ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ (Ματθ. Ιβ΄, 12-17)

11,Ιαν

Στο δρόμο για τη Βασιλεία του Θεού

          Μέρες όμορφες ετούτες που περνάμε. Χρόνος, πρόσωπα, σχέσεις, όλα αγιασμένα με τα Άγια Θεοφάνεια, στα νάματα του Ιορδάνη. Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής μάς μεταφέρει νοερά στον πρώτο καιρό της δημόσιας δράσης του Κυρίου, που αμέσως μετά τη σύλληψη του Ιωάννη αναχώρησε για τη Γαλιλαία.  Η φυγή Του μακριά από τα Ιεροσόλυμα ήταν αναγκαία για την επιβίωσή Του. Τώρα, αφήνοντας και τη Ναζαρέτ, έρχεται στην Καπερναούμ, παραλιακά της πανέμορφης, ευλογημένης λίμνης Γεννησαρέτ, στα σύνορα της Ζαβουλών και της Νεφθαλείμ, από όπου θα ξεκινάει τις περιοδείες Του στις τριγύρω πόλεις και στα χωριά.

Βρισκόμαστε στη «Γαλιλαία των εθνών», όπως την ονόμαζαν περιφρονητικά οι Εβραίοι, θεωρώντας την κατώτερη πνευματικά. Εδώ λοιπόν παρατηρούμε, από τη μια μεριά, την αυταπάτη, την πλάνη και τη σκληρότητα των φανατικών πιστών μιας θρησκείας, που με τις εμμονές τους θα διώξουν και τελικά θα θανατώσουν τον Κύριο. Κι από την άλλη, δεν είναι τυχαία αυτή η φυγή.  Η σπορά του θείου Λόγου ξεκινάει και ριζοβολεί σε έδαφος «ειδωλολατρικό», πολυεθνικό, «πολυπολιτισμικό», όπως θα λέγαμε σήμερα. Για να φανεί εξ αρχής το ασύλληπτο της αγάπης του Θεού και η οικουμενικότητα της Εκκλησίας.

Και άρχισε ο Ιησούς να κηρύσσει λέγοντας: «Μετανοείτε, ήγγικε γαρ η Βασιλεία των ουρανών», θεωρώντας την ως άμεση προτεραιότητα. Γι’ αυτό και στην  Κυριακή Προσευχή υποδεικνύει να λέμε: «ελθέτω η Βασιλεία σου, ως εν ουρανώ και επί της γης». Σύμφωνα με τους Πατέρες, ο ερχομός της Βασιλείας σημαίνει την εφαρμογή του θελήματος του Θεού. Στις ωραιότατες Παραβολές η Βασιλεία παρομοιάζεται: με άνθρωπο που έσπειρε καλό καρπό στο χωράφι του, με βασιλιά, που έκαμε το γάμο του γιού του, με κόκκο σιναπιού που φυτρώνει και βλασταίνει, με προζύμι που φουσκώνει το ψωμί, με κρυμμένο θησαυρό, με σαγήνη, με έμπορο μαργαριταριών κ. λ. π. Με τον τρόπο αυτό, το μυστήριο  της αιώνιας ζωής αρχίζει να ξεδιαλύνει στα μάτια των καλόπιστων ακροατών του Λόγου του Θεού. Ο δρόμος προ το Θεό είναι ήδη παρών, αφού ο Ιησούς ομολογεί ότι Αυτός είναι « η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή». Ο Παράδεισος, που με την Πτώση είχε χαθεί, με τον ερχομό του Λυτρωτή ξαναεμφανίζεται στο προσκήνιο. Είναι ανάμεσα στους ανθρώπους.

Όμως, ενώ πολλοί απλοί άνθρωποι αμαρτωλοί, κλέφτες, πόρνες, ληστές, αισθάνονται αυτή την πραγματικότητα και μετανοώντας αρχίζουν να τη βιώνουν κοντά στο Χριστό, άλλοι παρεξηγούν την παρουσία Του.  Γι’ αυτό κι Εκείνος θα διευκρινίσει ότι η Βασιλεία δεν έχει να κάμει με τις κοσμικές εξουσίες, που στηρίζονται στη βία, τη δύναμη, το χρήμα, τη διαφθορά. Δεν έρχεται «μετά παρατηρήσεως», με κοσμικούς και εντυπωσιακούς τρόπους. Η δόξα του Χριστού είναι ο Σταυρός, που ανοίγει τις πόρτες του Παραδείσου. Με την Ανάσταση εγκαινιάζεται η νέα ζωή που επαγγέλθηκε και  κανείς δε μπορούσε να τη φανταστεί.

