Η΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΟΥΚΑ (Ι΄, 25-37)

09,Νοέ

 

Αναζητώντας τον Καλό Σαμαρείτη

Ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριος και Δεσπότης του Σύμπαντος, πέρασε από τη γη ευεργετώντας τους πάντες. Συνήθως, μας εντυπωσιάζουν τα θαύματα, αλλά, όσο ωριμάζει πνευματικά ο χριστιανός, ακούει τους Αγίους που λένε ότι δε μας χρειάζονται αυτά, αλλά η πίστη και η τήρηση των εντολών Του. Τότε αρχίζουμε να εκτιμούμε ολοένα και περισσότερο το μοναδικό και ανεπανάληπτο Λόγο Του, χορταστικό για κάθε πεινασμένο. Δροσιστικό, σαν το γάργαρο, κρυστάλλινο νερό, που ρέει από τις ανεξάντλητες πηγές των θείων ναμάτων.

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή έχομε κάποιο νομικό, που,  εκεί που μιλούσε ο Κύριος, νομίζοντας ότι μπορούσε να τον παγιδέψει και να τον εξευτελίσει, τον ρωτάει τι πρέπει να κάμει, για να κληρονομήσει την αιωνία ζωή. Εκείνος, με την ανεπανάληπτη παιδαγωγική Του, τον ρωτάει: «Τι λέει ο Νόμος; Πώς τον ερμηνεύεις;». «Να αγαπήσεις το Θεό με όλη τη δύναμη της ψυχής σου και τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου», απαντάει. Λέει, «σωστά απάντησες. Κάνε αυτά, και θα ζήσεις (αιωνίως)». Ο παμπόνηρος νομομαθής, θέλοντας να δικαιολογηθεί για την αρχική του ερώτηση, ρωτάει: «και ποιος είναι ο πλησίον»; Τότε, παίρνοντας αφορμή ο Ιησούς, πλέκει μια από τις ωραιότερες παραβολές, στην οποία που έχομε την ευλογία σήμερα να εντρυφούμε.

Να θυμηθούμε, κατ’ αρχήν, τον κεντρικό άξονά της: ένας δύσμοιρος διαβάτης σε τόπο ερημικό, πεσμένος στο χώμα γυμνός, καταπληγωμένος, μισοπεθαμένος, χτυπημένος από άγριους ληστές. Και περνούν από το δρόμο εκείνο τρεις άνθρωποι: οι δύο πρώτοι, Ιουδαίοι, με αξίωμα ιερατικό, αδιάφοροι. Ο τρίτος, αν και Σαμαρείτης, αλλοεθνής, τον σπλαχνίστηκε και τον περιποιήθηκε. Τον πήγε στο κοντινό χάνι, όπου θα τον φροντίσουν όσο καλύτερα γινόταν, και φεύγοντας, παράγγειλε στον ξενοδόχο πως επιστρέφοντας θα του πληρώσει όσα άλλα έξοδα θα χρειαστούν! Μετά απ’ αυτά, ο νομικός, όπως όλοι, κατάλαβε πως αυτός ο τελευταίος, πονετικός Σαμαρείτης, ήταν ο «πλησίον» του άτυχου στρατοκόπου. Και τελειώνει η περικοπή, με την παρότρυνση του Χριστού: «Πήγαινε και συ και κάνε το ίδιο».

Aν και χιλιοακουσμένη η Παραβολή, φοβούμαι πως λίγο γνωρίζουμε το βαθύτερο νόημά της. Σε μια πρώτη προσέγγιση, μας δίνει πολλά διδάγματα.  Συνήθως κατακρίνονται ο Λευίτης και ο ιερέας, γιατί προσπέρασαν αδιάφοροι τον πληγωμένο, ενώ εκθειάζεται η φιλεύσπλαχνη συμπεριφορά του Σαμαρείτη. Κι αν θυμηθούμε το αγεφύρωτο χάσμα που χώριζε τους Σαμαρείτες από τους  Ιουδαίους, την αθεράπευτη έχθρα τους, θα καταλάβομε πόσα εμπόδια, πόσες διαφορές ξεπέρασε εκείνος, για να συμπαρασταθεί στον άγνωστο Ιουδαίο. Στο πνεύμα αυτό, και τα σχολικά εγχειρίδια αναφέρονται σε μηνύματα «αλληλεγγύης», «εθελοντισμού» κ. ά.

