ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ (Ιωάν. Γ΄, 13-17)

13,Σεπ

Με τα μάτια στραμμένα στο Σταυρό του Κυρίου

«Σταυρός υψούται σήμερον και κόσμος αγιάζεται».  Ετοιμαζόμαστε να γιορτάσουμε την Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, στον οποίο μάς έλκει ο Κύριος, για να μας ανεβάσει στον Ουρανό. Στον τελικό προορισμό και ύψιστο στόχο του ανθρώπου, που τον απώλεσε και, όσο κι αν προσπαθεί, αδυνατεί μόνος του να τον κατακτήσει. Κι έρχεται Εκείνος να μας μιλήσει για τη Σταύρωσή Του και για τη σωτηρία του κόσμου. H αφορμή δόθηκε με τη νυκτερινή επίσκεψη του Νικοδήμου, κρυφού μαθητή Του, κατά την οποία συζητούν σοβαρά πνευματικά ζητήματα. Κι όπως αυτός βοηθήθηκε σταδιακά να εισχωρήσει στο μέγα και ακατανόητο μυστήριο του προσώπου του Χριστού, καλούμαστε κι εμείς να τον ακούσομε και να ακολουθήσομε τα ίχνη της δικής Του πορείας.

 Έχει ήδη μιλήσει ο Ιησούς για την ανάγκη πνευματικής αναγεννήσεως του ανθρώπου, αλλά ο Νικόδημος δεν καταλαβαίνει τι εννοεί. Πρόκειται, βέβαια, για ουράνιες πραγματικότητες, που άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί, ανθρώπινος νους να χωρέσει. Λέει λοιπόν ο Χριστός: «Κανείς δεν ανέβηκε στον ουρανό, παρά μόνο ο Υιός του ανθρώπου, που κατέβηκε από τον ουρανό και που είναι στον ουρανό». Ξέρομε βέβαια ότι ο Κύριος συχνά αναφερόταν στην Παλιά Διαθήκη κι ότι οι Ευαγγελιστές πάρα πολλές φορές παραπέμπουν σ’ αυτήν, καθώς επαληθεύονται η ρήσεις των Προφητών με τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης. Αλλά, δυστυχώς, άνθρωποι άσχετοι, ανίδεοι περί την Αγία Γραφή και την Ορθόδοξη Λατρεία, φερόμενοι ανοήτως, επιτίθενται εναντίον της Π. Διαθήκης και ζητούν τον εξοβελισμό της! Λοιπόν, είναι φανερό ότι  ο Κύριος, λέγοντας «ο Υιός του Ανθρώπου», ταυτίζει τον εαυτό Του με κείνον που περιγράφει ο προφήτης Δανιήλ στο ομώνυμο βιβλίο του, και που έμοιαζε με άνθρωπο, βρίσκεται κοντά στο Θεό, κατέχει όλες τις εξουσίες, ώστε όλοι οι λαοί να τον υπηρετούν και το βασίλειό Του δεν θα καταστραφεί ποτέ (Δαν. Ζ΄,13-14).

Εδώ, κατά τους Πατέρες, φανερώνεται το δόγμα της αρρήτου ενώσεως του Θεού Λόγου με εμάς, ότι οι δύο φύσεις, θεϊκή και ανθρώπινη, ενώθηκαν ασυγχύτως σε μίαν υπόσταση. Να πιστεύομε λοιπόν ότι πρόκειται για την άναρχη, άρρητη, ενδοκοσμική και συγχρόνως υπερβατική Θεότητα, που βρίσκεται μέσα σε όλα τα όντα, χωρίς να ταυτίζεται ή να περιορίζεται σε κανένα απ’ αυτά! Είναι ολοφάνερο ότι αναδεικνύεται η μοναδικότητα του προσώπου του Θεανθρώπου, σε σύγκριση όχι μόνο με τις προσωπικότητες της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και με τους ιδρυτές θρησκειών-κοινούς θνητούς- και τους «Μεγάλους Μύστες», τους οποίους, μέσα στην απίθανη σύγχυσή τους, προβάλλουν και σπέρνουν τη σύγχυση σκοτεινοί εγκέφαλοι του Νεοπαγανισμού και της Πανθρησκείας.

