κύριος, με την ωραιότατη Παραβολή του Σπορέως, να μας μιλήσει για τη σπορά του Λόγου Του και να εξηγήσει ο Ίδιος τί εννοούσε. Ως άφθαστος Παιδαγωγός, διδάσκει υψηλές αλήθειες, με εποπτικό, παραστατικό τρόπο. Με καταπληκτική απλότητα εκτυλίσσει στους ακροατές  Του την πορεία του σπόρου και τους συμβολισμούς της, καθώς έπεσε σε διάφορα μέρη, ώστε να έχει και την ανάλογη τύχη.

Ο Σπορέας, λοιπόν, είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού, που καταδέχτηκε  να σαρκωθεί για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους. Σπόρος είναι ο λόγος Του, που απευθύνεται προς όλους αδιακρίτως τους ανθρώπους. Τι γίνεται, όμως, στη συνέχεια; Εδώ έχομε  τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων: Στην πρώτη, που ο σπόρος πέφτει δίπλα στο δρόμο, πρόκειται για κείνους που άκουσαν το Λόγο του Θεού, αλλά έρχεται ο διάβολος και τον αρπάζει από τις καρδιές τους, για να μην πιστέψουν και σωθούν. Στη δεύτερη, που ο σπόρος έπεσε στην πέτρα και φύτρωσε, αλλά ξεράθηκε, έχομε τους ανθρώπους που, ακούγοντας το Λόγο, τον δέχονται με χαρά, αλλά μη έχοντας βαθιές ρίζες στην καρδιά τους, πιστεύουν προσωρινά. Μόλις έρθει η ώρα του πειρασμού, σκανδαλίζονται και τον αρνούνται. Στην τρίτη περίπτωση, που ο σπόρος έπεσε στα αγκάθια, κι αυτά, καθώς φουντώσανε, τον καταπνίξανε, είναι κείνοι που, ενώ ακούνε το θείο Λόγο, πνίγονται στις έγνοιες του πλούτου και των ηδονών κι έτσι δεν καρποφορούν. Ευτυχώς όμως που το υπόλοιπο μέρος του σπόρου έπεσε σε καρπερή γη κι έδωσε εκατονταπλάσιο καρπό. Πρόκειται για ανθρώπους που με καλή καρδιά, αφού ακούσανε το Λόγο, τον κρατούνε και καρποφορεί υπομονετικά!

Με βάση αυτή την ερμηνεία, Πατέρες και νεότεροι θεολόγοι δίνουν διάφορες προεκτάσεις και εφαρμογές της Παραβολής. Παρατηρώντας λοιπόν την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και του Χριστού, βλέπουμε ότι οι περισσότεροι Ιουδαίοι εκπροσωπούνται με τα μέρη του σπόρου που χάθηκε, χωρίς να καρποφορήσει. Ακόμα κι οι μαθητές, αν  και άκουγαν τον Κύριο κι έβλεπαν τα αμέτρητα θαύματά Του, δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν το σκοπό της Ενανθρωπήσεως και το έργο Του, παρά μόνο μετά την Ανάσταση και κυρίως με την κάθοδο και το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, την ημέρα της Πεντηκοστής. Αντιθέτως, άνθρωποι  άσημοι, εθνικοί, βουτηγμένοι, πολλές φορές, στην αμαρτία, αλλά καλοπροαίρετοι, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα μετανοίας του Κυρίου και μπήκαν στη Βασιλεία του Θεού.

Αλλά, μήπως ανάλογα δεν συμβαίνουν και στη δική μας, «χριστιανική» κοινωνία; Καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σαν να μην άκουσαν ποτέ τη διδασκαλία του Κυρίου, παγιδευμένοι στο κοσμικό φρόνημα, στις αδυναμίες, στα πάθη, ξεπερνούν στη σκληρότητα και στην αχαριστία τον Ισραηλιτικό λαό. Για να αναδεικνύεται αρνητικά το προνόμιο της ελευθερίας, αλλά και η τραγικότητά μας. Εδώ προκύπτει η τεράστια ευθύνη των χριστιανών που θέλουν να φέρουν επαξίως αυτό το βαρύ τίτλο. Η θέα και μόνο του Ευαγγελίου, τοποθετημένου πάνω στην Αγία Τράπεζα, αλλά και η περιφορά και ανάγνωσή του  στη Θεία Λειτουργία, θα έπρεπε να μας συγκλονίζει. Τη στιγμή που κείμενα των θρησκειών του κόσμου αναγορεύονται σε «άγιες γραφές» και εκατομμύρια φανατικών οπαδών τους ζουν, ή και πεθαίνουν, πολλές φορές, αφιερωμένοι στις κάλπικες αποκαλύψεις τους, τί θα έπρεπε να κάνουμε εμείς, που έχομε το μοναδικό, πραγματικό Λόγο του Θεού, εμπνευσμένο από το Άγιο Πνεύμα και καταγεγραμμένο από θεόπνευστους, αγίους συγγραφείς και αυτόπτες μάρτυρες, Μαθητές του Κυρίου; Η συνειδητοποίηση της ανεπανάληπτης αξίας του θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε άλλες επιλογές. Σε ριζικές αλλαγές στην προσωπική μας ζωή, αλλά και σ’ ολόκληρη την κοινωνία.

Αν, λοιπόν, φίλοι μου, ο Λόγος του Θεού δεν ακούγεται ή δεν καρποφορεί και εξαιτίας της χλιαρότητας και της αδιαφορίας μας, ας αναλογιστούμε την τεράστια ευθύνη μας. Να σκεφτούμε ότι μέσα από τα ιερά κείμενα μιλάει ο Χριστός. Μας καθοδηγεί στην αλήθεια, ζητώντας την αγάπη μας. Όμως, η Αγία Γραφή είναι σαν το μαχαίρι, που στη χρήση του χρειάζεται προσοχή. Είναι σαν τη θάλασσα, που δίνει ζωή, αλλά κρύβει και πολλούς κινδύνους. Είναι «φωτιά» που ζεσταίνει τις καρδιές και βοηθάει στη σωτηρία μας, αλλά μπορεί και να καταστρέψει εκείνους που διαστρέφουν τα θεία νοήματα και τα προσαρμόζουν στις δικές τους, αιρετικές αντιλήψεις. Αντιθέτως, οι ορθόδοξοι χριστιανοί αποφεύγουν αυτούς τους θανάσιμους κινδύνους, εφ’ όσον ζουν και πολιτεύονται εντός της Εκκλησίας, που είναι η Κιβωτός της αλήθειας και της σωτηρίας. Νιώθοντας συχνά και μείς «χαμένοι», σαν το Λουκά και τον Κλεόπα εκείνο το ευλογημένο, αναστάσιμο δειλινό στους Εμμαούς, ας  εμπιστευτούμε τον Κύριο, για να ανοίξει το νου μας, ώστε να κατανοούμε τις Γραφές και το θέλημά Του. Και ζώντας σε συνεχή κοινωνία μαζί Του, με την προσευχή και τα μυστήρια της Εκκλησίας μας, θα τον αναγνωρίζομε ως τον  Άρτο της Ζωής και αληθινό Σωτήρα μας.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094805

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top