ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. ΙΘ΄, 16-26)

27,Αύγ

Στην αναζήτηση της τελειότητας

          Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Κύριος αναφερόταν στη χρήση του πλούτου και  στους κινδύνους που διατρέχουν οι κάτοχοι των υλικών αγαθών. Η σημερινή περικοπή μάς φέρνει για άλλη μια φορά ενώπιον αυτών των ζητημάτων. Και χρειάζεται πολλή προσοχή, ώστε να μη νομίσουμε ότι το Ευαγγέλιο διδάσκει ουτοπίες.

          Λίγο πριν από τα γεγονότα της περικοπής, ο Ιησούς έχει δείξει τα παιδιά ως υποδείγματα, «πολίτες» της Βασιλείας των ουρανών. Καθώς περιδιαβαίνει στους δρόμους της Ιουδαίας, ένας νεαρός, όχι τυχαίος, τον πλησιάζει. Σύμφωνα με τους Ευαγγελιστές, ήταν πλούσιος άρχοντας της περιοχής. Γονατίζει μπροστά στο Χριστό και τον ρωτάει: «Διδάσκαλε αγαθέ, τι να κάνω, για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή»; Προφανώς, πήγε με καλή πρόθεση, αλλά δεν ήξερε με ποιον ακριβώς μιλούσε. Ούτε μπορούσε να φανταστεί τι θα του απαντούσε. Διέθετε αξιόλογη θρησκευτική παιδεία κι αγωνιζόταν για μια καλή, «ηθική» ζωή. Δεν ήταν, όμως, ικανοποιημένος. Είχε «μεταφυσικές ανησυχίες». Ποθούσε την πραγματική πληρότητα, που ο κόσμος αυτός δεν μπορεί να δώσει. Είναι σα να εκπροσωπεί ολόκληρη την ταλαίπωρη ανθρωπότητα, καθώς, απομακρυσμένη από το Δημιουργό, πάντα ένιωθε ένα απερίγραπτο κενό, που προσπαθούσε να καλύψει με πολλούς τρόπους: θυσίες, τελετές, θρησκείες, λατρείες, φιλοσοφίες.  

Πάντως, ο νέος άντρας ίσως να νόμιζε ότι, διαθέτοντας πλούτη, θα αποκτούσε την αιώνια ζωή. Στο αγωνιώδες ερώτημά του, ο Ιησούς έρχεται να απαντήσει αργά και μεθοδικά: «Γιατί με λες αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ο Θεός. Αν θέλεις να εισέλθεις στη ζωή, να τηρείς τις εντολές». Έτσι, εμμέσως αποκαλύπτει ότι Αυτός είναι ο Αληθινός Θεός. Ο Θεάνθρωπος, που ζητάει να σώσει τους ανθρώπους. Στη συνέχεια εξελίσσεται ένας διάλογος, σπουδαίος, αποκαλυπτικός. Στην ερώτηση του ανήσυχου άντρα, ποιες εντολές εννοεί, ο Ιησούς θα αναφέρει μερικές: αποχή από φόνο, μοιχεία, κλοπή, ψευδομαρτυρία (αρνητικές), τιμή προς τους γονείς, αγάπη στον πλησίον (θετικές). Τονίζει την αξία του Νόμου, αλλά συγχρόνως ανοίγει νέους ορίζοντες με την Επί του Όρους Ομιλία και τις άλλες εξαίσιες  διδαχές Του.

 Ο αξιέπαινος νέος διαβεβαιώνει τον Κύριο ότι από πολύ μικρός τηρούσε τις εντολές και καλοπροαίρετα επιμένει: «Σε τι ακόμα υστερώ»; Τώρα λοιπόν ο Κύριος έρχεται να «ταράξει» τα ρηχά νερά της ψυχής του. «Αν θέλεις-του λέει-να είσαι τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώσε τα χρήματα στους φτωχούς και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό κι έλα να μ’ ακολουθήσεις». Εδώ φτάνομε στο αποκορύφωμα της έντασης, της πρόκλησης και πρόσκλησης στον πνευματικό αγώνα. Άγιοι της Εκκλησίας, όπως ο Μέγας Αντώνιος, ακούγοντας τούτο το κάλεσμα, απαρνήθηκαν τα εγκόσμια, αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο Θεό κι έφτασαν σε μεγάλα ύψη της τελειότητας. Μα, ο νέος του Ευαγγελίου έφυγε καταστεναχωρημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία. Και ο Κύριος λέει στους μαθητές ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Τότε αυτοί έκπληκτοι ρωτούν, ποιος μπορεί να σωθεί; Για να τους απαντήσει Εκείνος, ότι, «αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, αλλά, για το Θεό, όλα είναι δυνατά».

