ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄- ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ (Ματθ. Ιε΄, 21-28)

06,Φεβ

Στην παλαίστρα της Πίστεως  

«Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γεννηθήτω σοι ως θέλεις»

          Υπάρχει μια παράξενη διήγηση στο βιβλίο της Γενέσεως, που  ο συμβολισμός της έχει μια εκπληκτική διαχρονικότητα. Πρόκειται για τη δραματική εκείνη νύκτα, κατά την οποία «πάλευε» στον ύπνο του ο Ιακώβ με το Θεό, έχοντας πρωτύτερα ζητήσει εναγωνίως τη βοήθειά Του. Μα έτσι ο Μεγαλοδύναμος ενίσχυσε την πίστη και την αυτοπεποίθηση του δούλου Του στη σκληρή δοκιμασία της ζωής του. Στην ευαγγελική περικοπή αυτής της Κυριακής μοιάζει να επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο, αλλά με άλλα πρόσωπα και σε διαφορετικές συνθήκες. Ωστόσο, η τρομερή «πάλη» με το Θεό αφορά αμέτρητους ανθρώπους, που βρίσκονται αντιμέτωποι με μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα και μάλιστα ενώπιον του πόνου και του θανάτου.

          Τα γεγονότα συμβαίνουν στα μέρη Τύρου και Σιδώνος, πόλεων παραθαλασσίων στα βόρεια, πέρα από τη Γαλιλαία. Μια Χαναναία, δηλαδή Συροφοίνισσα και ειδωλολάτρισσα, που η κόρη της ήταν δαιμονισμένη, μαθαίνοντας πως ο Χριστός περνούσε από τα μέρη εκείνα, έτρεξε και του φώναξε δυνατά, παρακαλώντας Τον να τη θεραπεύσει. Οι μαθητές τον παροτρύνουν να τη διώξει, για να μην τους ενοχλεί με τις φωνές της. Κι όταν Εκείνος, για να τη δοκιμάσει, της λέει ότι απεστάλη μόνο για τους Ιουδαίους, αυτή δεν πτοείται. Αντίθετα, πέφτοντας κάτω τον προσκυνά, επιμένει να τον θερμοπαρακαλεί, ταπεινώνεται και περιμένει. Αι, τότε πια, ο Κύριος, «υποχωρεί», επαινεί τη βαθιά πίστη της και την ίδια στιγμή στέλνει τη θεραπεία στο παιδί της.

          Όπως και στην περίπτωση του Ιακώβ, βλέπομε μια σκληρή δοκιμασία. Η Χαναναία, αν και ζούσε σε ειδωλολατρικό περιβάλλον, είχε μέσα της στοιχεία που θα τα ζήλευαν και οι πιο συνεπείς πιστοί. Οι ελάχιστες πληροφορίες της για το Χριστό ήταν αρκετές, για να  βάλουν βαθιά μέσα της τη ζωντανή πίστη στη δύναμή Του, ώστε να μην καμφθεί η αποφασιστικότητά της. Με την επιμονή της τον «νίκησε», για να εισπράξει το θαύμα της αγάπης Του και το φωτοστέφανο του  επαίνου Του: «Ω γύναι, μεγάλη σου η πίστις»!  Με τη βαθιά πίστη, την ταπεινοφροσύνη και την καρτερικότητά της,  έμοιασε στον Αβραάμ, τον Ιώβ, το Μωυσή και όλους τους Προφήτες.

          Πολλές φορές  κι εμείς βρισκόμαστε σε παρόμοιες δυσκολίες. Στη φουρτουνιασμένη  θάλασσα της ζωής μας πελώρια κύματα του πόνου υψώνονται, διαταράσσοντας την εσωτερική γαλήνη κι απειλώντας τις σχέσεις μας με το Θεό. Άλλοτε πάλι οι απογοητεύσεις που εισπράττομε, είτε από τους δικούς μας ανθρώπους και πρόσωπα που εκτιμούμε, είτε από τη ματαίωση των στόχων και των οραμάτων μας, αλλά και οι αδικίες και οι συνεχείς προκλήσεις του κόσμου κλυδωνίζουν το σκάφος της ψυχής, απειλώντας να το ρίξουν στα βράχια της απιστίας. Όντας μέλη της Εκκλησίας, στον πνευματικό μας αγώνα βιώνουμε ακόμα και την «εγκατάλειψη» του Θεού. Γνώσεις, μόχθοι, ξενύχτια, ιδρώτες και θυσίες χρόνων ολόκληρων κινδυνεύουν να διαγραφούν από το στερέωμα των επιτυχιών μας, προβάλλοντας εντελώς άχρηστα στις κρίσιμες στιγμές του σκότους, προ της χαίνουσας Αβύσσου.

