ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. Θ΄, 27-35)

25,Ιούλ

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς»

          Όσο κι αν εντρυφήσουμε στα Ευαγγέλια, δε χορταίνουμε τις ωραίες διηγήσεις και τη διδαχή του Χριστού. Η περικοπή αυτής της Κυριακής έρχεται να ανοίξει το νου και την καρδιά μας στον κόσμο των θαυμασίων του Θεού, που αγνοούμε, ή παραμερίζουμε, αποδιώχνοντας τις μοναδικές ωφέλειες που εκπέμπει ο Λόγος Του. Ας δούμε σύντομα το περιεχόμενο της περικοπής.

 Βρισκόμαστε, λοιπόν, στην Καπερναούμ-κέντρο δράσης του Χριστού, στον πρώτο καιρό της δημόσιας δράσης Του- με πλήθος θαυμάτων και πολύ κόσμο να τον ακολουθεί. Καθώς περιδιαβαίνει  στα δρομάκια της πόλης, δυο τυφλοί τρέχουν ξοπίσω Του, φωνάζοντας δυνατά: «Ελέησον ημάς, υιέ Δαβίδ». Ήταν ένας τιμητικός τίτλος στους Ιουδαίους, αλλά, μάλλον έβλεπαν στο πρόσωπο του Ιησού τον αναμενόμενο Μεσσία, από το γένος του Δαβίδ. Όταν έφτασαν στο σπίτι όπου φιλοξενούνταν ο Ιησούς, τους ρωτάει αν πιστεύουν στη δύναμή Του, κι αυτοί απαντούν θετικά. Τους θεραπεύει αμέσως, κι ενώ τους παραγγέλλει να μην το πουν σε κανένα, αυτοί διέδωσαν τα νέα σ’ όλη την περιοχή. Αμέσως μετά κάποιοι έφεραν έναν κωφάλαλο δαιμονισμένο. Τον θεραπεύει ο Κύριος κι ο κόσμος θαύμασε, λέγοντας ότι ποτέ δεν είχαν δει τέτοιο θαύμα στο εβραϊκό έθνος! Όμως, οι κακόπιστοι και φθονεροί Φαρισαίοι φτάνουν στο εξωφρενικό σημείο, να λένε-αν είναι δυνατόν- ότι διώχνει τα δαιμόνια με τη δύναμη του Αρχηγού τους!

          Από την αρχή της διηγήσεως δύο πράγματα μάς εντυπωσιάζουν. Πρώτο, η εκτίμηση των δύο τυφλών προς το πρόσωπο του Χριστού-που ίσως να οφειλόταν στη φήμη Του. Και δεύτερο, η κατ’ αρχήν «αδιαφορία» Του στο πρόβλημά τους. Εδώ οι ερμηνευτές παρατηρούν ότι ήθελε να  αυξήσει την πίστη τους, να ακούσουν πολλοί τις κραυγές τους, και τέλος, να αποφύγει τη δόξα των ανθρώπων. Ίσως να αναρωτιόμαστε, γιατί ο Ιησούς, ενώ γνωρίζει τα πάντα, ρωτάει τους τυφλούς αν πιστεύουν πως μπορεί να τους γιατρέψει. Το κάνει πάλι για λόγους παιδαγωγικούς. Με το «Ναι, Κύριε», αυτοί οι απλοί άνθρωποι, που ελάχιστα γνώριζαν για Κείνον, ομολογούν δημοσίως την πίστη τους. Μπορούμε να αναρωτηθούμε, κατά πόσο είμαστε συνεπείς απέναντι στον Τριαδικό Θεό εμείς, που απαγγέλλουμε ή σιγοψιθυρίζουμε το Σύμβολο της Πίστεως στις ιερές Ακολουθίες, και μάλιστα στη Θεία Λειτουργία. Αλλά, ας προσέξουμε ότι για άλλη μια φορά προβάλλει εντόνως η δύναμη και η αναγκαιότητα της πίστης, ως προϋπόθεσης της θαυματουργίας του Χριστού. Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς σημειώνει πως η πίστη είναι ο μόνος δρόμος από τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να έρθει σε επαφή με το Θεό και σημαίνει τρία πράγματα: τη μνήμη της χαμένης θεωρίας Του, την αποδοχή της Θείας Αποκαλύψεως, και, το σπουδαιότερο, την ομολογία της θεότητας του Χριστού. «Αυτή είναι η πίστη που ζωοποιεί και σώζει. Είναι το μεγαλύτερο άνοιγμα από το οποίο ο Θεός έρχεται στον άνθρωπο, κατά το μέτρο της επιθυμίας και της θέλησής του» («ΟΜΙΛΙΕΣ Δ΄», σελ. 135).

