Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

31,Μάι

 Από το χαμένο Παράδεισο, στην αιώνια ζωή

Γ΄ 

Μέγα μυστήριο η ψυχή. «Μια ξένη και σχεδόν ανεξερεύνητη χώρα», κατά τον Καρλ Γιούνγκ. Ατέλειωτο το «ταξίδι» της,  από τη στιγμή που έρχεται από την Άβυσσο της ανυπαρξίας στη ζωή! Μια πορεία προς την αιωνιότητα, κατά την έμφυτη έλξη της προς το Δημιουργό,  τον άφθαστο, απερίγραπτο  Αγαπημένο της!

Προσπαθήσαμε, φίλοι αναγνώστες, να ψηλαφήσουμε ζητήματα, που από τα αρχαιότατα χρόνια μαγνητίζουν και καθηλώνουν την ανθρώπινη ύπαρξη, χωρίς να μπορεί κάποιος να δώσει πλήρεις εξηγήσεις. Και υπάρχουν πολλά άλλα, πολύ σπουδαία, που δε μπορούσαμε να θίξουμε εδώ, όπως: το «Καθαρτήριον πυρ» των Καθολικών, η πίστη στη μετεμψύχωση ή μετενσάρκωση, οι «μεταθανάτιες εμπειρίες», η «αγγελολογία», η καύση των νεκρών, η αυτοκτονία, η ευθανασία, κ. ά. Όλα τούτα θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενα σοβαρής μελέτης, αλλά, νομίζω, μόνο υπό τις προϋποθέσεις και την ασφάλεια που παρέχει η Εκκλησία, της οποίας, Χάριτι Θεού, είμαστε μέλη.

Πολλές απαντήσεις στα ερωτήματα σχετικά με την κατάσταση των ψυχών, αλλά και τη δική μας στάση,  δίνει ο  ιερός Χρυσόστομος στο Λόγο  του περί  θανάτου, από τον οποίο, πολύ συνοπτικά, παραθέτουμε τα εξής: «Είναι άγνωστος ο χρόνος της Δευτέρας Παρουσίας. Ο πιστός χριστιανός καθημερινά βαδίζει την οδό των εντολών του Χριστού και ελπίζει να ανταμωθεί με τους αγαπημένους του  στην αιώνια ζωή. Ο Θεός  θα οικοδομήσει τη νέα «κατοικία» των ψυχών.  Ας κατευοδώνομε τα αγαπητά μας πρόσωπα στο «ταξίδι» τους προς το Θεό και τη συντροφιά των αγίων. Με την προσευχή του ιερέα μπροστά στο ιερό θυσιαστήριο, οι ψυχές ωφελούνται πολύ, καθώς και από τις προσευχές, τις προσφορές μας στους ναούς και τη βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας. Φοβόμαστε το θάνατο, αντί να φλεγόμαστε από τον έρωτα για τη Βασιλεία των ουρανών. Να μην παρασυρόμαστε από τα εξωτερικά και πρόσκαιρα  που έχουν τέλος. Αξιοθαύμαστα είναι τα αιώνια, όπως οι αλήθειες που εμπεριέχει η Αγία Γραφή.

Ας σκεφτούμε την απολογία μας στη Δευτέρα Παρουσία, που περιγράφει ο Κύριος στο ευαγγέλιο της Κρίσεως. Πάντα να σκεφτόμαστε την έξοδό μας απ’ αυτό τον κόσμο, κάνοντας έργα αγάπης και ζώντας με τις εντολές του Χριστού. Αφού το κέντρο του θανάτου είναι η αμαρτία, όποιος ζει μέσα σ’ αυτήν, οδηγείται στον πνευματικό θάνατο. Οι διάφορες δοκιμασίες μας, αν τις υπομένουμε, γίνονται αφορμή για τη Βασιλεία του Θεού. Και ο θάνατος είναι φρικτός. Όμως, δεν πρέπει να τρέμουμε, αλλά να χαιρόμαστε, καθώς πηγαίνουμε  σε μια καλύτερη, την αιώνια ζωή»!

