ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ (Ματθ. Δ΄, 12-19)

09,Ιαν

«Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν χώρα και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς» (15-16).

Φρεσκολουσμένοι στα Ιορδάνια ύδατα και στο φως του Χριστού, θα ακούσομε αυτή την Κυριακή, μέρα «αποδόσεως» της Εορτής των Θεοφανίων, τη διήγηση του Ευαγγελίου, που αναφέρεται στις αρχές της δημόσιας δράσης του Χριστού. Νομίζω φίλοι μου πως μέσα από λίγες γραμμές έχει πολλά να μας πει!

Ήδη στα προηγούμενα κεφάλαια ο ευαγγελιστής μάς πληροφορεί για το κήρυγμα του Ιωάννου του Προδρόμου, τη Βάπτιση του Ιησού, τους Πειρασμούς της Ερήμου και τέλος, τη σύλληψη και φυλάκιση του Βαπτιστή. Αμέσως μετά ο Ιησούς αναχώρησε για τη Γαλιλαία. Έρχεται στην Καπερναούμ, παραλιακά της πανέμορφης  Λίμνης Τιβεριάδας, που από τις ακρογιαλιές της θα βρει τους πρώτους μαθητές και θα ξεκινάει τις περιοδείες Του στις τριγύρω πόλεις και τα χωριά.

Ω, πόσο ευλογημένοι ήταν οι απλοί, φτωχοί, άνθρωποι του μόχθου, της θάλασσας και της στεριάς, να ακούνε τον μειλίχιο, άφθαστο Διδάσκαλο- που όμοιός Του δεν είχε εμφανιστεί στη γη κι ούτε επρόκειτο να συμβεί ποτέ- να τους μιλάει απλά, γλυκά, ευφραίνοντας τις ψυχές τους. Και τι έλεγε από την πρώτη στιγμή ο Κύριος; Όχι, βέβαια περίπλοκες, ακαταλαβίστικες φιλοσοφίες. Ως παντογνώστης, είχε «βυθομετρήσει» τα βάθη της υπάρξεώς τους. Γι’ αυτό τους ζητάει το πιο απλό, «ανέξοδο» πράγμα, αλλά και πιο σπουδαίο πράγμα, που θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο ζωής τους: «Μετανοείτε, έλεγε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών» (στ. 17).

 
 

Στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής, τη Γένεση έχομε τη μεγαλειώδη περιγραφή της δημιουργίας του  φωτός, που διαλύει το σκότος της Αβύσσου. Έκτοτε διαχέεται παντού, δίνοντας ζωή, χαρά, ελπίδα και δημιουργικότητα στα έμβια όντα. Μετά την Πτώση, οι άνθρωποι θα χρησιμοποιούν την έννοια του φωτός σε αναρίθμητα σύμβολα, μύθους, παραστάσεις, αναζητώντας εκείνη την αρχέγονη πνευματική θέαση των πραγμάτων. Όμως, παράλληλα ο άνθρωπος αναζητεί και το πνευματικό φως, το άνοιγμα  στην αιώνια ζωή.  Αλλά, πού αλλού θα το βρει, παρά στο Αρχέτυπό του, το Χριστό; Αυτός, σύμφωνα με τον ευαγγελιστή Ιωάννη: «Ην το φως το αληθινόν, ο φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον» (1,9).Ο Ίδιος ο Κύριος διακήρυσσε: «Εγώ ειμί το φως του κόσμου», και, «ο περιπατών εν εμοί, ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής» (Ιω.Η΄,12,Θ΄4).  Ας σκεφτούμε λοιπόν πώς ήταν και πώς είναι η ανθρωπότητα χωρίς το Χριστό, τη διδασκαλία Του και τη ζωή Του. Πόσες ελπίδες έχουν χαθεί και το χειρότερο πόσοι άνθρωποι χάνονται μακριά από το δρόμο Του, αγνοώντας, ή καταπατώντας τις εντολές Του. Αντίθετα, μπορούμε να πούμε πως, όπως έλεγαν οι πρώτοι Ομολογητές, ό,τι καλό έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος  μέσα στους αιώνες, το οφείλει στις ακτίνες του Ακτίστου θείου φωτός που διατηρεί στα βάθη της υπάρξεώς του.

