ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (Ιωάν. Ζ΄ 37-53,Η΄12)

15,Ιούν

«Πεντηκοστήν εορτάζομεν και Πνεύματος επιδημίαν…»

Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής έχει άμεση σχέση με την κάθοδο του Παρακλήτου στους Αποστόλους. Από την αρχή του Ζ΄ κεφαλαίου του Ευαγγελίου του Ιωάννη παρακολουθούμε την παρουσία και τη δράση του Κυρίου στη Γιορτή της Σκηνοπηγίας, που διαρκούσε επτά μέρες. Την τελευταία μέρα, που ήταν και η πιο λαμπρή, συμβαίνουν όσα περιγράφει ο Ευαγγελιστής.

 Ο Ιησούς καλεί τους διψασμένους να πάνε σ’ Αυτόν να ξεδιψάσουν. Με το κήρυγμά Του διχάζει το λαό, που προσπαθεί να καταλάβει ποιος είναι και ποια η καταγωγή Του. Οι φρουροί που είχαν στείλει πρωτύτερα οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι να τον συλλάβουν, γύρισαν άπρακτοι, λέγοντας πως ουδέποτε άκουσαν να μιλάει κανείς άνθρωπος, όπως αυτός. Απαντώντας οι Φαρισαίοι, τους  χαρακτηρίζουν πλανεμένους, το δε λαό  καταραμένο! Να όμως που ένας απ’ αυτούς, ο Νικόδημος, που είχε νύκτα επισκεφτεί το Χριστό, εκφράζει αντίρρηση για την κρίση τους, για να εισπράξει την ειρωνεία και την υποτίμησή τους. Μιλώντας την άλλη μέρα ο Κύριος, έλεγε ότι Αυτός είναι το φως του κόσμου και δίνει το φως της ζωής.

Σ’ όλες τις κοινωνίες και σ’ όλες τις εποχές οι άνθρωποι με πολλούς τρόπους αναζητούν τον Ένα  και Ζώντα Θεό. Ο Κύριος προσκαλεί τους πάντες να ξεδιψάσουν κοντά Του. Αμέτρητες φορές είχε ξεκαθαρίσει ποιος ήταν και γιατί είχε προσλάβει την ανθρώπινη φύση. Διακήρυσσε ότι Αυτός είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή. Η θύρα που ανοίγει την κοινωνία αγάπης της Αγίας Τριάδος. Η γνώση του μόνου αληθινού Θεού φέρνει την ικανοποίηση του προαιώνιου πόθου του ανθρώπου για την ανεύρεση του χαμένου Παραδείσου, της αιώνιας ζωής. Προκλητική και αδικαιολόγητη ήταν η στάση των Φαρισαίων, που συνεχώς «ξετρυπώνουν» σαν τις αλεπούδες, ή στέλνουν άλλους να παγιδεύσουν τον Ιησού. Ο Νικηφόρος Θεοτόκης αναρωτιέται, πώς αυτοί που ήταν σοφότεροι από τους άλλους και μελετούσαν τις Γραφές, άκουγαν τον Κύριο να κηρύσσει, έβλεπαν την άμεμπτη ζωή  και τα  θαύματά Του, δεν πίστευαν στη θεότητά Του. Για να απαντήσει ο ίδιος, ότι «ο φθόνος κατεσκότιζεν αυτούς». Νέκρωνε τις αισθήσεις. Τους έκανε τυφλούς και κωφούς, ώστε να ζητούν να φονεύσουν το θαυματουργό και ευεργέτη τους («ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΌΜΙΟΝ», σελ. 66).

