ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (Ιωάν.Δ΄,5-42)

25,Μάι

Στο «νερό της θεϊκής σοφίας»

          Για πολλές συναντήσεις του Κυρίου με αμαρτωλούς, περιφρονημένους, παρακατιανούς, που μετανοούν και σώζονται, πληροφορούμαστε από τα Ευαγγέλια. Μα,  σαν τη συνάντηση με τη Σαμαρείτιδα, με τον ανεπανάληπτο διάλογο μαζί της, θαρρώ πως δεν είναι άλλη. Ας προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα δρώμενα  που περιγράφει ο Ιωάννης και τα βαθιά νοήματα του Θείου Λόγου.

          Στην αρχή ακόμα της δημόσιας δράσης Του ο Κύριος αφήνει την Ιουδαία. Πορευόμενος προς τη Γαλιλαία, πέρασε από τη Σαμάρεια-το κεντρικό μέρος της Αγίας Γης βορείως της Ιουδαίας. Περπατώντας για αρκετές ώρες στο χωματόδρομο με στον καυτό ήλιο, φτάνει κουρασμένος με τους μαθητές Του κατά το μεσημέρι  στον σκιερό τόπο με το πηγάδι του ο Ιακώβ. Σύμφωνα με τον ιερό Χρυσόστομο, τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Ήξερε πως την ώρα εκείνη θα ερχόταν το «πνευματικό θήραμα» να αντλήσει νερό. Καθώς μάλιστα οι μαθητές θα πήγαιναν στην κοντινή πόλη Συχάρ να αγοράσουν τρόφιμα, η φτωχή, περιφρονημένη κι αξιολύπητη γυναίκα δε θα έφευγε αμέσως μακριά, ξαναγυρίζοντας στην άστατη ζωή της.

           Η πείνα, η δίψα, ο πόνος, η χαρά κι όλα τα άλλα «αδιάβλητα πάθη» του Κυρίου ήταν πραγματικά, ως ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης Του. Όμως, ζητώντας νερό από μια γυναίκα και μάλιστα Σαμαρείτισσα, περιφρονημένη κι αμαρτωλή, της δίνει την ευκαιρία να αποδεσμευτεί από το «ακοινώνητον» του εαυτού της και των συνανθρώπων της. Να σπάσει τα δεσμά παθών, κοινωνικών αντιλήψεων και προκαταλήψεων και να οδηγηθεί στην ανάνηψη και τη λύτρωσή της. Καθώς ο συναρπαστικός διάλογος, με τη σοφή παιδαγωγία του Διδασκάλου, προχωρεί, από τον ψυχικό κόσμο της γυναίκας αναδύονται όχι μόνο αρετές που κανείς δεν υποψιαζότανε-όπως, ειλικρίνεια, ταπεινοφροσύνη, σεβασμός σε θρησκευτικές παραδόσεις και προσωπικότητες, γνώση θρησκευτικών ζητημάτων- αλλά και βαθύτερες, πνευματικές αναζητήσεις.

 Ο Χριστός  βοηθάει αυτή την ξεπεσμένη γυναίκα να αποκτήσει τη χαμένη αυτοπεποίθησή της. Να ανακαλύψει τη φθαρμένη εικόνα Του στα βάθη της υπάρξεώς της. Καθώς της αποκαλύπτει το παρελθόν της, αυτή τον θεωρεί προφήτη. Με την άδολη συμπεριφορά της «αναγκάζει» τον Κύριο να της μιλήσει για τη σωστή λατρεία του Θεού: «εν πνεύματι και αληθεία». Εκείνη, δηλαδή, με την οποία, πέρα και πάνω από ναούς, θυσίες, νηστείες, τελετές, Αυτός αναπαύεται στα βάθη της υπάρξεώς μας, καθώς καλούμαστε να γίνομε «ναός» του Αγίου Πνεύματος, μετέχοντας στις άκτιστες ενέργειες του Θεού.