 Για τους ορθοδόξους χριστιανούς, τα μεγάλα μυστήρια δεν προσεγγίζονται αλλιώς, παρά με της νήψη και τη λατρευτική ζωή, που ακολούθησαν και διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες και οι Γέροντες της εποχής μας. Για να αποφύγουμε τους τεράστιους πνευματικούς κινδύνους του κόσμου και του «αιώνος  τούτου, του απατεώνος»! Όμως, πόσοι έχουν ευήκοα ώτα στη διδασκαλία της Εκκλησίας μας; Πόσοι εμπιστεύονται την Πρόνοια και την αγάπη του Θεού και δεν αναζητούν λύσεις των προβλημάτων τους στον Αποκρυφισμό, τον Παγανισμό και άλλους παραπλανητικούς δρόμους;

Από την Ανάσταση του Κυρίου, στην Ανάληψη, στο Ψυχοσάββατο, στην Πεντηκοστή: μεγάλες Γιορτές και εξαιρετικά γεγονότα, με τα οποία η Εκκλησία μας, χώρος κοινωνίας ζώντων και νεκρών, μεταγγίζει στα μέλη της τη θεία ζωή και τα εισάγει στη Βασιλεία του Θεού. Θα κλείσουμε με τα λόγια του Αγίου Παϊσίου, που ο Θεός τον αξίωσε με πολλές αποκαλύψεις και ουράνιες οπτασίες: «Οι προ­σευχές των ζώντων για τους κεκοιμημένους και τα μνη­μόσυνα είναι η τελευταία ευκαιρία που δίνει ο Θεός στους κεκοιμημένους να βοηθηθούν, μέχρι να γίνει η τε­λική Κρίση. Το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα που μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους είναι η προσεκτική ζωή μας, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας. Αν είμαστε σε καλή πνευ­ματική κατάσταση, ευφραίνονται, γιατί και αυτοί έγι­ναν συνεργοί να γεννηθούμε. Αυτό δηλαδή που θα δώσει χαρά στους κεκοιμημένους είναι να αγωνισθούμε να ευαρεστήσουμε στον Θεό με την ζωή μας, ώστε να τους συναντήσουμε στον Παράδεισο και να ζήσουμε όλοι μαζί στην αιώνια ζωή.

 Όταν ο άνθρωπος εργαστεί τις εντολές του Θεού, κάνει δουλειά στον εαυτό του και καθαρισθεί από τα πάθη, τότε ο νους φωτίζεται, φθάνει σε ύψος θεωρίας, και η ψυχή λαμπρύνεται και γίνεται όπως ήταν πριν από την πτώση των Πρωτοπλάστων. Σε τέτοια κατάσταση θα βρίσκεται μετά την ανάσταση των νεκρών. Ο Καλός Θεός ας μας δώσει καλή μετάνοια, για να μας βρει ο θάνατος σε καλή πνευματική κατάσταση και να αποκατασταθούμε στην Ουράνια Βασιλεία Του. Αμήν»(«Λόγοι Δ’, Οικογενειακή ζωή»).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 21/10/2019 εορτάζουν:Όσιος Ιλαρίων ο ΜέγαςΌσιος Φιλόθεος ο ΑγιορείτηςΑγία Θεοδότη και ο Άγιος Σωκράτης ο ΠρεσβύτεροςΆγιοι Γάιος, Δάσιος και ΖωτικόςΆγιοι Ανδρέας, Στέφανος, Παύλος και ΠέτροςΆγιος Ζαχαρίας ο ΟσιομάρτυραςΆγιος Ευκράτης ο ΟσιομάρτυραςΌσιος ΒαρούχΆγιος ΆζηςΆγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυρας από τη ΜονεμβασιάΑνακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Χριστοδούλου του ΘαυματουργούΑνακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου […]
Go To Top