ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ (Λουκ. ΙΗ΄,35-43)

29,Νοέ

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν»

          Πολλές θεραπείες τυφλών αναφέρονται στα ευαγγέλια. Η σημερινή πραγματοποιείται στην Ιεριχώ, γνωστή στην Παλαιά Διαθήκη και ως «Πόλη των φοινικόδεντρων». Έχομε, λοιπόν, την ευκαιρία να παρακολουθήσομε ένα ανθρώπινο δράμα και τη λύση που δίνει ο Χριστός, φωτίζοντας τη ζωή των ανθρώπων.

          Άραγε, μπορούμε να φανταστούμε την ψυχική κατάσταση του τυφλού της ευαγγελικής περικοπής; Νιώθοντας τις δωρεές του Θεού τριγύρω του, δεν μπορούσε να τις δει με τα μάτια του, να σχηματίσει την εικόνα με τις ομορφιές του ευλογημένου αυτού τόπου. Ούτε να νιώσει ενεργό μέλος της κοινωνίας, να συναναστραφεί με τους συνανθρώπους του, να δημιουργήσει προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. Κλεισμένος στον «κόσμο» του, στις σκέψεις του, με τα συναισθήματα της πίκρας από την απόρριψη και τη μοναξιά, περιμένει ολημερίς λίγα ψίχουλα αγάπης εκεί, σε μια γωνιά του πολυσύχναστου δρόμου. Όλοι τρέχουν να προλάβουν, όλοι βιάζονται, αγωνιούν, με υποχρεώσεις κι έγνοιες πολλές και διάφορες, απολαμβάνοντας βέβαια το φως και τις χαρές της ζωής. Όμως: έχουν απόλυτο κέντρο αναφοράς το Εγώ τους. Ζουν στην πνευματική τύφλωσή τους, εντελώς ανυποψίαστοι για τη θεϊκή καταγωγή τους. Με αχαριστία και αγνωμοσύνη προς το Δημιουργό.

          Λοιπόν, ο δυστυχής δε φαίνεται να συγκινεί καθόλου τους συνανθρώπους του. Αλλά αυτός δεν απογοητεύεται. Μέσα του κρύβει αξιοθαύμαστες αντοχές. Κι αυτές, ακριβώς, είναι που θα καρποφορήσουν το θαύμα. Καθώς ακούει τη βοή του πλήθους που περνάει βιαστικά δίπλα του, ρωτάει και μαθαίνει ότι έρχεται ο Χριστός. Τότε, μ’ όση δύναμη είχε, φώναξε: «Ιησού Δαυίδ, ελέησόν με». Οι συνάνθρωποί του, αντί να τον λυπηθούν και να τον βοηθήσουν να πλησιάσει κι αυτός το Σωτήρα, τον μάλωναν να σωπάσει.   Όμως, ο άνθρωπος του πόνου επιμένει να κραυγάζει μέσα από το πλήθος, ζητώντας τη βοήθειά του Ιησού. Πώς να μη θαυμάσομε την αντοχή, την υπομονή και επιμονή, τη δυνατή πίστη του; Λοιπόν, Εκείνος, σε αντίθεση με το πλήθος, δεν τον περιφρονεί. Δεν τον προσπερνά. Κάνει στάση. Αυτός, ο Καλός Σαμαρείτης του ανθρώπινου γένους, δίνει εντολή να τον φέρουν κοντά Του. Τον πλησιάζει και συνομιλεί μαζί Του. Τον ρωτάει ήρεμα: «τι σοι θέλεις ποιήσω»; Κι αυτός, όπως ήταν φυσικό, ζήτησε το φως του. Και δεν είναι μόνο που ήξερε τί ζητούσε. Το σπουδαιότερο είναι ότι ήταν άξιος της Χάρης του Θεού. Κι αυτό το επιβεβαιώνει ο Χριστός, καθώς τον θεράπευσε αμέσως και λέγοντάς του ότι τον έσωσε η πίστη του. Κι αυτός δεν απομακρύνθηκε, αλλά τον ακολούθησε, δοξάζοντας το Θεό, όπως στη συνέχεια έκανε κι όλος ο λαός!

