ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. ΙΔ΄, 14-22)

01,Αύγ

«Δώστε τους εσείς να φάνε»

Ο Θεός ευλόγησε τη γη να δώσει «σίτον, οίνον και έλαιον» και όλα τα αγαθά, ώστε οι άνθρωποι να ζουν, να τα απολαμβάνουν και να τον δοξάζουν για όλες τις δωρεές Του. Μα, οι καρδιές μας είναι τόσο σκληρές και η ζωή μας τόσο έρημη, που ο Λόγος Του εκτοπίζεται ανοήτως, ενώ μπορεί να ζωοποιήσει τις ψυχές, να αλλάξει τη ζωή μας. Μια τέτοια ευκαιρία μάς δίνεται με τη σημερινή διήγηση ενός από τα πιο εντυπωσιακά θαύματα του Χριστού, που έχει πολλές ιδιαιτερότητες και αρκετούς συμβολισμούς, τους οποίους οφείλουμε να εντοπίσουμε και να αναζητήσουμε το βαθύτερο νόημά τους.

Είμαστε λίγο μετά το μαρτυρικό τέλος Ιωάννου του Προδρόμου και ο Ιησούς αναχωρεί σ’ ένα έρημο τόπο, πέρα από την πόλη Βηθσαϊδά, εκεί, στα μέρη της Γαλιλαίας. Συνήθιζε αυτή τη μόνωση, δείχνοντας στην ανθρωπότητα το γνήσιο δρόμο της πνευματικής ζωής, που ο σύγχρονος άνθρωπος, εθισμένος στον τρόπο ζωής των πολύβουων μεγαλουπόλεων και των «δαιμονικών» ήχων και θορύβων της Τεχνολογίας, αγνοεί, ενώ έχει τόσα πολλά να του διδάξει. Αλλά, «ου δύναται πόλις κρυβήναι επάνω όρους κειμένη», όπως Εκείνος είχε πει. Αποσύρονται οι Άγιοι στα όρη, κρύβονται στις ερήμους και στις σπηλιές, όμως, η ευωδία της βιωτής τους διασκορπίζεται στους αιθέρες, σ’ όλη τη γη! Και τρέχουν χιλιάδες άνθρωποι να τους βρουν, να μιλήσουν μαζί τους, να τους συμβουλευτούν ή, και μόνο να τους ιδούν! Πόσο μάλλον, δεν άφηναν τον Κύριο ήσυχο  στις ερημιές.

Έτσι και τώρα, κόσμος πολύς τον ακολούθησε, για να ακούσει τον ανεπανάληπτο, μειλίχιο λόγο Του, να λάβει την ευλογία Του και τη χάρη των ιάσεών Του. Και τους σπλαχνίστηκε ο Ιησούς, βλέποντας ότι ήταν σαν τα αδέσποτα, χαμένα πρόβατα, χωρίς ποιμένα. Κι ήταν τόσος ο ενθουσιασμός του πλήθους, ώστε να ξεχάσουν όλες τις ανάγκες κοντά στο Μέγιστο Διδάσκαλο, Ποιμένα και Γιατρό. Όταν άρχισε πια να νυχτώνει, οι μαθητές Του σίμωσαν και του λένε ότι ο κόσμος πεινάει και πρέπει να τον αφήσει να φύγει, να πάνε στα κοντινά χωριά και να αγοράσουν τρόφιμα να φάνε! Οι ερμηνευτές επισημαίνουν την παιδαγωγία του Χριστού για τους Αποστόλους, που λυπούνταν τους ανθρώπους, αλλά αδυνατούσαν μόνοι τους να θεραπεύσουν τις ανάγκες τους. Και, τότε ακριβώς, είχε έλθει η «δική Του ώρα». Πρόσταξε τον κόσμο να καθίσει στο χορτάρι, πήρε πέντε ψωμιά που είχαν βρεθεί σ’ ένα παιδί, και στρέφοντας το βλέμμα Του στον Ουρανό, τα ευλόγησε, τα έκοψε κι έδωσε στους μαθητές να τα μοιράσουνε στο πλήθος. Έφαγαν όλοι και χόρτασαν, μάζεψαν τα περισσεύματα και γέμισαν δώδεκα κοφίνια! Κι ήταν γύρω στις πέντε χιλιάδες οι άντρες, «χωρίς γυναικών και παιδίων»! Αμέσως ο Ιησούς υποχρεώνει τους μαθητές να μπουν σ’ ένα καΐκι και να πάνε να τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ώσπου Αυτός να απολύσει τα πλήθη-διδάσκοντας την ταπεινοφροσύνη, μακριά από τη δόξα των ανθρώπων.

