ΚΥΡΙΑΚΗ  Δ΄ ΛΟΥΚΑ

16,Οκτ
7thEcumenicalCouncil02Η σημερινή Κυριακή έχει μια ενδιαφέρουσα ιδιαιτερότητα για την Ορθοδοξία. Είναι αφιερωμένη στους Πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Η Σύνοδος αυτή έγινε το 787 μΧ και άνοιξε το δρόμο για την επικράτηση της Ορθοδοξίας έναντι των μεγάλων χριστολογικών αιρέσεων της εποχής και έθεσε την σφραγίδα για την μακρόχρονη διαμόρφωση των βασικών δογματικών αληθειών της πίστεώς μας. Οι μεγάλοι αυτοί πατέρες της εκκλησίας μας δεν είναι μόνο γνωστοί ως μεγάλοι Θεολόγοι, μελετητές και συγγραφείς σπάνιων θεολογικών έργων, αλλά ήσαν αυτοί που έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην διαμόρφωση του χριστιανικού δόγματος και της Ιερής παράδοσης της εκκλησίας μας, γι’ αυτό και κρίθηκαν κυρίως στο ποιμαντικό τους έργο. Υπήρξαν μεγάλοι ως κήρυκες και οικουμενικοί διδάσκαλοι αλλά συγχρόνως ήσαν σεμνοί Πατέρες με αγιότητα βίου και πιστότητα στις παραδόσεις της εκκλησίας. Στο Ευαγγέλιο που ακούσαμε έχουμε την παραβολή του καλού γεωργού και σπορέα ως αφορμή για το έργο της σποράς και της καλής καλλιέργειας ώστε η σπορά να αποδώσει πλούσια πνευματική καρποφορία, όπως η διδασκαλία των Πατέρων. Έτσι λοιπόν η εκκλησία με πολλή σοφία επέλεξε αυτό το ιερόν Ευαγγελικό ανάγνωσμα αλλά και το Αποστολικό και το συνδύασε με την εορτή των Πατέρων της Εβδόμης Οικουμενικής Συνόδου, τους οποίους θεωρεί και προβάλει ως πρότυπα ορθής ερμηνείας των ιερών κανόνων και ως οικουμενικούς διδασκάλους. Η παραβολή αυτή είναι από τις πιο γνωστές και ιδιαίτερες αγαπητές στους απλοϊκούς ανθρώπους. Χαιρόμαστε να ακούμε τις ανάλογες αναλύσεις ώστε κάθε φορά να ανακαλύπτουμε σημαντικές πλευρές του εαυτού μας μέσα σε αυτή την παραβολή, κάθε φορά και ανάλογα της πνευματικής μας διάθεσης και κατάστασης, βλέπουμε και άλλη πλευρά του εαυτού μας. Είναι μια παραβολή απλή και τόσο διεισδυτική. Μια παραβολή δική μας. Η κάθε παραβολή από τη φύση της είναι διηγηματική και περιγραφική. Σκοπό έχει να κάνει τομές στις σκοτεινές πλευρές  της ζωής και να φωτίσει την καθημερινότητα των ανθρώπων. Ο Ιησούς διηγείται την παραβολή και εμπιστεύεται την ερμηνεία της στον κάθε ένα ανάλογα με την ικανότητα και δεκτικότητα που έχουμε. Έτσι σε άλλους αποκαλύπτεται το εσωτερικό νόημα της παραβολής και σε άλλους που δεν είναι δεκτικοί αποκρύπτεται. ‘’υμίν δέδοται γνώναι τα μυστήρια της Βασιλείας του Θεού, τοίς δε λοιποίς έν παραβολαίς ίνα βλέποντες μη βλέπωσιν και ακούοντες μη συνιώσιν’’. Η_παραβολή_του_σπορέως Στην σημερινή παραβολή το πρώτο στοιχείο που προβάλλεται είναι η κεντρική θέση που κατέχει ο σπορέας γεωργός.  Παρουσιάζεται εργατικός και ικανός, γνωρίζει πολύ καλά την δουλειά του και τα μυστικά της καλής καρποφορίας. Έχει γνώση, διορατικότητα και ανάλογα κάνει την σπορά. Δεν πειραματίζεται και ούτε ζει με ψευδαισθήσεις.  Η καρποφορία είναι συνδυασμός καλής σποράς, γόνιμου εδάφους και καλών συνθηκών. Το δεύτερο στοιχείο επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην γονιμότητα του εδάφους και στην καταλληλότητα της στιγμής, ώστε ο καλός σπόρος να δώσει εκατονταπλάσιο καρπό. Όλα εδώ πρέπει να βρίσκονται σε μια αρμονική συνεργασία.  