Στο αποκορύφωμα αυτού του εκπληκτικού διαλόγου, ο Κύριος αυτοαποκαλύπτεται ευθέως ως ο αναμενόμενος Μεσσίας! Για να γίνει αμέσως η Σαμαρείτιδα, «πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον». Αφού η διψασμένη καρδιά της δροσίστηκε από την αγάπη του Σωτήρα κι ο νους της φωτίστηκε από την προσωπική γνωριμία της με Κείνον που είναι η Αλήθεια και η Ζωή, απόκτησε «νέα ταυτότητα». Η ζωή της άλλαξε ριζικά. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης δίνει τη συνέχεια των γεγονότων: οι  μαθητές  επιστρέφουν από την πόλη και συζητούν με τον Κύριο για το έργο Του, ενώ οι Σαμαρείτες, μόλις πληροφορήθηκαν από τη συντοπίτισσά τους τα γεγονότα, ήρθαν να τον ακούσουν. Τον φιλοξένησαν για δυο μέρες, πίστεψαν κι άλλαξαν τρόπο ζωής. Και η πρώην «σεσημασμένη» αμαρτωλή έγινε και Ιεραπόστολος. Έφτασε μέχρι τη Ρώμη, κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο και μαζί με τα παιδιά της μαρτύρησε  για το Χριστό: είναι η τόσο λαοφιλής Αγία Φωτεινή. Δεν είναι όλα τούτα εκπληκτικά;

Αμέτρητα μηνύματα μπορεί να πάρει κανείς από τη διήγηση του σημερινού Ευαγγελίου, ιδιαιτέρως επίκαιρα στην εποχή μας, με τις πολυποίκιλες ρατσιστικές ιδέες, στάσεις, συμπεριφορές.  Βλέπομε τον Ιησού, στα μάτια των έκπληκτων μαθητών, που κουβαλούν τις στενές ιουδαϊκές αντιλήψεις για το Θεό, τις γυναίκες, τις κοινωνικές τάξεις, να ανοίγει έναν εντελώς νέο, άγνωστο κόσμο, με καινούργιες ανθρώπινες σχέσεις. Μια καινούργια ζωή. Καθώς ακούμε την ωραία ευαγγελική περικοπή, η σκέψη μας περιτριγυρίζει σ’ εκείνο τον αγιασμένο τόπο με το ιστορικό πηγάδι του Ιακώβ, που με το δροσερό νερό του αμέτρητες γενιές ξεδίψασαν, από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι την εποχή μας. Στη μνήμη μας έρχεται και ο σύγχρονος Ιερομάρτυρας Φιλούμενος, που δολοφονήθηκε άγρια  μέσα στο ναό και ο Κύριος χαρίτωσε το σκήνωμά του!

 Μπορούμε να πούμε ότι η Σαμαρείτιδα και οι συντοπίτες της συμβολίζουν την ανθρωπότητα, που παραπαίει μέσα σε αναρίθμητες πλάνες, στην ειδωλολατρία, στη διαφθορά, στο δαιμονισμό. Όμως, η αγάπη του Κυρίου ανασταίνει  και σήμερα από τον Άδη της αμαρτίας και οδηγεί στην αγιότητα αμέτρητες σκοτεινιασμένες ψυχές. Μακάρι κι εμείς να απολαμβάνουμε αυτή την αναστάσιμη χαρά που γνώρισε η Αγία κι άλλαξε ριζικά τη ζωή της, καθώς πολύ ωραία συνοψίζει το Κοντάκιο της Κυριακής:

«Πίστει ἐλθοῦσα ἐν τῷ φρέατι, ἡ Σαμαρεῖτις ἐθεάσατο, τὸ τῆς σοφίας ὕδωρ σε, ᾧ ποτισθεῖσα δαψιλῶς βασιλείαν τὴν ἄνωθεν ἐκληρώσατο, αἰωνίως ἡ ἀοίδιμος». 

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top