ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (ΙΘ΄, 1-10)

24,Ιαν

Η φωνή της σωτηρίας

Πολλοί λένε πεισματικά ότι, μετά από κάποια ηλικία,δεν μπορεί να αλλάξει ο τρόπος ζωής μας. Άραγε, έχουν δίκιο; Η ιστορία του σημερινού Ευαγγελίου θα μας βοηθήσεινα απαντήσουμε στο ερώτημα, αλλά και να φωτίσουμε πληρέστερα  τη ζωή μας.

Ακολουθούμε, λοιπόν,  τον Κύριο στην τελευταία Τουπορεία για τα Ιεροσόλυμα να περνά από την πανέμορφη Ιεριχώ.  Ξαφνικά, μέσα από πλήθος πετάγεται ο Ζακχαίος,  που ήταναρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. Ζητούσε να δει το Χριστό, μα δεν τα κατάφερνε, γιατί ήταν κοντόσωμος. Τρέχοντας ανεβαίνει σε μια συκομουριά, από την οποία θα περνούσε Εκείνος. Μόλις πλησιάζει ο Ιησούς, του λέει: «Ζακχαίε, κατέβα γρήγορα, γιατί σήμερα πρέπει να μείνω στο σπίτι σου». Τρέχει και τον υποδέχεται με απερίγραπτη χαρά. Τότε όλοι διαμαρτύρονταν, γιατί ο Κύριος πήγε στο σπίτι ενός πολύ αμαρτωλού. Την ίδια στιγμή ακούνε το Ζακχαίο να λέει: «Κύριε, τη μισή περιουσία μου δίνω στους φτωχούς κι αν κάποιον αδίκησα, του επιστρέφω στο τετραπλάσιο». Κι ο Ιησούς λέει: «σήμερα σώθηκε αυτή η οικογένεια, αφού κι ο Ζακχαίος είναι απόγονος του Αβραάμ. Γιατί ο Υιός του Ανθρώπου ήρθε να αναζητήσει και να σώσει αυτούς που έχουν το δρόμο τους χάσει».

Από την αρχή μάς εντυπωσιάζει η εναγώνια αναζήτηση του Χριστού από το Ζακχαίο. Με την «κοινή λογική» και την κυριαρχία του χρήματος στην εποχή μας, αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να είναι πολύ ευτυχισμένος. Κι όμως, δεν ήταν. Ενώ «κολυμπούσε» στα υλικά αγαθά, ένιωθε να «πνίγεται» μέσα στην πνευματική «ασφυξία». Τα πλούτη, που τα απέκτησε κλέβοντας και αδικώντας, η κοινωνική προβολή καιδύναμη τον έχουν εγκλωβίσει σε μια μαρτυρική ζωή. Σε ένα τραγικό αδιέξοδο, που κοντεύει να τον καταστρέψει. Περιφρονημένος από όλους, ζητά να δει τον Ιησού-την τελευταία του ελπίδα. Είχε ακούσει τη φήμη Του, που αγκάλιαζε όλους με την αγάπη Του, ώστε να τον κατακρίνει το κατεστημένο για τη συμπεριφορά Του. Μα, ο Ζακχαίος φαίνεται πως είχε «ωριμάσει» πια, μέσα στην τραγική μοναξιά του. Αποδέχτηκε αμέσως το κάλεσμα του Χριστού, που του πρόσφερε κατανόηση, συμπάθεια, αγάπη: ό, τι κανείς άλλος δεν του είχε μέχρι τότε δείξει.

Πόσο ευλογημένη ήταν εκείνη η στιγμή!  Η συνάντηση με το Χριστό έφερε τη ριζική αλλαγή στον τρόπο σκέψης και ζωής του. Η θεϊκή ευσπλαχνία έκαμε «σκόνη» τη σαπίλα της ψυχής του. Έσπασε τα δεσμά. Αφάνισε το αδιέξοδό του κι ένιωσε αληθινά ελεύθερος: μετάνιωσε βαθιά και ειλικρινά για όσα κακά είχε διαπράξει. Κι αποφασίζει αμέσως να αποκαταστήσει το δίκιο. Να επουλώσει τις πληγές των αδικημένων. Στο σημείο αυτό κάποιοι ερμηνευτές τονίζουν την αξία της δημόσιας «εξομολόγησης» του Ζακχαίου και της έμπρακτης μετάνοιάς του. Με τη θαρραλέα απόφασή του πέτυχε την αποκατάσταση των σχέσεών του με το Θεό και με τους συνανθρώπους του. Την απαρχή μια νέας ζωής, στο δρόμο της εσωτερικής πληρότητας, της αληθινής χαράς και ευτυχίας. Κι εδώ προβάλλει το μεγάλο ζήτημα της πίστης και ζωής των ανθρώπων σήμερα, που με τον άκρατο ατομικισμό, τον εκδυτικισμό του βίου μας και την απολυτοποίηση των «δικαιωμάτων», η «ιδιωτικότητα» της πίστης τείνει να επιβληθεί και με νόμους,σε αντίθεση με την εκκλησιαστικότητα, τον κοινοτισμό, τον ελληνικό τρόπο ζωής,  κατά την Ελληνορθόδοξη Παράδοσή μας.

