ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ (Ιωάν.Γ΄13-17)

08,Σεπ

Στη θέα του Σταυρού

          Εδώ και πάρα πολλούς αιώνες, στις 14 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία πανηγυρίζει την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, που τον θεωρεί, όχι απλώς σύμβολο θριάμβου, αλλά καύχημά της. Μέσο αγιασμού. Πηγή δυνάμεως. Όπλο ακαταμάχητο στον αγώνα κατά του Διαβόλου. Στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής ο Κύριος μάς βοηθάει να προσεγγίσουμε το μέγα μυστήριο του Σταυρού και το σκοπό της  αποστολής Του στον κόσμο.

          Έχει όμως προηγηθεί η πολύ σπουδαία συζήτηση με το Νικόδημο, τον κρυφό μαθητή, που θεωρεί τον Ιησού απεσταλμένο του Θεού. Εκείνος προχωρεί λέγοντας ότι κανείς δεν ανέβηκε στον Ουρανό, εκτός από Κείνον που βρίσκεται εκεί. Εδώ λοιπόν φανερώνει τη διπλή υπόστασή Του: τη θεϊκή και την ανθρώπινη, που, κατά τους  Πατέρες, στο πρόσωπό Του ενώθηκαν «ασυγχύτως,  ατρέπτως,  αχωρίστως, και αδιαιρέτως». Πρόκειται για το μέγα και ανεξερεύνητο Μυστήριο της Ενανθρωπήσεως, πάνω στο οποίο οικοδομήθηκε η Εκκλησία και θεμελιώνει το δόγμα της σωτηρίας. Και προχωρεί ο Κύριος στο ζήτημα της Σταυρώσεώς Του, μεταφέροντάς μας στην περιπέτεια του Ισραηλιτικού λαού, στα χρόνια της Ερήμου. Τότε που ο Μωυσής, για να σταματήσει το θάνατο των ομοεθνών του από τα φαρμακερά φίδια, με υπόδειξη του Θεού κρέμασε ένα χάλκινο φίδι κι όποιος πληγωμένος το έβλεπε, θεραπευόταν! Να, λοιπόν μια προτύπωση του Σταυρού, που πάνω του καρφώθηκε το πανάχραντο σώμα του Χριστού, του αίροντος τις αμαρτίες του κόσμου. Έτσι, λέει ο Κύριος, όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν, θα έχουν αιώνια ζωή. Αυτή η «μωρία» του Σταυρού, που κατά τον Παύλο, είναι Θεού δύναμη και σοφία.

«Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον…».Ολόκληρο το Σύμπαν διαλαλεί την αγάπη και τη σοφία Του. Στην Παλαιά Διαθήκη εκδηλώνονται με πολλά θαυμαστά γεγονότα. Όμως, με τη Σάρκωση του Λόγου το δράμα του διαλόγου της αγάπης Θεού και ανθρώπου μπαίνει σε εντελώς καινούργια, πρωτόγνωρη φάση. Σ’ όλη τη ζωή Του ο Ιησούς αποκαλύπτει τις συμπαντικές διαστάσεις της θεϊκής αγάπης. Όμως, με τη Σταύρωση φανερώνεται η δραματική έντασή της. Ο Χριστός μάς διαβεβαιώνει ότι η αγάπη του Θεού θα είναι η αιτία των Παθών και της Σταυρώσεώς Του. Επρόκειτο, δηλαδή, να σταυρωθεί με τη θέλησή Του, γιατί με τη θυσία Του θα συγχωρούνταν οι αμαρτίες όλων των γενεών. Με το τίμιο Αίμα Του θα ζωογονούσε τη νεκρωμένη πνευματικά ζωή των ανθρώπων. Έτσι, η Σταύρωση έρχεται ως επιστέγασμα της ασύλληπτης αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο και τον κόσμο.

Το μέγα Μυστήριο του Σταυρού, ακατανόητο στο βάθος του, απαιτεί την πίστη και το σεβασμό μας. Μόνο με τη δική μας ελεύθερη  αποδοχή και συμμετοχή στον πόνο του Εσταυρωμένου, αλλά και των συνανθρώπων μας, μπορούμε να ελπίζουμε στην κληρονομία της αιώνιας ζωής. Γι’ αυτό μας διαβεβαιώνει ο Ιησούς στη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Για να συνοψίσει, με τον τελευταίο λόγο Του, το βάθος και το μεγαλείο όλης της διδαχής και της ζωής Του: ότι δεν ήρθε στη γη για να κρίνει τον κόσμο, αλλά να σωθεί ο κόσμος δι’ αυτού! Δίνοντας έτσι και σε μάς υπόδειγμα συμπεριφοράς στις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας.

Πριν, αλλά και μετά το Χριστό, πολλοί μίλησαν για αγάπη.  Ιδρυτές θρησκειών, φιλόσοφοι, συγγραφείς, που οι διδασκαλίες τους, ακόμα και σήμερα, ελκύουν πολλούς  ανθρώπους, έζησαν μέσα στη χλιδή, ή εγκατέλειψαν τον κόσμο στα δεινά του, χωρίς να του μεταδώσουν καμιά ελπίδα, ενώ άλλοι αυτοκτόνησαν, νικημένοι από το βάρος του πόνου. Εμείς όμως ξέρομε ότι, ο δρόμος που δείχνει ο Χριστός είναι εντελώς διαφορετικός. Δεν έχομε ένα σκληρό και τρομερό, απρόσιτο δυνάστη, όπως  τον θεωρούν διάφορες θρησκείες του κόσμου. Όχι, δεν είναι αυτός ο Χριστός που ταπεινώνεται, εξευτελίζεται και πάσχει το μεγαλύτερο μαρτύριο όλων των αιώνων. Ένα τέτοιο «θεό» δεν τον χρειαζόμαστε, γιατί  δεν μπορεί να μας σώσει. Εκείνος που άπλωσε τα χέρια Του, εξευτελίστηκε, βασανίστηκε στο Γολγοθά, ενώ ήταν εντελώς αθώος, κι αργοπέθαινε, συγχωρώντας τους σταυρωτές Του, δεν μπορεί παρά να είναι ο Θεάνθρωπος, που ένωσε γη και Ουρανό. Έδωσε νόημα στον πόνο μας, αλλά και  ελπίδα για τη δική μας ανάσταση. Είναι ο αληθινός Θεός, που το πιο ωραίο όνομά Του είναι η Αγάπη!

Αρχές του Φθινοπώρου, μιας εποχής με πολλές ομορφιές και γλυκύτατους καρπούς. Στο Σεπτέμβριο, το «μήνα του Τρυγητού», μα σε μέρες πολύ κρίσιμες για την ανθρωπότητα και για την πολυαγαπημένη μας Πατρίδα. «Κληματόβεργες», εμείς, στην Άμπελο την Αληθινή-τον Ιησού Χριστό. Τι ευλογία! Εφόσον τον έχομε μαζί μας, δικαιούμαστε να μιλάμε για «έρημο» στη ζωή μας; Προσκυνώντας τον Τίμιο Σταυρό, ας παρακαλέσουμε τον Κύριο να γίνει ίλεως στις αμαρτίες μας και να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο: «Ξύλον τὸ τοῦ Σταυροῦ, ὑψούμενον ὁρῶντες, μεγαλωσύνην δῶμεν, Θεῷ τῷ σταυρωθέντι, σαρκὶ δι᾿ ἀγαθότητα».

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094811

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top