Κατά την παραβολή ο γεωργός ήταν καλός και η σπορά η πλέον κατάλληλη. Ο γεωργός άφθονα και πλουσιοπάροχα ρίχνει τον σπόρο προς κάθε κατεύθυνση χωρίς διακρίσεις και προτιμήσεις. Όμως τα αποτελέσματα κατά το θέρος δεν είναι παντού τα ίδια. Η δεκτικότητα της γης είναι βασική προϋπόθεση για την αποδοτικότητα. Η καρποφορία δεν είναι υπόθεση μόνο του γεωργού και της σποράς, είναι υπόθεση της δεκτικότητας και της καταλληλότητας του εδάφους. Εάν αυτά μεταφερθούν στον πνευματικό χώρο, βρίσκομε εύκολα τις ανάλογες αντιστοιχίες. Το πνευματικό έργο δεν εξαρτάται μόνο από τον καλό ποιμένα και από την σπορά της αλήθειας. Μεγάλη ευθύνη έχει το ποίμνιο από την δεκτικότητα της καλλιέργειας της σποράς που δέχεται. Η καρποφορία εξαρτάται από την δική μας δεκτικότητα καθώς και από τις διεργασίες που επιτρέπουμε να γίνονται στο έδαφος της ψυχής μας. Οι άνθρωποι σύμφωνα με την παραβολή όπως η γη, διακρίνονται σε ΄΄ποιότητες΄΄ δεκτικότητας και αποδοτικότητας. Υπάρχον περιπτώσεις που δεν έχουμε καμία θετική ανταπόκριση. Το έδαφός τους είναι εντελώς ξηρό και νεκρό και η σπορά λεηλατείται από κάθε κατεύθυνση. Άλλοτε πάλι υπάρχει σχετική δεκτικότητα αλλά το έδαφος είναι εντελώς ακαλλιέργητο και ο σπόρος ΄΄φυέν εξηράνθη διά το μη έχειν ικμάδα΄΄. Στην τρίτη περίπτωση το χωράφι είναι έκθετο στις εξωτερικές επιδράσεις, μια παραγωγή χωρίς φροντίδα και προστασία. Έχουμε καρποφορία εντυπωσιακή αλλά δυστυχώς καταπνίγεται και καταστρέφεται από τα αγκάθια. Τέλος έχουμε και την καλή καρποφορία όπου έχουμε συνδυασμό  ‘’γης αγαθής’’, καλής σποράς, ιδιαίτερης περιποίησης και φροντίδας και έτσι η απόδοση είναι εκατονταπλάσια από την αναμενόμενη. Το σημερινό λοιπόν Ευαγγέλιο αλλά και το Αποστολικό ανάγνωσμα θέλουν να επισημάνουν ότι ο Χριστιανισμός δεν κηρύσσει κάποια θρησκευτική διδασκαλία αλλά προτείνει σε μας τους ανθρώπους μία νέα εμπειρία, ένα νέο τρόπο ποιότητας ζωής.  Έρχεται  να καλλιεργήσει τους ανθρώπους και να μεταμορφώσει τον κόσμο όπως ακριβώς διδάσκει η παραβολή του καλού γεωργού. Οι Πατέρες της εκκλησίας που εορτάζουμε σήμερα υπήρξαν φορείς αυτού του πνεύματος. Ήσαν κήρυκες και χειριστές του λόγου με απόλυτη υπευθυνότητα έναντι της παράδοσης του Κυρίου και έναντι των προσδοκιών του λαού τους. Το έργο τους κρίθηκε και έγινε αποδεκτό από το ποίμνιό τους. Η σημερινή εόρτια ημέρα των Πατέρων της Ορθοδοξίας είναι συγχρόνως και πρόσκληση προς όλους εμάς ώστε να αναλάβουμε τις δικές μας ευθύνες, όχι μόνο να κατακρίνομε το έργο των ποιμένων και των εργατών του αμπελώνα απλά να γίνουμε οι ίδιοι εύφορη γη για μια πλούσια καρποφορία ‘’ίνα μη όντες η καρποί’’.  Διότι διαφορετικά μπορούμε να σκεφτούμε απλά ότι αν ο Χριστιανισμός ύστερα από δυόμιση χιλιάδες χρόνια σποράς δεν μπόρεσε να μεταβάλει την κοινωνική Σαχάρα σε κήπο της Εδέμ. Δεν ευθύνεται ούτε ο Θείος σπορέας ούτε ο ουρανόπεμπτος σπόρος. Αλλά φταίει ο πνευματικός αγρός της σύγχρονης κοινωνίας που μοιράσθηκε σε τρία εξ ίσου άγονα μέρη και το μέν ένα κατεπατήθει από την φαυλότητα εσκληρίνθη και έγινε σαν το δημόσιο άσφαλτο δρόμο. Το άλλο κατάντησε από την δίψυχη  συμφεροντολογία στρώμα πετρώδες σαν τις απόκρημνες πλαγιές των άγονων βουνών και το τρίτο μέρος σπάρθηκε από τα αγκάθια και τα τριβόλια όλων των παθών της σύγχρονης  κοσμικής ζωής. Γι’ αυτό και ο φρόνιμος και ταπεινός γεωργός παρακαλεί συγχρόνως τον Θεό να ευλογήσει το έργο του, το χωράφι του, τους κόπους του και τις προσδοκίες του και παρακαλεί το ψωμί και το κρασί του να γίνουν τροφή ζωής και Θεία Ευχαριστία, προσφορά προς τον κόσμο και τον Θεό.  

Πρωτοπρεσβύτερος πατήρ Κωνσταντίνος Φαρσάρης 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3103977

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/12/2019 εορτάζουν:Κυριακή των Αγίων ΠροπατόρωνΆγιος Ελευθέριος ο ΙερομάρτυραςΑγία ΑνθίαΆγιος Κορέμμων ο έπαρχοςΆγιοι Δύο ΔήμιοιΆγιος Ελευθέριος ο ΚουβικουλάριοςΑγία Σωσάννα η ΟσιομάρτυςΆγιος Βάκχος ο ΝέοςΌσιος Παύλος ο νέος που ασκήτευε στο Λάτριο όροςΜνήμη Χειροτονίας Αγίου Ιωάννου του ΧρυσοστόμουΆγιος Στέφανος Αρχιεπίσκοπος ΣουρόζαςΑγίος Γουρίας
Go To Top