Ζ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΌ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ  (Των Αγίων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, Ιω.ΙΖ΄,1-13)

29,Μάι

 

Ο Χριστός, στήριγμα στην «ορφάνια»

Η Κυριακή αυτή είναι αφιερωμένη στους Αγίους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας, που αντιμετώπισε τον Άρειο και θέσπισε τα βασικά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως. Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας, εκτός από τα άλλα σπουδαιότατα νοήματά της, έρχεται να τονίσει την Ορθόδοξη διδασκαλία για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού και να διαζωγραφήσει τη σπουδαία αποστολή της Εκκλησίας στον κόσμο.

Αλλά, ας πάρομε τα πράγματα με τη σειρά. Είμαστε το βράδυ του Μυστικού Δείπνου, όπου για τελευταία φορά ο Χριστός συντρώγει με τους μαθητές Του. Σε μια ατμόσφαιρα πολύ  φορτισμένη προσεύχεται, μα όχι για τον εαυτό Του. Ήδη έχει μιλήσει στους μαθητές με αφοπλιστική τρυφερότητα και τους έχει μεταδώσει τη χαρμολύπη των μελλόντων να συμβούν με τη Σταύρωση, την Ανάσταση, την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Στρέφεται, λοιπόν, τώρα προς τον Ουρανό, εκμυστηρεύεται τις μύχιες σκέψεις Του προς τον Πατέρα και αποκαλύπτει αλήθειες υπερκόσμιες, που σαν λίθοι αχειροποίητοι οικοδομούν την Πίστη και τη ζωή της Εκκλησίας.

«Ελήλυθεν η ώρα»-λέει-και ζητάει το δοξασμό Του. Βαδίζει με τη θέλησή Του προς το Πάθος, με όλη την αμέτρητη αγάπη Του προς τους ανθρώπους. Το μέγα και ανεξιχνίαστο μυστήριο του Σταυρού θα είναι η δική Του δόξα, γιατί ανοίγει το δρόμο της σωτηρίας τους. Αλλά, με το θάνατό Του θα καταπατήσει το θάνατο και θα χαρίσει τη σωτηρία στους νεκρούς. Η Ανάστασή Του θα σημάνει την καθολική ανάσταση του ανθρωπίνου γένους. Ξέρει ότι το μήνυμά Του θα απλωθεί σ’ όλη την Οικουμένη. Χαρά και επιθυμία Του είναι να το δεχτούν όλοι οι άνθρωποι-την πίστη, την αγάπη Του, τις ανεκτίμητες δωρεές Του. Διαχρονικά, οι άνθρωποι αναζητούν το Θεό, την αιωνιότητα, την αθανασία. Και να, που ο Ιησούς μάς δείχνει το δρόμο: αιώνια ζωή είναι η γνώση του αληθινού Θεού, η αναγνώριση του Χριστού και της ζωής της Αγίας Τριάδος. Και θα έλθουν οι Απόστολοι, με τις μοναδικές εμπειρίες τους, να μιλήσουν για τα «άρρητα ρήματα» και τις αποκαλύψεις, που αδυνατούν να περιγράψουν, αλλά και οι Άγιοι Πατέρες, να μας δείξουν το δρόμο και τα στάδια της θεώσεως που οι χριστιανοί αξιώνονται, με τη Χάρη του Θεού, μετέχοντας στις Άκτιστες ενέργειές Του.

Ο Κύριος λέει πως «τελείωσε το έργο» Του, κι είναι φανερό ότι αυτό ολοκληρώνεται με το τέλος της επίγειας ζωής Του. Πρόκειται για το «σχέδιο της θείας Οικονομίας», που εξ αρχής της δημιουργίας του κόσμου υπήρχε, αλλά λοξοδρομεί με την Πτώση των Πρωτοπλάστων και τις ολέθριες επιλογές των απογόνων τους, καθώς βλέπομε και στην εποχή μας. Κι εδώ έγκειται και είναι ολοφάνερη η μοναδικότητα της Θείας Αποκαλύψεως, που κατέχει  η Εκκλησία, σε αντίθεση με τις θρησκείες του κόσμου, τα επινοήματα των ανθρώπων, που, ακόμα και αδαείς χριστιανοί, στο όνομα μιας σκοπίμως διαφημιζόμενης «ισότητας», δέχονται ως…θεία κελεύσματα, με την Παγκοσμιοποίηση και την επιδιωκόμενη επιβολή της ολέθριας Πανθρησκείας!

Ο Χριστός «φανέρωσε το όνομα του Θεού στους ανθρώπους». Οι μαθητές «τήρησαν το λόγο Του». Έμαθαν τα «ρήματά» Του. Πώς; Με τη διδασκαλία Του, τα αμέτρητα θαύματα που είδαν, με τη ζωή και συναναστροφή μαζί Του. Ξέρουν κι έχουν αποδεχτεί τη θεία προέλευση και υπόστασή Του. Είναι οι φίλοι Του. Οι εκλεκτοί Του! Η απόλυτη αφοσίωσή τους στον Κύριο τους εξόπλισε με μοναδικά «μαθήματα» πίστης, αγάπης, ταπείνωσης, υπακοής, ζωής και αιωνιότητας, τέτοιας ποιότητας, που καμιά άλλη ομάδα ανθρώπων δεν αξιώθηκε ποτέ. Κι αυτή ήταν η μεγάλη παρακαταθήκη που επρόκειτο να αφήσουν στην Εκκλησία. Τώρα, ο Ιησούς προχωρεί σε μια παράκληση προς τον Θεό-Πατέρα για ιδιαίτερη φροντίδα και προστασία των μαθητών Του, διαχωρίζοντάς τους από τον κόσμο, που, όπως είχε πει, «όλος εν τω πονηρώ κείται». Συγχρόνως όμως αποκαλύπτει την κοινή φύση και ουσία της θεότητας, που πολλοί αιρετικοί, όπως οι Αρειανοί, αρνούνταν, καθώς συμβαίνει και με τις αμέτρητες αιρέσεις στην εποχή μας.

 Ω, ασύλληπτο μυστήριο του Θεανθρώπου! Φεύγει για τον Ουρανό, αλλά, η σκέψη Του είναι στους αγαπημένους Του μαθητές-και, κατ’ επέκταση, σ’ όλους τους πιστούς-που, εξαιτίας της πίστης και της αγάπης τους προς Εκείνον, θα συναντήσουν τεράστιες δυσκολίες, κινδύνους, διενέξεις, διχασμούς. Γι’ αυτό παρακαλεί για τη διατήρηση της ενότητας, ομόνοιας, αγάπης. Αλλά, ζητάει και την προστασία τους ενώπιον της επερχόμενης σύγκρουσης της Εκκλησίας με τις αντίχριστες δυνάμεις και εξουσίες του κόσμου- στους διωγμούς, τις θλίψεις, τις σκληρές δοκιμασίες.

Ζούμε, αδελφοί μου, κρίσιμες στιγμές. Πορευόμενοι από την Ανάληψη στην Πεντηκοστή, με τεράστια ερωτήματα για την «επόμενη μέρα» της πρωτοφανούς δοκιμασίας, μέσα στην οδύνη και  την τραγικότητα της «ορφάνιας» μας, ας προσευχόμαστε για μας και όλο τον κόσμο. Αλλά και να αγωνιζόμαστε, ακολουθώντας τα ίχνη των τιμωμένων Αγίων και θεοφόρων Πατέρων, των Μεγάλων και διαχρονικών Διδασκάλων της Οικουμένης.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182842

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top