ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΣΤ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Κε΄,14-30)  Η Παραβολή των Tαλάντων

30,Ιαν

          «Του κρύψαντος το τάλαντον, την κατάκρισιν ακούσασα, ψυχή, μη κρύπτε λόγον Θεού-κατάγγελε τα θαυμάσια αυτού».

 Ο ωραιότατος αυτός ύμνος, που με πολλή κατάνυξη τον ακούμε κάθε χρόνο τη Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ, μας παραπέμπει στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα αυτής της Κυριακής, με το οποίο έχομε την ευκαιρία να στοχαστούμε για πράγματα αναγκαία στη ζωή μας, αλλά δυστυχώς… παρατημένα στους ναούς, τους ιερείς και τους ψάλτες!

          Μας μιλάει λοιπόν ο Χριστός για κάποιον άνθρωπο που κάλεσε τους δούλους του και τους εμπιστεύτηκε την περιουσία του- πέντε τάλαντα, δύο, ένα αντιστοίχως- κι είχε απ’ αυτούς σοβαρές απαιτήσεις: την απόδοση των «κεφαλαίων» του, την αύξηση των «επενδύσεών» του. Ανάλογος βέβαια θα είναι και ο έλεγχός του, όταν επιστρέψει. Λοιπόν, οι δύο πρώτοι δεν απογοήτεψαν το αφεντικό τους. Απεναντίας, δούλεψαν σκληρά, διπλασίασαν τα τάλαντα και βέβαια πληρώθηκαν αναλόγως: εισέπραξαν τον έπαινο, την αμοιβή και τη χαρά του! Μα δεν έπραξε το ίδιο κι ο τρίτος! Αδιάφορος, οκνηρός και πονηρός, έκρυψε το  τάλαντο βαθιά στη γη και… «πέρα βρέχει»! Eπί πλέον, αντί να μετανιώσει για τη στάση του, με περισσό θράσος προσβάλλει το αφεντικό, για να εισπράξει την ανάλογη πληρωμή του: την αιώνια τιμωρία.

          Πώς οφείλουν οι άνθρωποι να χρησιμοποιούν τα «τάλαντα» των Ευαγγελίων; Είναι σαφές ότι ο Θεός είναι ο «κύριος» της Παραβολής και οι άνθρωποι οι «δούλοι», αλλά ως οι «εργάτες» του Αμπελώνα Toυ. Ας σκεφτούμε πόσα αγαθά χάρισε Εκείνος στον άνθρωπο δημιουργώντας, μόνον αυτόν, «κατ’ εικόνα και ομοίωσίν» Του: λογικό, αυτεξούσιο, δημιουργικότητα, δύναμη για αγάπη και κοινωνία. Τον όρισε διαχειριστή, φύλακα, φρουρό της Δημιουργίας. Μικρό «κατά χάρη θεό», «ιερέα» της κτίσεως, με τεράστια ευθύνη για την πορεία προς την τελείωσή της. Μα αυτός πρόδωσε την αποστολή του. Με την κακή χρήση των ικανοτήτων του διαλύει τις σχέσεις με το συνάνθρωπο και καταστρέφει το περιβάλλον, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή στον όμορφο πλανήτη μας!

          Ο Κύριος, σεβόμενος την ελευθερία μας, «φεύγει». Και συγχρόνως, είναι παρών. Εγγύς και μακράν. Αόρατος, κι όμως κοντά μας, μέσα μας: στη μνήμη, στο υποσυνείδητο, στην καρδιά μας. «Κρυμμένος», ίσως, στα έγκατα της υπάρξεώς μας. Αν ήταν τόσο μακριά, φοβερός και τρομερός, όπως τον φαντάζονται πολλοί, γιατί με την «απουσία Του» να μην  είμαστε ήσυχοι; Γιατί η ψυχή μας να τον ζητά τόσο πολύ και να προσανατολίζεται προς Αυτόν, όπως η πυξίδα στο Βορρά; Μετά την Πτώση, δεν μας άφησε μόνους. Εμείς τον ξεχάσαμε. Εμείς «κρύβουμε» τις ικανότητες, τα χαρίσματά μας, ή τα χρησιμοποιούμε με ιδιοτέλεια, χρησιμοθηρικά και με κέντρο τον ατομικισμό μας. Μα, ένα είναι σίγουρο: ότι Αυτός θα ξανάρθει και θα είναι ορατός σε κάθε σημείο του Σύμπαντος. Και, βέβαια, ανάλογη με τη χρήση των χαρισμάτων που μας έδωσε, θα είναι και η ευθύνη που θα μας ζητήσει, καθώς και οι συνέπειες των επιλογών μας σ’ όλη τη διαδρομή μας στο φλούδι της γης,όπου μας έλαχε σαν ένοικοι προσωρινά να κατοικούμε.