 

Σήμερα δεν είναι λίγοι εκείνοι που μοιάζουν με το Ζακχαίο. Με αμύθητους θησαυρούς, «χλιδάτη» ζωή, την ανηθικότητα, στη διαφθορά, στη μοναξιά, στη δυστυχία. Πολλοί αχάριστοι και αγνώμονες χριστιανοί «δεν είδαν», «δεν άκουσαν», «δε γνωρίζουν» τίποτα για την παρουσία, τις δωρεές του Κυρίου! Νιώθουν τόση επάρκεια, τόση αυτοπεποίθηση, ώστε να περιφρονούν την Εκκλησία, με τις Εορτές και τη λατρευτική ζωή της. Εκείνος, βέβαια, βρίσκεται διαρκώς ανάμεσά μας. Μα, κατά ένα παράδοξο τρόπο, πολλοί από μας λησμονούν τις αναρίθμητες ευεργεσίες Του, για λόγους ίσως ανάξιους συζητήσεως, ακόμα και αστείους. Αντί για την αγάπη Του, στη ζωή μας έρχονται να «θρονιαστούν» άλλα πιο ενδιαφέροντα, οπότε έρχεται η «αλλοτρίωση», η αποξένωση από Εκείνον, τους συνανθρώπους μας και τα ουσιώδη της ζωής.

Λοιπόν, φίλοι μου, νομίζω ότι απαντήθηκε το αρχικό ερώτημά μας. Η αναζήτηση του Ιησού, η ταπείνωση, η έμπρακτη μετάνοια, δεν έφεραν μια απλή, προσωρινή αλλαγή στη ζωή του αρχιτελώνη. Του άνοιξαν διάπλατα το δρόμο της Βασιλείας του Θεού, ώστε να γίνει Άγιος! Παρόμοια συμβαίνουν σε αμέτρητες ιστορίες στη ζωή της Εκκλησίας. Με τις ευαγγελικές περικοπές και την ωραιότατη υμνολογίααυτών των ημερών προετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε το Τριώδιο, την κατεξοχήν περίοδο μετάνοιας και πνευματικής ανόδου μας προς το Πάσχα. Γιατί να μη στρέψουμε την προσοχή μας με αγάπη προς τον Κύριο; Αν προσέξουμε, θα δούμε ότι απευθύνει στον καθένα μας εκείνα τα λόγια,«θέλω στο σπίτι σου να με φιλοξενήσεις». Aς μην τον περιφρονήσουμε. Γιατί, μόνο κοντά Του θα μπορέσουμε να ακούσομε, όπως ο Ζακχαίος, την υπερουράνια φωνή:«σήμερα σωτηρία εγένετο εν τω οίκω τούτω»!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3127549

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 20/02/2020 εορτάζουν:Άγιος Λέων ο Θαυματουργός Επίσκοπος ΚατάνηςΆγιος Αγάθων Πάπας ΡώμηςΌσιος ΒησσαρίωνΆγιος Σαδώκ ο Ιερομάρτυρας και οι μαζί μ' αυτόν Εκατόν εικοσιοκτώ μάρτυρεςΌσιος Κινδέος Επίσκοπος ΠισιδίαςΌσιος ΠλωτίνοςΆγιος ΑνιανόςΆγιοι Δίδυμος, Νεμέσιος και ΠοτάμιοςΆγιος ΕυτρόπιοςΑγία Αππία η μάρτυςΟσία ΜιλδρέδηΆγιος Μακάριος ο Οσιομάρτυρας και ο συν αυτώ αναιρεθέντεςΌσιος Αγάθων ο ΘαυματουργόςΆγιος Κορνήλιος ο Ιερομάρτυρας εκ […]
Go To Top