Μετά την Πεντηκοστή, το Ευαγγέλιο, που με παρρησία κηρύσσουν οι Απόστολοι, φωτίζεται περισσότερο με τη δύναμη του Πνεύματος, που ζωοποιεί και κατευθύνει την Εκκλησία. Οι πιστοί βιώνουν τα θαυμάσια του Θεού. Θυμούνται τα λόγια Του για τις θλίψεις, τις στενοχώριες, τους διωγμούς που θα συναντήσουν στην πορεία τους και δεν απογοητεύονται. Νιώθουν ως «παρεπίδημοι», περαστικοί στον κόσμο. Τα υπομένουν όλα για το Χριστό. Τώρα είναι ο «χρόνος της Εκκλησίας», που συνεχίζει το έργο Του. Αγκαλιάζει τον κόσμο, για να τον φέρει στο «Σπίτι» του Πατέρα, στη θαλπωρή του Παραδείσου.  Ο Κύριος είπε ότι η Βασιλεία Του είναι «μέσα» μας. Eίμαστε πλασμένοι «κατ’ εικόνα και ομοίωσίν Του». Όπως είπε στους Μακαρισμούς, οι ταπεινοί, οι πράοι, οι καθαροί στην καρδιά, οι υπομονετικοί, εκείνοι που πεινούν και διψούν τη δικαιοσύνη, οι ελεήμονες, οι ειρηνοποιοί, όσοι πλημμυρίζουν από αγάπη, θα κληρονομήσουν τη Βασιλεία των Ουρανών. Τελικά, ανοίγεται μπροστά μας ως προσδοκία των Εσχάτων, αλλά και πραγματικότητα στην Εκκλησία, από τούτη τη ζωή. Όμως, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ο Χριστός έλεγε ότι  είναι «στενή η πύλη» και «τεθλιμμένη η οδός» που οδηγεί στη Βασιλεία των Ουρανών. Ο Αγώνας είναι πολυμέτωπος, ασταμάτητος, σκληρός. Οι πιστοί αγωνίζονται και προσεύχονται για τον ερχομό της Βασιλείας, αγρυπνούν και προσέχουν, γνωρίζοντας ότι ο Διάβολος παραμονεύει, επιχειρώντας να τους παραπλανήσει.


Αναρωτιόμαστε πολλές φορές ποιο είναι το «νόημα της ζωής». Ένας αγιορείτης γέροντας έλεγε: «σ’ αυτό τον κόσμο ήρθαμε σαν σε παζάρι. Να αγοράσουμε κάτι και να πάμε στο σπίτι μας»! Πιστεύω πως δίνει μια από τις καλύτερες απαντήσεις. «Φως εκ φωτός έλαμψε τω κόσμω, Χριστός ο Θεός ημών»! Και σήμερα, αγαπητοί μου, περιέρχεται και κηρύσσει και μας καλεί όλους να μετανοήσουμε: ως πρόσωπα, ως λαός, ως Έθνος, ως  Εκκλησία. Ας βιαστούμε, λοιπόν, πριν είναι αργά, να του ανοίξουμε τις πόρτες της καρδιάς και της ζωής μας. Στους κρίσιμους καιρούς μας είναι η μόνη ελπίδα μας, με τη Μητέρα Παναγιά και τους φίλους μας Αγίους.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3144177

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 30/03/2020 εορτάζουν:Άγιος Ιωάννης συγγραφέας της ΚλίμακοςΆγιος Ζαχαρίας Μητροπολίτης ΚορίνθουΠροφήτης ΙωήλΌσιος Ιωάννης ο εν τω φρέατιΆγιος Ιωάννης Πατριάρχης ΙεροσολύμωνΑγία ΕυβουλήΆγιος ΒίκτωρΆγιος Σωφρόνιος Επίσκοπος Ιρκούτσκ1. Περιττώς αναφέρεται από ορισμένους συναξαριστές η μνήμη του Oσίου Eυσταθίου του ομολογητού επισκόπου Kίου Bιθυνίας (βλέπε 29 Μαρτίου).2. Περιττώς αναφέρεται από ορισμένους συναξαριστές η μνήμη των Αγίων Σωσθένους, […]
Go To Top