Αλλά, ο Ιησούς, για να δείξει τη σωστική αξία του σταυρικού Του θανάτου, ανασύρει στη μνήμη μας το εξής εντυπωσιακό γεγονός από την περιπλάνηση του Ισραηλιτικού λαού στην Έρημο. Τότε που τα φαρμακερά φίδια δάγκωναν τους Ισραηλίτες, ο Μωυσής, με εντολή του Θεού διέταξε να κατασκευάσουν ένα χάλκινο φίδι και να το κρεμάσουν ψηλά κι όταν κάποιο φίδι δάγκωνε κάποιον, αυτός κοιτούσε εκείνο το υψωμένο και δεν πέθαινε. Λέει, λοιπόν ο Χριστός ότι κατά παρόμοιο τρόπο πρέπει να υψωθεί ο Υιός του Ανθρώπου, ώστε, όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν, να μη χαθεί, αλλά να ζήσει αιωνίως.

Ιδού, λοιπόν, ο κόσμος, που, ενώ δημιουργήθηκε «καλός λίαν» από το Θεό, τώρα έχει αποξενωθεί, αλλοτριωθεί, πορευόμενος ολοένα και περισσότερο μακριά Του. Μα ποιος μπορεί να συλλάβει το μέγεθος της αγάπης Εκείνου που ταπεινώνεται, εμπαίζεται, υποφέρει, βασανίζεται και στο τέλος σταυρώνεται, για να μη χαθεί κανείς άνθρωπος, αλλά να έχει αιώνια ζωή; Και ποιος μπορεί να προσεγγίσει το μέγα μυστήριο του Τριαδικού Θεού, που το όνομά Του είναι η Αγάπη; Ο Χριστός έρχεται στον κόσμο, όχι για να τον καταδικάσει, αλλά για να τον σώσει. Και η απόκτηση της αιώνιας ζωής περνάει από το Σταυρό Του, που δεν αποτελεί μόνο το μέγιστο, ιερότατο χριστιανικό σύμβολο, αλλά, συγχρόνως, δείχνει το θυσιαστικό τρόπο ζωής, ως μοναδική, αστείρευτη πηγή δυνάμεως, πίστεως, αγάπης, ελπίδας, χάριτος, ζωής και ελευθερίας.

Μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού ξέρομε ότι, στρέφοντας το βλέμμα μας στο Σταυρό, αντλούμε δύναμη και προχωρούμε με ελπίδα, νικώντας όλα τα …φαρμακερά εμπόδια, και μάλιστα του «αρχαίου όφεως», στην περιπετειώδη πορεία μας σε τούτη την πρόσκαιρη ζωή. Μακάρι, αγαπητοί μου, να είμαστε στο δρόμο που ο Όσιος Θεοφάνης, Επίσκοπος Ταυρομενίας, σημειώνει: «Το να βλέπει κάποιος προς το Σταυρό, είναι αυτό, να γίνει σε όλο του τον βίο ως νεκρός για τον κόσμο και εσταυρωμένος, να μένει ακίνητος προς κάθε αμαρτία και να καθηλώνει το σαρκικό του φρόνημα με το φόβο του Θεού…Όποιος λοιπόν ομολογεί θεοπρεπώς το θάνατο του Χριστού, έχει ζωή αιώνιο…Με την αποχή των ηδονών και με την πραότητα προς αυτούς που μας στεναχωρούν και τη μακροθυμία, γινόμεθα μιμηταί του δεσπότου και κερδίζουμε για την κατά του πονηρού νίκη έπαθλο τη Βασιλεία των Ουρανών(«ΠΑΤΕΡΙΚΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΔΡΟΜΙΟΝ», σελ. 582, 584).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3195867

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/10/2020 εορτάζουν:Άγιος Αρέθας ο Μεγαλομάρτυρας και οι «σὺν αὐτῶ»Αγία ΣεβαστιανήΑγία Γυναίκα και το Άγιο Βρέφος τηςΆγιοι Μάρκος, Σωτήριχος και ΟυαλεντίνοςΆγιος Ακάκιος ο ΠρεσβύτεροςΆγιος ΝέρδωνΌσιος Αρέθας «ὁ ἐν τῷ Σπηλαίῳ»Άγιος Maglorious του SarkΆγιος Σενώχ της Τουρώνης ο ΙαματικόςΠεριττώς αναφέρεται από ορισμένους συναξαριστές η μνήμη του Aγίου Πρόκλου Πατριάρχου Kωνσταντινουπόλεως (βλέπε 20 Νοεμβρίου).ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ […]
Go To Top