ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (ΙΓ΄, 10-17)

07,Δεκ

«Απολέλυσαι της ασθενείας σου»

          Οδεύομε προς τα Χριστούγεννα, και η Εκκλησία, με τη νηστεία, την πανέμορφη Λατρεία και τις δραστηριότητές της, μας προετοιμάζει σιγά σιγά για τη μεγάλη Γιορτή. Ωστόσο, πολλοί χριστιανοί, με τον υπερβολικό ζήλο τους για τις ωραίες Ακολουθίες, κινδυνεύουν να υποπέσουν στην περιώνυμη «τυπολατρία» και να δυναμιτίσουν έτσι όλο τον πνευματικό τους αγώνα. Αν αυτά φαντάζουν υπερβολικά, πιστεύω πως η σημερινή ευαγγελική περικοπή θα βοηθήσει να γίνουν πιο σαφή, πιο καθαρά.

          Ο Κύριος, λοιπόν, ένα Σάββατο βρίσκεται να διδάσκει σε μια Συναγωγή: στον ιερό χώρο των Εβραίων, όπου ερμηνεύουν το Νόμο, στην πιο ιερή ημέρα τους- της κύριας λατρείας του Θεού. Εκεί είναι και μια δυστυχισμένη γυναίκα, που για δεκαοκτώ χρόνια είναι «συγκύπτουσα»-λυγισμένη στα δύο- από «δαιμονικό πνεύμα».  Βλέποντάς την ο Χριστός, της φωνάζει και λέει: «γυναίκα, απαλλάσσεσαι από την αρρώστιά σου». Μόλις την ακούμπησε, αμέσως θεραπεύτηκε, σηκώθηκε όρθια και δόξαζε το Θεό. Νάτος, όμως ο αρχισυνάγωγος, με το πάθος του φθόνου εναντίον του Ιησού. Αντί να θαυμάσει τις θείες ενέργειες, φέρεται με αυθάδεια, σκανδαλισμένος από την «παραβίαση» της αργίας του Σαββάτου. Μάλιστα, τολμά να κάνει και το δάσκαλο του λαού μπροστά στο Χριστό! «Υποκριτή», του λέει  Εκείνος, «εσείς δε φροντίζετε τα ζώα σας το Σάββατο; Κι αυτή η γυναίκα που είναι απόγονος του Αβραάμ, που την είχε δέσει για δεκαοκτώ χρόνια ο σατανάς, δεν έπρεπε να ελευθερωθεί την ημέρα του Σαββάτου»; Με τούτα τα λόγια ντροπιάζονταν όλοι οι αντίπαλοί Του, ενώ ο πολύς κόσμος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε ο Ιησούς!

 

          Εκ πρώτης όψεως, η διήγηση φαίνεται απλή. Αλλά είναι; Κατ’ αρχήν, προβάλλει μπροστά μας το πρόβλημα του πόνου-μυστήριο μεγάλο, καθολικό, διαχρονικό. Είδαμε να αποδίδει ο Χριστός την πολύχρονη ασθένεια της γυναίκας σε ενέργεια του Διαβόλου. Μα, πώς μπορεί να δεχτεί ο σύγχρονος άνθρωπος μια τέτοια αντίληψη; Και το παράδοξο είναι ότι, ενώ πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στη Μαγεία και αποδέχονται πλήθος από δεισιδαιμονίες και προλήψεις, δεν πιστεύουν στα θαύματα του Χριστού. Αλλά, εμείς οφείλουμε να ακούμε τους Αγίους, που πάντα μιλούν με βάση τις εμπειρίες τους και το σκληρό αγώνα τους εναντίον του Αρχηγού του σκότους. Εδώ λοιπόν ο Άγιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας γράφει τα εξής: «Από διαβολική επιβουλή έπαθε η γυναίκα. Ίσως επειδή για κάποια σφάλματά της την εγκατέλειψε ο Θεός, τη βασάνιζε ο Σατανάς. Γιατί αυτός είναι ένοχος για όλες τις ασθένειες των ανθρώπων, όταν το επιτρέψει ο Θεός. Αφού αυτός είναι ο αίτιος που ξεπέσαμε από την αθανασία για την οποία πλαστήκαμε και συνδεθήκαμε με νοσηρό σώμα και δεκτικό ασθενειών»!