Ο Χριστός διαρκώς μάς ελκύει κοντά Του με το άπειρο έλεός Του. Διαβεβαιώνει πως θα τρέξουν ποταμοί ύδατος από τα σπλάχνα των πιστών! Και εξηγεί ο Ευαγγελιστής ότι ο Κύριος εννοούσε το Άγιο Πνεύμα που επρόκειτο να λαμβάνουν οι πιστοί. Η πίστη  στην Αγία και ζωοποιό Τριάδα  αποτελεί  το θεμέλιο της Εκκλησίας. Η αίσθηση της παρουσίας της διαποτίζει τη Θεία Λατρεία. Μέγα και ανεξιχνίαστο μυστήριο, ακατάληπτο για το λογικό μας. Όμως, σεβαστή πραγματικότητα, ως Αποκάλυψη στην Αγία Γραφή και πηγή  ζωής της Εκκλησίας. Με την κάθοδο του Πνεύματος εκείνο το τρισευλογημένο πρωινό στο υπερώο της Σιών, εγκαινιάζεται μια εντελώς νέα πραγματικότητα, με την ίδρυση της Εκκλησίας, την ενέργεια των Μυστηρίων και την παροχή των θείων χαρισμάτων στον καθένα πιστό. Με το Βάπτισμα και το Χρίσμα θα γίνεται πραγματικότητα η «άνωθεν» αναγέννηση των ανθρώπων, για την οποία είχε μιλήσει στο Νικόδημο ο Χριστός.

Ας αναρωτηθούμε, φίλοι μου: μήπως και μείς, σαν τους Φαρισαίους, αποδιώχνουμε το Χριστό από την καθημερινή μας ζωή; Μήπως ταλανιζόμαστε ανάμεσα στην πίστη και στην απιστία, στην αλήθεια και στην πλάνη, στην αφοσίωση και στην άρνηση, στην αγιότητα και στα ψυχοφθόρα πάθη;  Σήμερα η ανθρωπότητα, στο ρεύμα της Παγκοσμιοποίησης, θυμίζει τον Πύργο της Βαβέλ, με την εξορία του Θεού, τις διχόνοιες και την ισοπέδωση λαών, πολιτισμών, παραδόσεων, εθνοτήτων. Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς έγραφε: «Τέσσερις είναι οι τοίχοι του νέου πύργου της Βαβέλ: η επιστήμη, η βιομηχανία, η πολιτική και ο εγωκεντρισμός… Όλη η ζωή είναι ζωή χωρίς παιδεία, χωρίς χαρά, χωρίς νόημα, χωρίς αγάπη… Ο καθένας αντιμάχεται το Χριστό και τον πλησίον του. Μπορεί μία τέτοια πόλη να επιβιώσει; Και όπως ο κόσμος γελάει για το χτίσιμο του πρώτου πύργου της Βαβέλ, έτσι θα γελάνε και οι μελλοντικές γενιές με τους λαούς του σύγχρονου πύργου της Βαβέλ και θα λένε: είχανε το Χριστό, το Ευαγγέλιο, την Εκκλησία, τους αγίους, τους προπάτορές τους, αλλά δεν ακολούθησαν το παράδειγμά τους. Αντίθετα, τους γύρισαν την πλάτη και μιμήθηκαν το παράδειγμα των άθεων χτιστών του πρώτου πύργου της Βαβέλ!»

Η εορτή της Πεντηκοστής, η «γενέθλια ημέρα» της Εκκλησίας επί της γης, ημέρα ανατάσεως, αγαλλιάσεως και ενότητας, με τους ωραιότατους ύμνους, τις γονυκλισίες, τις Ευχές, μας δίνει την ευκαιρία να ανοίξουμε την ψυχή μας στο θείο φωτισμό, μέσα σ’ ένα πανηγυρικότατο κλίμα. Κλίνοντας ευλαβώς τα γόνατα, ομολογούμε τη θεότητα και εξυμνούμε το Πανάγιο Πνεύμα για την παροχή των ανεκτίμητων δωρεών Του:

«Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιον, βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξε, όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας. Ομοούσιε και ομόθρονε, τω Πατρί και τω Υιώ, Παράκλητε δόξα σοι»!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 19/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις Μάρτυρες, που μαρτύρησαν μαζί μ' αυτόνΌσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργόςΆγιοι Τιμόθεος, Αγάπιος και ΘέκλαΆγιοι Ευτυχιανός ο στρατιώτης και ΣτρατήγιοςΌσιος Γεννάδιος της Κοστρομά
Go To Top