Η Κυριακή των Βαΐων (Ιωάν.ΙΒ΄1-18)

20,Απρ

Η υποδοχή του παράξενου Βασιλιά

          Φτάνουμε, φίλοι μου, στο τέλος αυτής της Εβδομάδας, που πήρε το όνομά της από το θάνατο και την Ανάσταση του Αγίου Λαζάρου. Οι ιερές Ακολουθίες και διάφορα ήθη και έθιμα, άσματα και κάλαντα, δίνουν το «χρώμα» των ημερών. Για λίγες μέρες ακόμη  η Αγία Γη επρόκειτο να φιλοξενήσει τον Κύριο, πριν τη Σταύρωσή Του. Τα γεγονότα που μας διηγείται ο Ευαγγελιστής αφορούν το εορταστικό διήμερο, Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων κι αξίζουν την ιδιαίτερη προσοχή μας.

           Έξι μέρες, λοιπόν, πριν αρχίσει το εβραϊκό Πάσχα έρχεται ο Ιησούς  με τους μαθητές Του στη Βηθανία, μια κωμόπολη ανατολικά των Ιεροσολύμων. Εκεί φιλοξενούνται στο σπίτι του προσφάτως αναστημένου φίλου Του Λαζάρου, του οποίου η αδελφή Μαρία, την ώρα του δείπνου, θα αλείψει με ακριβό άρωμα τα πόδια του Κυρίου. Ο Ιούδας, φιλάργυρος, κλέφτης και υποκριτής, διαμαρτυρήθηκε και ο Κύριος του απάντησε ότι πρόκειται για το μύρο του ενταφιασμού Του. Στο μεταξύ, πλήθος Ιουδαίων συγκεντρώθηκε για να δει το Λάζαρο, ενώ οι αρχιερείς αποφασίζουν να θανατώσουν και τους δύο, καθώς όλο και πιο πολλοί Ιουδαίοι πίστευαν στο Χριστό! Την επομένη, πλήθος πολύ, που είχαν έρθει για τον εορτασμό του Πάσχα, ακούγοντας ότι ο Κύριος έρχεται στην Αγία Πόλη, βγήκε να τον προϋπαντήσει πανηγυρικά, επευφημώντας τον ως «βασιλιά του Ισραήλ»! Κι Εκείνος, «καθήμενος επί πώλου όνου», προχωρούσε, επαληθεύοντας παλιές προφητείες. Οι μαθητές, σαν σε όνειρο απατηλό, να χαίρονται στα γεγονότα, τα οποία μόνο μετά την Ανάσταση θα κατανοήσουν. Τέλος, ο ευαγγελιστής εξηγεί ότι το ενθουσιασμένο πλήθος μαρτυρούσε το θαύμα της Αναστάσεως του Λαζάρου και γι’ αυτό τον υποδεχόταν με τέτοιους πανηγυρισμούς.

           Είναι φανερό ότι τώρα όλα και όλοι κινούνται γύρω από τον Ιησού. Η παρουσία Του μαγνητίζει ανθρώπους περιφρονημένους και παρακατιανούς-κλέφτες, ληστές, πόρνες, μοιχούς. Ενώ η «καλή κοινωνία» τους έχει απορρίψει, στο πρόσωπό Του βρίσκουν τον αληθινό φίλο, πατέρα κι αδελφό. Μα και το πολύ πλήθος, ένας λαός καταπιεσμένος, βλέπει επί τέλους τον επί αιώνες αναμενόμενο Μεσσία να κατεβαίνει από τις πλαγιές του Όρους των Ελαιών και σ’ ένα άνευ προηγουμένου ξέσπασμα χαράς βγαίνει να τον υποδεχτεί πανηγυρικά. Τον έβλεπαν ως ένα εγκόσμιο Βασιλιά, που θα τους απελευθέρωνε από την κυριαρχία των Ρωμαίων!