Άγγιξε ο Ιησούς με τα άχραντα χέρια Του τα μάτια των τυφλών, κι έγινε κατά την πίστη τους-όπως είπε- το θαύμα: άνοιξαν και μπήκαν όλες οι ομορφιές του κόσμου στην ψυχή τους! Πώς να μη θαυμάσουν τα μεγαλεία του Θεού; Πώς να συγκρατηθούν μπροστά στην πρωτόγνωρη πραγματικότητα που βίωναν, και να κρατήσουν-καθώς τους ζήτησε ο Χριστός- μυστικό το εξαίσιο θαύμα; Μα, πάλι θέλει να μας διδάξει να μην ενεργούμε επιδιώκοντας την αυτοπροβολή και την κενοδοξία μας, αλλά όλα να τα κάνομε προς δόξαν του Θεού, καλλιεργώντας την υψοποιό ταπείνωση, κατά το μοναδικό παράδειγμά Του. Το δεύτερο θαύμα της περικοπής φέρνει και πάλι μπροστά μας την επιρροή του Διαβόλου, που ενεργεί κατά παραχώρηση του Θεού, του μόνου ικανού να τον διώξει και να ελευθερώσει τους ανθρώπους. Οφείλουμε όμως να προσέξουμε και να διδαχτούμε από τις αντιδράσεις των ανθρώπων. Ο απλός λαός βλέπει καλοπροαίρετα, θαυμάζει και πιστεύει, ενώ οι εγγράμματοι και «σοφοί» φαντάζονται χίλιες μύριες υποθέσεις, όχι μόνο  βλάσφημες για τον φιλεύσπλαχνο Κύριο, αλλά, και εξευτελιστικές για τον ίδιο τον άνθρωπο, την εικόνα του Θεού και κορωνίδα της Δημιουργίας.

Η περικοπή τελειώνει με την πληροφορία ότι ο Ιησούς περιόδευε σ’ όλες τις πόλεις και στα χωριά, διδάσκοντας, κηρύσσοντας τη Βασιλεία του Θεού και θεραπεύοντας όλες τις ασθένειες του λαού. Ω, αν μιμούμασταν κι εμείς τους δύο τυφλούς στις δυσκολίες της ζωής μας! Αντί να ψάχνουμε λύσεις και διεξόδους σ’ άλλες -συχνά απαράδεκτες και επισφαλείς κατευθύνσεις-ή με την «επικίνδυνη» φιλαυτία, ίσως να ήταν καλύτερα να αναθέταμε στον Κύριο όλες τις υποθέσεις μας, καθώς παρακινούμαστε και στη θεία Λειτουργία: «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Είναι τόσο φιλεύσπλαχνος, ώστε, ακόμα και ένα «Κύριε ελέησον», έκφραση και αποκορύφωμα ειλικρινούς μετάνοιας, να μπορεί  να  μας σώσει! Μακάρι ο ζωογόνος Λόγος Του να φτάνει στα ώτα μας και το φως Του να φωτίζει την ψυχή μας. Τότε θα βλέπουμε κι εμείς αμέτρητα θαύματα και θα τον δοξάζουμε παντοτινά!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3223898

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 22/01/2021 εορτάζουν:Άγιος Τιμόθεος ο ΑπόστολοςΆγιος Αναστάσιος ο Πέρσης ο ΟσιομάρτυραςΆγιοι Μανουήλ Επίσκοπος, Γεώργιος Επίσκοπος Δεβελτού, Πέτρος Επίσκοπος, Λέων Επίσκοπος Νικαίας, Γαβριήλ, Σιώνιος, Ιωάννης, Λέων, Πάροδος Πρεσβύτερος και άλλοι τριακόσιοι εβδομήντα επτά ΜάρτυρεςΌσιος Αναστάσιος ο ΔιάκονοςΌσιος Ιωσήφ ο ηγιασμένος ο Σαμάκος Όσιος Μακάριος εκ ΡωσίαςΆγιος Ιωάσαφ Φωτιστής της ΑλάσκαςΕύρεσις της Ιεράς Εικόνας […]
Go To Top