          Πολλοί εντυπωσιάζονται από τα «παιδιά-θαύματα», αλλά μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις ιδέες τους; Όπως και όσοι υποτιμούν τους ανθρώπους που για διάφορους λόγους στερούνται κάποιες ικανότητες και δυσκολεύονται ακόμα και να επιβιώσουν, καλό θα ήταν να αλλάξουν αντιλήψεις. Όχι μόνο, γιατί κανείς δεν ξέρει τί του επιφυλάσσει η ζωή, αλλά και γιατί συχνά αποδεικνύεται πως έχομε να κάνομε με ειδικά χαρίσματα, πραγματικά αξιοζήλευτα, αληθινούς θεϊκούς θησαυρούς των αφανών  αδελφών του Κυρίου!

          «Ζηλούτε τα χαρίσματα τα κρείττονα», λέει ο Απόστολος. Κι αυτά βέβαια δεν έρχονται ούτε χωρίς κόπο, ούτε με παγανιστικές τελετές και «επικλήσεις πνευμάτων».  Είναι δώρα του Πνεύματος, που ως «προίκα» λάβαμε στο Βάπτισμα, αναζωογονούνται με τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας και καλλιεργούνται με τον πνευματικό αγώνα μας, που εγγυάται η Αγία μας Εκκλησία, η Κιβωτός της σωτηρίας. Όλα τα άλλα προέρχονται από τους ψευδοπροφήτες, που για την επικίνδυνη δράση τους ο Χριστός και οι Απόστολοι με σαφήνεια μας έχουν προειδοποιήσει.

          Η βίωση της ωραιότατης Παραβολής των Ταλάντων θα μπορούσε να ανοίξει νέους ορίζοντες στην κοινωνία, αλλά και στις σχέσεις των μελών της Εκκλησίας και μάλιστα ανάμεσα στους κληρικούς και τους λαϊκούς, καθώς ο ρόλος των τελευταίων, με τις εξουσιαστικές αντιλήψεις που κυριαρχούν πολλές φορές, έχει πολύ ατονήσει. Όσο τα αγαθά του Θεού και της γης θα κατασπαταλώνται απερίσκεπτα, σε συνθήκες ανισότητας, φτώχειας, ανεργίας και πείνας, το χρέος μας απέναντι σε Κείνον και τους συνανθρώπους μας θα γίνεται ολοένα και πιο μεγάλο. Όσο περισσότερο το συνειδητοποιούμε, τόσο θα είμαστε πιο συνεπείς στη μοναδική κλήση μας, στους κοινωνικούς ρόλους μας και στη ζωή της Εκκλησίας. Κι ας κρατήσουμε ως μήνυμα συνεχές τα θεία λόγια: «Γρηγορείτε ούν, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν εν ή ο υιός τού ανθρώπου έρχεται»-τη «μεγάλη Ημέρα του Κυρίου»!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 19/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις Μάρτυρες, που μαρτύρησαν μαζί μ' αυτόνΌσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργόςΆγιοι Τιμόθεος, Αγάπιος και ΘέκλαΆγιοι Ευτυχιανός ο στρατιώτης και ΣτρατήγιοςΌσιος Γεννάδιος της Κοστρομά
Go To Top