ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (Ματθ. Κε΄, 31-46)

01,Μάρ

Στην Ημέρα της Κρίσεως

«Όταν έλθη ο υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού»…».

Πολλές γενιές προσδοκούσαν την Ενανθρώπηση του Θεού. Όταν κατέβηκε και κήρυξε στον Άδη, αμέτρητοι, μετανοημένοι, τον ακολούθησαν. Εκατομμύρια Αγίων μαρτύρησαν στο όνομά Του. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε πως τον περιμένουμε «και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης, κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος». Αν σκεφτεί κανείς πόσο μελάνι έχει χυθεί από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για την εξιχνίαση των Εσχάτων καιρών, θα αισθανθεί…ρίγος. Εμείς, με πολλή προσοχή και φόβο Θεού θα παρουσιάσομε το «Ευαγγέλιον της Κρίσεως», που τούτη την Κυριακή απλώνει μπροστά μας τη μεγαλειώδη «Ημέρα του Κυρίου».

Όταν έρθει ο Χριστός-λέει- με όλη τη μεγαλοπρέπειά Του, μαζί με τους αγγέλους, τότε θα καθίσει στο θρόνο της δόξας Του. Τότε θα συναχτούν μπροστά του όλοι οι άνθρωποι και θα τους χωρίσει όπως ο βοσκός χωρίζει τα πρόβατα από τα κατσίκια. Δηλαδή, τους άξιους στα δεξιά και τους ανάξιους στα αριστερά Του. Οι πρώτοι θα τον ακούσουν να τους καλεί να απολαύσουν την Ουράνια Βασιλεία, γιατί έδωσαν φαγητό στους πεινασμένους και νερό στους διψασμένους, φιλοξένησαν τους ξένους, έντυσαν τους γυμνούς και επισκέφτηκαν τους αρρώστους και τους φυλακισμένους. Στην απορία τους, πότε τον είδαν σ’ όλες αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις και τον φρόντισαν, θα απαντήσει: «εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου, εμοί εποιήσατε». Ακολουθεί η σειρά των αναξίων, που παρέλειψαν αντίστοιχα τις προηγούμενες πράξεις. Στην ανάλογη απορία τους, ο Κύριος θα απαντήσει ότι εφ’ όσον δεν βοήθησαν τους αναγκεμένους συνανθρώπους τους, ούτε Εκείνον βοήθησαν! Και κλείνει η Παραβολή, με τη διαβεβαίωση ότι αυτοί θα πάνε στην αιώνια Κόλαση, οι δε δίκαιοι στην Αιώνια ζωή.

 Ξέρομε ότι η Βασιλεία ήταν στο κέντρο του κηρύγματος του Χριστού. Η Δευτέρα Παρουσία Του θα γίνει με τη συνοδεία μυριάδων αγγέλων και θα είναι αστραποβόλα, μεγαλοπρεπής! Η ανάσταση των ανθρώπων θα είναι καθολική και η σύναξη ζώντων και νεκρών ενώπιόν Του, συγκλονιστική. Όμως, η γλώσσα της Παραβολής και οι παραστάσεις είναι συμβολικές. Η υμνολογία μάς βοηθάει να σκεφτούμε ότι στην τελική Κρίση θα φανερωθούν: σκέψεις, βιώματα, λόγια, πράξεις, παραλείψεις- όλα στο φως!

Από την περιγραφή του Κυρίου προκύπτει ως βασικό κριτήριο η αγάπη, που όπως φαίνεται αφορά όλους τους ανθρώπους. Εδώ όμως εμφωλεύει ο κίνδυνος, που και πολλοί Άγιοι επισημαίνουν: να σχηματιστεί η εικόνα μιας κίβδηλης αγάπης, αυτονομημένης, ξεκομμένης από την πίστη στο Θεό, που είναι η κατ’ εξοχήν και ασύλληπτη από τον ανθρώπινο νου Αγάπη. Μήπως παρόμοια δεν ήταν και η συμπεριφορά του Φαρισαίου; Οι «καλές πράξεις» του δεν έφτασαν να τον δικαιώσουν ενώπιον του Θεού! Στις μέρες μας, ένας ρηχός «φιλανθρωπισμός», πολλές φορές ύποπτος, προβάλλεται και μάλιστα από κινήσεις και οργανώσεις που επιδιώκουν την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας, με θύματα και καλοπροαίρετους ανθρώπους. Γι’ αυτό, εκείνο που προέχει είναι, μέσα από τις ανάγκες των συνανθρώπων μας, στον πόνο και στα πρόσωπά τους, να ιδούμε το Χριστό, που τους ονομάζει αδελφούς Του. Πίστη και έμπρακτη αγάπη, άρρηκτα δεμένες, μας ζητάει ο Κύριος. Αυτή τη στάση επιβάλλει το Ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα και ήθος.

Σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, η Κρίση θα είναι «το μέγα θέατρον, ένθα αυτοκατάκριτος έκαστος έσται». Παρουσιάζεται λοιπόν ο Χριστός, και μαζί Του θα είναι οι Μαθητές Του ως «κριτές της ανθρωπότητας». Αλλά αυτή η «δημοσίευση» του επίγειου βίου μας θα ενεργήσει ως καταλύτης, καθώς τα έργα των Αγίων θα είναι ο «καθρέπτης» των δικών μας πράξεων ενώπιον του Θεού. Γίνεται σαφές ότι από τις επιλογές μας σε τούτη τη ζωή θα εξαρτηθεί και η ένωση με το Θεό, που θα είναι, κατά τους Πατέρες, απόλαυση, ή ο χωρισμός, η στέρησή Του στην Αιώνια ζωή. Η «κληρονομιά» της Κολάσεως ή  η «τρυφή» του Παραδείσου!  

Ωστόσο, κανείς δε γνωρίζει το χρόνο της ελεύσεώς Του, γι’ αυτό και ζητάει να είμαστε διαρκώς έτοιμοι για τη Δευτέρα Παρουσία. Αυτό που πρέπει πρωτίστως να μας απασχολεί είναι η στιγμή της αναχώρησής μας από τούτη τη ζωή, αφού, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, πεθαίνουμε μια φορά και ακολουθεί η προσωπική μας κρίση. Για τους χριστιανούς, η πίστη στη μετενσάρκωση απορρίπτεται ασυζητητί, όπως και το «κισμέτ»,  η «νιρβάνα» κι άλλες παρόμοιες αντιλήψεις. Εμείς προσδοκούμε «ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος»!

Τελειώνοντας, ας προσέξουμε τι λέει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Η τελευταία μέρα του χρόνου ονομάστηκε <μέρα του Θεού>. Τούτη είναι η ημέρα, κατά την οποία θα φανερωθεί ο Θεός να κρίνει τον κόσμο…Το νικηφόρο τέλος ενός ανείπωτου δράματος…Το τέλος των παθών του Χριστού, επεκτεινομένων σε πολλά εκατομμύρια δικαίων από τη γένεση του κόσμου! Ο Θεός τα πάντα και σε όλα! Και το βασίλειο των αγίων εκτός χρόνου και εκτός όλων των περιορισμών! Να, αυτό θα σημαίνει εκείνη η μέρα του Θεού»(«Δεν φτάνει μόνο η πίστη», σελ.49-50).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top