 Βέβαια, «καλά και άγια» όλα αυτά, που επιβεβαιώνουν και τον πανανθρώπινο χαρακτήρα του έργου της Εκκλησίας, την οποία διάφορες δυνάμεις πολεμούν, θέλοντας να την εκτοπίσουν από το προσκήνιο, να την περιθωριοποιήσουν. Όμως, εδώ υποκρύπτεται ένας σπουδαίος κίνδυνος: να αυτονομηθούν τα όποια «καλά έργα» μας από το Χριστό και την Εκκλησία. Κι αυτό συμβαίνει τώρα και πολύν καιρό σε παγκόσμια κλίμακα, αλλά και στην Πατρίδα μας, όπου μάλιστα, με την αυξανόμενη έκταση του «προσφυγικού» σε σημείο ανησυχητικό, σήμερα δρουν ανεξέλεγκτες Μ.Κ.Ο., στο όνομα μιας ύποπτης, απρόσωπης «φιλανθρωπίας». Έτσι κι αλλιώς, έχομε μια απολύτως ανθρωποκεντρική, ομιχλώδη, «οριζόντια» «αγάπη» και περισσότερη «αγαπολογία», κι όχι τη θεόσδοτη θεία εντολή, με τις τεμνόμενες δύο διαστάσεις της-κατακόρυφη και οριζόντια-τη σταυροαναστάσιμη, Χριστοκεντρική αγάπη.

Ποιος, λοιπόν, είναι ο «πλησίον» μας;  Είναι κάθε άνθρωπος, αναξαρτήτως φύλου, φυλής, κοινωνικής τάξεως, εθνικότητας, ηλικίας και θρησκείας. Όμως οφείλουμε να αντισταθούμε στον πειρασμό της αυτονόμησης από το Θεό, που κηρύσσει ο άθεος Ουμανισμός και ο σκοτισμένος Διαφωτισμός της Δύσης. Υπερβαίνοντας ηθικολογίες και άσαρκες ιδεολογίες, θα αναζητήσουμε το βαθύτερο νόημα της Παραβολής στο ερμηνευτικό σχήμα των θεοφόρων Πατέρων. Σύμφωνα μ’ αυτό, έχομε τα εξής: Το ανθρώπινο γένος πορεύεται από τη γη προς τον Ουρανό-από την Ιεριχώ προς τα Ιεροσόλυμα- αλλά τραυματίζεται από το Διάβολο, που του ανακόπτει την πορεία προς τη θέωση. Φιλόσοφοι, ηγέτες, σωτήρες πάσης μορφής, νόμοι και θεσμοί, είναι ανίσχυροι να το ανορθώσουν. Έρχεται όμως ο Ενανθρωπήσας Κύριος, να το σηκώσει στους αιματοβαμμένους ώμους Του και να το αναθέσει με πλήρη εμπιστοσύνη στο Πανδοχείο της Εκκλησίας, πληρώνοντας και δύο δηνάρια: την Παλιά και την Καινή Διαθήκη. Εκεί, με τα Άγια Μυστήρια παρέχονται τα «φάρμακα» της ριζικής θεραπείας και της αιώνιας σωτηρίας!

«Πορεύου και συ και ποίει ομοίως», λέει σήμερα ο Ιησούς Χριστός στον καθένα μας. Δεν έχομε, παρά να αποδεχτούμε την προτροπή Του. Μα και ότι Αυτός είναι ο Ένας και μοναδικός Καλός Σαμαρείτης για όλους μας. Ο Ερχόμενος, και προσδοκώμενος για την εν δόξη  έλευσή Του κατά τη Δευτέρα Παρουσία!

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3103962

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/12/2019 εορτάζουν:Κυριακή των Αγίων ΠροπατόρωνΆγιος Ελευθέριος ο ΙερομάρτυραςΑγία ΑνθίαΆγιος Κορέμμων ο έπαρχοςΆγιοι Δύο ΔήμιοιΆγιος Ελευθέριος ο ΚουβικουλάριοςΑγία Σωσάννα η ΟσιομάρτυςΆγιος Βάκχος ο ΝέοςΌσιος Παύλος ο νέος που ασκήτευε στο Λάτριο όροςΜνήμη Χειροτονίας Αγίου Ιωάννου του ΧρυσοστόμουΆγιος Στέφανος Αρχιεπίσκοπος ΣουρόζαςΑγίος Γουρίας
Go To Top