Οι κλάδοι των βαΐων και των φοινίκων, οι ψαλμικές φράσεις, η είσοδος στα Ιεροσόλυμα, η ξήρανση της άκαρπης συκιάς, ο καθαρισμός του Ναού και πολλά άλλα γεγονότα, που ζωντανεύουν στη Λατρεία, έχουν τη σημασία και τους συμβολισμούς τους. Η απαράμιλλη εκκλησιαστική υμνογραφία, τα προφητικά κείμενα και όλα τα τελούμενα της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας μάς βοηθούν να υψωθούμε πάνω από τα εγκόσμια και να αναζητήσουμε τα ψυχωφελή νοήματα των δρωμένων. Κατά ένα παράδοξο τρόπο, ο Ιησούς  αποδέχεται τις τιμητικές εκδηλώσεις του λαού, ενώ γνωρίζει πως σε λίγες μέρες αυτό το ίδιο πλήθος, έξαλλο, φανατισμένο από τους άρχοντες, θα ζητά επειγόντως τη θανάτωσή Του! Όμως, δε θα αργήσει να φανεί η πραγματική εξουσία Του και η αιωνιότητα της δικής Του Βασιλείας.

Δυο χιλιάδες χρόνια από τότε, η ανθρωπότητα ταλανίζεται χειρότερα από τον εβραϊκό λαό και κινδυνεύει από εγκόσμια συστήματα και εξουσίες. Αλλά και ανάμεσα στους χριστιανούς υπάρχει μεγάλη σύγχυση για τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, για το νόημα και το μέλλον του κόσμου. Ίσως η εμβάθυνση στη Βαϊοφόρο εικόνα, με τον ταπεινό Βασιλιά, που εισέρχεται στην Αγία Πόλη επάνω σ’ ένα γαϊδουράκι, μα και στη ζωή των πιστών ως Άρτος Ζωής με τη Θεία Λειτουργία, να έδινε απάντηση σε καίρια ερωτήματα και προοπτική στη ζωή μας. Ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν έγραφε: «Μετά τη νίκη Του την Κυριακή των Βαΐων, γνωρίζουμε πως ο Χριστός αρχίζει την κάθοδό Του στην οδύνη και στο θάνατο. Ο πυρσός όμως που άναψε εκείνη τη μέρα θα φωτίσει ακόμη και εκείνο το αβυσσαλέο σκοτάδι. Πέρα από το σταυρό και το θάνατο, ανατέλλει η αυγή της ανέκφραστης χαράς της Ανάστασης. Αυτή είναι λοιπόν η σημασία και η δύναμη αυτών των δύο σημαντικών ημερών, όταν προετοιμαζόμαστε να ακολουθήσομε το Χριστό στο εθελούσιο Πάθος Του, στη νικητήρια κάθοδό Του στο θάνατο και στην πανένδοξη Ανάστασή Του» (Εορτολόγιο», σελ.149).

          Στο κατώφλι της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας, ας κρατήσουμε τη μαγεία των ημερών της Βηθανίας και της θριαμβευτικής Εισόδου του Χριστού στην Αγία Πόλη, την οποία  βλέποντας από το Όρος των Ελαιών, έκλαψε για τους φόνους των Προφητών που είχαν γίνει σ’ αυτήν, για την αμετανοησία των Ισραηλιτών και τη μελλοντική ισοπέδωσή της από τους Ρωμαίους! Ας κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά, που όχι μόνο κομίζουν κλάδους βαΐων και φοινίκων, αλλά στο βάθος τους-όπως είπε ο Κύριος- κουβαλούν τη Βασιλεία του Θεού.  Έτσι, τουλάχιστον θα θέλουμε να ψάλλουμε μαζί τους τον αγγελικό ύμνο: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

          Καλό Πάσχα – Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 24/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ευτυχής Ιερομάρτυρας μαθητής του Αγίου Ιωάννη ΘεολόγουΆγιος Κοσμάς ο ΑιτωλόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Διονυσίου του ΖακυνθινούΆγιος ΤατίωνΌσιος Γεώργιος ο Λιμνιώτης, ο ΟμολογητήςΌσιος Αρσένιος ο θαυματουργόςΑνακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Πέτρου Μητροπολίτη ΜόσχαςΌσιος Αριστοκλής ο Αθωνίτης
Go To Top