          Τι είναι, λοιπόν η πίστη; Μα, είπε κανείς πως είναι κάτι εύκολο, έτοιμο, δεδομένο; Μήπως ο Χριστός ήρθε για να καταργήσει το μυαλό, την έρευνα, το λογικό μας; Ή μήπως η Εκκλησία φοβάται την Επιστήμη; Τέτοιοι ισχυρισμοί προδίδουν άγνοια, αν δε συνιστούν ύβρη προς το Δημιουργό, αφού Εκείνος εμφύτευσε τις γνωστικές ικανότητες στην ψυχή μας. Μάλιστα, όχι μόνο οι παρατηρήσεις και οι νόμοι του Σύμπαντος, αλλά και η έρευνα των Γραφών, κατά το δικό Του λόγο-«ερευνάτε τας Γραφάς»- μαρτυρούν την ύπαρξη και την άπειρη αγάπη Του. Η γνώση της αλήθειας ελευθερώνει το πνεύμα. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ισχύει το «πίστευε και μη ερεύνα». Φέρνει σύγχυση και αποπροσανατολισμό. Οδηγεί πολλούς χριστιανούς σε εντελώς λάθος δρόμο. Να θυμίσουμε την «καλή απιστία» του Αποστόλου Θωμά, ή να παραπέμψουμε στους Πατέρες και σε κορυφαίους χριστιανούς επιστήμονες και σοφούς της εποχής μας; Μα, μήπως δε δοκιμάστηκαν σκληρά όλες οι μεγάλες προσωπικότητες της Παλαιάς Διαθήκης, καθώς και οι Απόστολοι και οι Άγιοι της Εκκλησίας;

Η Χαναναία του Ευαγγελίου προβάλλει ως δυνατό πρότυπο στην πολύ κρίσιμη εποχή μας. Ο Άγιος Σιλουανός του Άθω, που βίωσε εναγωνίως για δεκαπέντε χρόνια τη «Θεοεγκατάλειψη», μας άφησε πολύ σπουδαίο «μάθημα» για την «παλαίστρα» της ζωής μας: «Ο Κύριος-λέει- αποσύρει τη χάρη Του από την ψυχή, και έτσι κατά το έλεος και τη σοφία Του οδηγεί στην ταπείνωση την ψυχή, για την οποία άπλωσε με αγωνία τα χέρια Του στον Σταυρό. Περιμένει να δείξει η ψυχή την προαίρεσή της στον αγώνα κατά των εχθρών. Μόνη όμως η ψυχή δεν έχει δυνάμεις για να νικήσει» («Ο Αγ. Σιλουανός», σελ. 399). Έχοντας κι εμείς επίγνωση των περιορισμένων ορίων και δυνατοτήτων μας, ας επικαλούμαστε, όπως ο Προφήτης, τον Κύριο, ελπίζοντας στη δύναμή Του: «Εγώ δε πτωχός ειμί και πένης. Ο Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός και ρύστης μου ει συ Κύριε, μη χρονίσης» (Ψαλμ.69,6).

Νίκος  Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/10/2019 εορτάζουν:Όσιος Ιλαρίων ο ΜέγαςΌσιος Φιλόθεος ο ΑγιορείτηςΑγία Θεοδότη και ο Άγιος Σωκράτης ο ΠρεσβύτεροςΆγιοι Γάιος, Δάσιος και ΖωτικόςΆγιοι Ανδρέας, Στέφανος, Παύλος και ΠέτροςΆγιος Ζαχαρίας ο ΟσιομάρτυραςΆγιος Ευκράτης ο ΟσιομάρτυραςΌσιος ΒαρούχΆγιος ΆζηςΆγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας από τη ΜονεμβασιάΑνακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Χριστοδούλου του ΘαυματουργούΑνακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου […]
Go To Top