 Στα ιερά ευαγγέλια και σ’ όλη τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας το φως του Χριστού θεωρείται ως η πηγή του φωτισμού και της σωτηρίας των πιστών. Οι χριστιανοί καλούνται να συμμετέχουν στον πάμφωτο ευχαριστιακό πανηγυρισμό, να αγιάζονται, να αντιφεγγίζουν το φως  και να ομολογούν τη θεότητά Του: Φως εκ Φωτός, Θεόν αληθινόν,  σ’ όλους τους αιώνες. Είναι ο δρόμος που έδειξε στο Όρος της Μεταμορφώσεως και άνοιξε, όταν στην Επί του Όρους Ομιλία  έλεγε στους μαθητές Του ότι αυτοί είναι «το φως του κόσμου», το «αλάτι της γης» (Ματθ. Ε΄, 13-16).

«Ελθέτω η Βασιλεία σου, ως εν ουρανώ και επί της γης» παρακαλούμε στην Κυριακή Προσευχή. Ο άγιος Παΐσιος λέει: «Όταν μέσα μας είναι ένα μέρος της χαράς του Παραδείσου, τότε <η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί>. Και το αντίθετο, όταν έχουμε άγχος, τύψεις συνειδήσεως, τότε μέσα μας υπάρχει ένα μέρος της Κολάσεως. Ο άνθρωπος μόνος του μπορεί να κάνη τη ζωή του παραδεισένια, εάν δέχεται να τον κυβερνάει ο Θεός σαν καλός Πατέρας. Πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στον Θεό, να ελπίζη σ’ Αυτόν για ό,τι επιχειρεί να κάνη και να τον δοξάζει για όλα»(«ΛΟΓΟΙ»Δ΄, σελ.149).Καταλαβαίνομε, λοιπόν, πόσο μεγάλο είναι το χρέος των χριστιανών σε μια εποχή και σε μια κοινωνία με ραγδαίες αλλαγές: να αγωνίζονται διαρκώς, ώστε να λάμπει το φως της πίστεως, της αγάπης, της δικαιοσύνης, της χαράς και της ειρήνης του Χριστού.

Στο τέμπλο των ορθοδόξων ναών υποδέχεται τους πιστούς στην ιερουργία της Ευχαριστίας ο Χριστός, ο μέγας Αρχιερέας, ο αληθινός Βασιλιάς του Σύμπαντος και Αρχηγός της Ζωής. Καλεί τους ανθρώπους να μετανοήσουν, να τον ακολουθήσουν. Να ενσωματωθούν στην Εκκλησία Του, να τρέφονται  πνευματικά, να είναι αιωνίως μαζί Του. Όμως, δεν πιέζει, δεν υποχρεώνει κανένα. Αυτοί που παίρνουν μια τέτοια απόφαση, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για αγώνα σκληρό, που αρχίζει από τον εαυτό τους: στο «αλώνι» της καρδιάς διαδραματίζονται όλες οι μεγάλες μάχες. Αλλά έτσι κατακτούνται και τα στεφάνια που απονέμει στη Βασιλεία Του ο Δίκαιος Κριτής.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3094464

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/11/2019 εορτάζουν:Εισόδια της ΘεοτόκουΌσιος Προκόπιος της Βιάτκα ο δια Χριστόν σαλόςΣύναξη της Παναγίας Χαβιαράς στην ΒέροιαΣύναξη της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας στην ΑμοργόΣύναξη της Παναγίας της Οδηγήτριας στην ΚίμωλοΣύναξη της Παναγίας της Μαλτέζας στην ΣαντορίνηΣύναξη της Παναγίας της Κουνίστρας στην ΣκιάθοΣύναξη της Παναγίας στο Κακόβολο της ΚύθνουΣύναξη της Παναγίας των Εισοδίων (του […]
Go To Top