          Αλήθεια, πόσες φορές, καθώς πορευόμαστε στους δρόμους και περιδιαβάζοντας σε πλατείες, δεν αντικρίζομε τέτοιους ανθρώπους και κάνομε πως δεν τους βλέπουμε; Πόσες φορές δεν προσπερνούμε ανθρώπους του σκληρού πόνου, δίπλα μας, κοντά μας, στη γειτονιά μας, αδιάφορα, άσπλαχνα, χωρίς μια σταγόνα δάκρυ παρηγοριάς; Συνήθως, προκαλούν δυσαρέσκεια, ψυχική ταραχή, στους έχοντες και κατέχοντες σωματική αρτιότητα, υγεία, υλικά αγαθά, γνωριμίες, σχέσεις. Στη θέα και μόνο, ή την πληροφόρηση ή τις εκκλήσεις τους για βοήθεια, γινόμαστε «δικαστές». Χωρίς να γνωρίζομε το παρελθόν και τις αιτίες που τους οδήγησαν εκεί, αποφασίζομε την απόρριψή τους. Έτσι, ίσως απομονώνουμε, ή διώχνουμε αδέλφια του Χριστού, και πολλές φορές μικρά, που θέλουν, και Κείνος τα καλεί να τον γνωρίσουν.

 Ύστερα, αναρωτηθήκαμε ποτέ, πόσες φορές ο Κύριος απευθύνει την ερώτηση στον καθένα από μας, «τι σοι θέλεις ποιήσω»; Μήπως, ζώντας στον «κόσμο μας»-ένα κόσμο γεμάτο σύγχρονα είδωλα-δεν ακούμε τη φωνή Του; Μήπως, θαμπωμένοι από τα φώτα του κόσμου, που σαν πυγολαμπίδες φέγγουν και σβήνουν γρήγορα, αδυνατούμε να αισθανθούμε το δικό Του Φως; Ή, μήπως οι φωνές και οι «συχνότητές» μας, ακόμα και οι ψαλμωδίες μας πολλές φορές, δυνατές, σκληρές, σκεπάζουν τα  δικά Του καλέσματα, που γίνονται αισθητά μέσα από τη σιωπή, την πραότητα, την ταπεινοφροσύνη; Ίσως η κακή χρήση και κατάχρηση της Τεχνολογίας, στα σπίτια, στους χώρους ψυχαγωγίας, ακόμα και στους ναούς-παντού- μας απομονώνουν από το Θεό και τους συνανθρώπους μας. Δυσκολεύουν αφάνταστα, ή και καταστρέφουν  τη γνήσια ανθρώπινη επικοινωνία.

Οδεύομε  προς τα Χριστούγεννα, με τη φτώχεια, την πείνα, την εξαθλίωση δίπλα μας. Άνθρωποι πονεμένοι, στερημένοι, καταφρονεμένοι, υψώνουν φωνές ικεσίας. Μπορούμε να τους προσπερνούμε αδιάφοροι, ασυγκίνητοι; Από την πανέμορφη Ιεριχώ, δίπλα από το αγιασμένο Σαραντάριον Όρος, όπου ο Χριστός πάλεψε και νίκησε τους Πειρασμούς, με την ηχώ των δροσερών υδάτων των πηγών έρχεται στα αυτιά μας πολύ πιο ζωντανή η κραυγή του Τυφλού, που με τα λίγα ακούσματα που είχε για Κείνον, πίστεψε αληθινά και ζήτησε τη βοήθειά Του. Κι εμείς, αν αποτινάξουμε τα κατακάθια του εγωκεντρισμού, της αυταρέσκειας και της υπερβολικής αυτοπεποίθησης,  θα μπορέσουμε να μπούμε στην αναζήτηση του Κυρίου, με την «καρδιακή» ή «νοερά» προσευχή»: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182849

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top