          Μπροστά στα μάτια μας, με τη συμπεριφορά του αρχισυναγώγου και τις νομικίστικες αντιλήψεις των Εβραίων, αποκαλύπτεται ένα άλλο δράμα: η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό κι από το συνάνθρωπο.  Η παγίδευση στον ατομικισμό. Η ασφυκτική παγίδευση στο Εγώ και στους αναρίθμητους νόμους. Η πλειοψηφία των ανθρώπων σήμερα μοιάζει να φέρεται και να κινείται σ’ αυτή την κατεύθυνση, ακόμα και στο χώρο της Εκκλησίας, με την υποκρισία πολλών πιστών, που νομίζουν πως με τις πολλές νηστείες, τα τάματα, τους εκκλησιασμούς, ίσως και με κάποιες «αγαθοεργίες» και δωρεές, έχουν εκτελέσει πλήρως τα «θρησκευτικά καθήκοντά» τους! Πρόκειται για το Φαρισαϊσμό, την δυσθεράπευτη «αρρώστια» που με πολύ σκληρά λόγια καυτηρίαζε ο Χριστός και που ίσως χαρακτηρίζει πολλούς ανάμεσά μας: εκείνους που μπορεί να κατέχουν σπουδαίες θέσεις, να μη λείπουν από καμιά ιερή Ακολουθία και να περιτριγυρίζουν εξέχοντα πρόσωπα, αλλά να μην έχουν αγάπη και ανεκτικότητα προς το συνάνθρωπο, εκτός κι αν ανήκει στη δική τους «κλίκα»! Πολλοί ερμηνευτές παρομοιάζουν την ανθρωπότητα με τη «συγκύπτουσα» γυναίκα του Ευαγγελίου, και δικαίως. Αλλά, ο Θεός, που όλο το Σύμπαν είναι «ναός» Του, μπορεί να θαυματουργεί παντού κι όποτε θελήσει. Κι ας σκανδαλίζονται πολλοί «θεοσεβούμενοι», τυπολάτρες, ζηλωτές και υποκριτές, που ενώ νηστεύουν, αδικούν και «κατατρώνε» τις σάρκες των αδελφών τους.

Πέρα, λοιπόν, φίλοι μου, από τις Εορτές, τις αργίες και τις τελετές-που αναμφισβήτητα έχουν την αξία τους και είναι σεβαστές- προέχει και εκτείνεται η αποχή από τα πονηρά έργα, την αμαρτία, την αδικία, την πονηρία, το κακό. Και βέβαια η τήρηση των θείων  εντολών δε νοείται αυτόνομα, εγωιστικά, αλλά απλά, ταπεινά, νηπτικά: με κέντρο αναφοράς τον Κύριο, την ελπίδα, τη χαρά μας. Τις Άγιες Μέρες που έρχονται, ας εντείνουμε τον πνευματικό μας αγώνα, που δεν πρέπει βέβαια να περιορίζεται στη Θεία Λατρεία. «Έλεον θέλω και ου θυσίαν»,λέει ο Θεός. Αν κάθε άνθρωπος είναι «εικόνα» Του, οφείλουμε να τους αγαπούμε όλους.

 Μακάρι να πλησιάζουμε το Χριστό θεοπρεπώς, το φίλο κι αδελφό μας. Για να μπορέσει να πει στον καθένα μας: «απολέλυσαι της ασθενείας σου». Έτσι θα χαιρόμαστε και θα τον δοξάζομε, «επί πάσι τοις ενδόξοις τοις γενομένοις υπ’ Αυτού»!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182860

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top