Είπαμε στην αρχή για τις ιδιαιτερότητες του θαύματος. Οι ερμηνευτές εντοπίζουν διάφορους συμβολισμούς, ακόμα και στους αριθμούς (των άρτων, των ιχθύων και των περισσευμάτων). Δύο κινήσεις του Κυρίου προκαλούν ιδιαιτέρως την προσοχή μας: η στροφή προς τον Ουρανό και η ευλογία των άρτων. Κατά τους Αγίους Πατέρες, πρώτο, ήθελε να δηλώσει την ταυτότητα της θελήσεώς Του με κείνην του Θεού Πατέρα και να εξουδετερώσει τη συκοφαντική διάθεση των μοχθηρών Φαρισαίων και δεύτερο, να δώσει το παράδειγμα της ταπεινώσεως και της ευχαριστίας στο Θεό για την τροφή και όλα τα αγαθά που πλουσίως μάς παρέχει. Μ’ άλλα λόγια, διακρίνουμε τις δύο φύσεις του Κυρίου, τη θεϊκή και την ανθρώπινη. Και μοιάζει ο πολλαπλασιασμός των πέντε άρτων σα νέα δημιουργία, διδάσκοντας, κατά βάθος, την αγαπητική, συνεκτική, μία δύναμη, μία προσκύνηση- της Αγίας Τριάδος!

 Η ευλογία των άρτων στην έρημο, κατά την ερμηνευτική παράδοση της Εκκλησίας μας, συμβολίζει τη Θεία Ευχαριστία, με την οποία ο Άρτος ο εκ του Ουρανού καταβάς έρχεται προς βρώσιν και πόσιν των πιστών και χορηγία της αιώνιας Ζωής. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο, που το θαύμα του πολλαπαλασιασμού των άρτων μνημονεύεται τόσο συχνά στη Λατρεία, και μάλιστα με ιδιαίτερη Ακολουθία. Η Εκκλησία δεν ενδιαφέρεται μόνο για τη «σωτηρία της ψυχής», για «την Άλλη ζωή», καθώς πολλοί, μέσα στην απερίγραπτη άγνοιά τους, νομίζουν.  Ο Ιησούς Χριστός, η κεφαλή της Εκκλησίας, δεν ευλογεί μόνο τη γη να δίνει το ψωμί και τους καρπούς της. Είναι «εδώ» και θαυματουργεί διαρκώς και αδιαλείπτως: ευλογεί τα υλικά αγαθά, τα μεταμορφώνει, και δια μέσου της Λατρείας, σώζει τους ανθρώπους, την Κτίση, τον κόσμο.

Φίλοι μου, σε μια εποχή, που ο υπέρμετρος ατομικισμός, η συσσώρευση του πλούτου σε μετρημένα άτομα ή ομάδες, η άγρια εκμετάλλευση των συνανθρώπων, η μάστιγα της πείνας, αλλά και ο φόβος του θανάτου κυριαρχούν στον ταλαιπωρημένο πλανήτη μας, η ευθύνη των χριστιανών προβάλλει πολύ έντονη. Μέλη της Μιας Αγίας και Καθολικής Εκκλησίας, ως άλλοι απόστολοι, καλούμαστε, όχι μόνο να μη σπαταλούμε, αλλά να εφαρμόσουμε την εντολή  του Κυρίου: «δώστε τους εσείς να φάνε»!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3223909

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/01/2021 εορτάζουν:Άγιος Τιμόθεος ο ΑπόστολοςΆγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο ΟσιομάρτυραςΆγιοι Μανουήλ Επίσκοπος, Γεώργιος Επίσκοπος Δεβελτού, Πέτρος Επίσκοπος, Λέων Επίσκοπος Νικαίας, Γαβριήλ, Σιώνιος, Ιωάννης, Λέων, Πάροδος Πρεσβύτερος και άλλοι τριακόσιοι εβδομήντα επτά ΜάρτυρεςΌσιος Αναστάσιος ο ΔιάκονοςΌσιος Ιωσήφ ο ηγιασμένος ο Σαμάκος Όσιος Μακάριος εκ ΡωσίαςΆγιος Ιωάσαφ Φωτιστής της ΑλάσκαςΕύρεσις της Ιεράς Εικόνας […]
Go To Top