Είναι φανερό ότι μπροστά μας ανοίγονται δύο δρόμοι: της εγκόσμιας ζωής και της απόλυτης αφιέρωσης στο Χριστό-όπως στη μοναχική ζωή. Ο Κύριος επισημαίνει τον κίνδυνο της παγίδευσης στα υλικά αγαθά, που μπορεί να μας στερήσει την αιώνια ζωή. Στην ίδια κατεύθυνση, Απόστολοι, και Μεγάλοι Πατέρες στηλιτεύουν τη φιλαργυρία και την πλεονεξία, θεωρώντας τες ως «ειδωλολατρία». Η κοινοκτημοσύνη των αγαθών πραγματοποιήθηκε στην πρωτοχριστιανική Εκκλησία κι επιβιώνει στον Κοινοβιακό Μοναχισμό και στην Ορθόδοξη Ιεραποστολή. Όμως, όταν ολοένα και περισσότερο απεμπολούμε, όχι μόνο αξίες, παραδόσεις και πρότυπα ζωής, αλλά, την ίδια την εθνική μας ταυτότητα, περιουσία και κυριαρχία, πώς να μιλήσουμε για θέματα «πνευματικά», ενδιαφέροντα, δήθεν, για λίγους; Άραγε, πόσοι χριστιανοί δεν έχουν παρόμοιες ιδέες με κείνο το νέο; Πιστεύουν στο Θεό, συμμετέχουν στη Λατρεία, νηστεύουν, κάνουν κάποιες «φιλανθρωπίες», εκτελούν, θα λέγαμε, τα τυπικά, «θρησκευτικά» καθήκοντά τους. Νιώθουν, δηλαδή, πλήρη πνευματική επάρκεια, ασφαλείς με την περιουσία τους, που ίσως τη θεωρούν και ως «θεία ευλογία». Ταυτίζουν τη χριστιανική διδασκαλία με τις Δέκα Εντολές, με ένα «ξερό» ηθικισμό, που πολύ απέχει από το Μυστήριο της Εκκλησίας. 

 Σ’ ένα κόσμο παγιδευμένο στους σκληρούς ανταγωνισμούς, στα παιγνίδια των αδίστακτων τοκογλύφων, ασυγκίνητων και διεστραμμένων πλουτοκρατών, με τις απαράδεκτες ανισότητες, τις δραματικές διαστάσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της απερίγραπτης φτώχειας, τουλάχιστον οι συνειδητοί χριστιανοί, αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς με την  ιδιότητά μας, οφείλουμε να ακούσουμε ξανά το Λόγο του Θεού και να γίνουμε «μάρτυρές» Του. Όχι μόνο για την προοπτική της αιωνιότητας, στην οποία μάς καλεί ο Χριστός και κηρύσσει η Εκκλησία, αλλά και για να νοηματοδοτηθεί και τούτη η δύσκολη, μα τόσο γλυκιά, πολύτιμη, μοναδική ζωή μας.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3195861

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/10/2020 εορτάζουν:Άγιος Αρέθας ο Μεγαλομάρτυρας και οι «σὺν αὐτῶ»Αγία ΣεβαστιανήΑγία Γυναίκα και το Άγιο Βρέφος τηςΆγιοι Μάρκος, Σωτήριχος και ΟυαλεντίνοςΆγιος Ακάκιος ο ΠρεσβύτεροςΆγιος ΝέρδωνΌσιος Αρέθας «ὁ ἐν τῷ Σπηλαίῳ»Άγιος Maglorious του SarkΆγιος Σενώχ της Τουρώνης ο ΙαματικόςΠεριττώς αναφέρεται από ορισμένους συναξαριστές η μνήμη του Aγίου Πρόκλου Πατριάρχου Kωνσταντινουπόλεως (βλέπε 20 Νοεμβρίου).ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ […]
Go To Top