Ευαγγελισμός και Επανάσταση

24,Μάρ
dipligiortiΟ Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, αυτό το μέγα μυστήριο, το γεγονός που ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να αντιληφθεί, σηματοδοτεί την αφετηρία για το τέλος της φθοράς του θανάτου στη ζωή του ανθρώπου. Είναι η απαρχή της νέας ζωής, το δώρο του Τριαδικού Θεού για την αθανασία και θέωση του ανθρώπου. Κι αυτό το γεγονός λαμβάνει χώρα μέσα στην ιστορία, μέσα από τη φθαρτή και θνητή φύση του ανθρώπου, μέσα σε ένα αβέβαιο παρόν που σηματοδοτεί ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Το γεγονός του Ευαγγελισμού είναι η αιτία για όσα θα συμβούν στην ιστορία με το άλλο, μέγιστο και αξεπέραστο, γεγονός του Χριστού. Το γεγονός του Ευαγγελισμού έχει αρχή, αλλά και τέρμα. Η ολοκλήρωση δεν είναι κάποιο αόριστο γεγονός, κάποια ανθρώπινη φαντασίωση, αλλά ένας τάφος, ο Κενός Τάφος του Ιησού Χριστού. Εκεί, μέσα σε ένα μνημείο ταφικό, ολοκληρώνεται το γεγονός του Ευαγγελισμού. Και αυτός είναι και ο σκοπός του. Η Ανάσταση. Χωρίς αυτήν τίποτε δεν θα ολοκληρωνόταν. Χωρίς αυτήν, όλα θα ήταν, όχι απλώς μισά, αλλά σαν να μην έγιναν. Γεγονός μοναδικό, ακατανόητο για κάποιους. Ερωτήματα μεγάλα ακολουθούν αυτό το γεγονός. Πώς χώρεσε όλη η Θεότητα μέσα σε μια μήτρα μιας κοπέλας μόλις δεκατεσσάρων ετών; Πώς γίνεται ο Θεός να λαμβάνει σάρκα και οστά; Πώς άντεξε, η συγκεκριμένη κοπέλα, όλη αυτή την ευθύνη; Πώς κουβαλάει κάποιος σε όλη του τη ζωή ένα τέτοιο μυστήριο; Πώς αντικρίζεις τον ήλιο, όταν τον κυοφορείς στα σπλάχνα σου; Πώς καλημερίζεις τη ζωή, όταν αυτή βυζαίνει από τη σάρκα σου; Μόνο η πίστη και η βεβαιότητα ότι σε αυτή τη ζωή δεν είμαστε μόνοι μας, είναι ουσιαστικά η απάντηση. Και η Θεοτόκος, με τη στάση της και κυρίως με την πίστη της προς το θέλημα του Θεού, δίνει τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μας. Σε όλες τις μύχιες σκέψεις μας. Γιατί το γεγονός του Ευαγγελισμού αυτό φανερώνει: την απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη πίστη προς το θέλημα του Θεού για το καλό του ανθρώπου. Την απόλυτη βεβαιότητα του ανθρώπου ότι ο θάνατος είναι πλέον ανίσχυρος μπροστά στο γεγονός της ζωής που λαμβάνει χώρα σε ένα μικρό χωριό, σαν αυτό της Ναζαρέτ. Τίποτε, πλέον, δεν είναι ικανό να εναντιωθεί στο θέλημα του Θεού, ούτε και η ίδια η απιστία του ανθρώπου προς το πρόσωπο του Θεού. Και αυτό είναι που το γεγονός του Ευαγγελισμού έχει ιδιαίτερη σημασία στη ζωή της Εκκλησίας, διότι φανερώνει αυτή την αγάπη και σηματοδοτεί την αρχή του τέλους του θανάτου. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που οι πρόγονοί μας, τότε που ακόμα επικαλούνταν τον Θεό σε κάθε τους βήμα και σε κάθε τους πράξη, επέλεξαν την ημέρα του Ευαγγελισμού για την αρχή της Εθνικοαπελευθερωτικής τους Επανάστασης. Για αυτούς ο Ευαγγελισμός δεν ήταν μία ακόμα εορτή της Εκκλησίας. Είχαν ερμηνεύσει απόλυτα το γεγονός και το ταύτισαν με τη δική τους θέληση για ελευθερία. Και επειδή πίστευαν και στην Ανάσταση του Χριστού, για αυτό έβαλαν και δίπλα από τη λέξη ελευθερία τη λέξη θάνατος. Γιατί για αυτούς ο θάνατος δεν ήταν ένα ακατανόητο και πένθιμο γεγονός, αλλά ήταν συνώνυμο της ελευθερίας τους. Όπως και ο Ευαγγελισμός, έτσι και η Εθνική μας Επανάσταση, ήταν, τουλάχιστον, για τα χρόνια εκείνα, ένα ακατανόητο γεγονός. Πώς γίνεται μια χούφτα άνθρωποι να υψώνουν το ανάστημά τους στην Οθωμανική αυτοκρατορία; Πώς γίνεται κάποιοι αγράμματοι να διδάξουν τη μορφωμένη Ευρώπη, το πώς οφείλουμε να ζούμε σε αυτή τη ζωή; Πώς γίνεται ο ανίσχυρος να γίνεται ισχυρός και κραταιός, να βυζαίνει ζωή από τις σάρκες και τα οστά των νεκρών του; Πώς γίνεται μια χούφτα άνθρωποι να στέκονται όρθιοι, χωρίς να σκύβουν το κεφάλι, στο κάλεσμα που τους έκανε η ιστορία; Μόνο η πίστη για την ελευθερία και τη ζωή μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο να πραγματώσει όλα αυτά τα ακατανόητα γεγονότα της συγκεκριμένης εποχής. Μια ελευθερία αναστάσιμη, που δεν λογαριάζει το θάνατο, αλλά ούτε και τον αψηφά, για αυτό και τον ταυτίζει με την ελευθερία. Ένας θάνατος που δεν οδηγεί στη φθορά, αλλά γίνεται λίπασμα ιδεών και αξιών για τις επόμενες γενιές. Και οι Έλληνες εκείνης της γενιάς, καθόλου τυχαία, εναρκτήρια ημερομηνία για την Επανάστασή τους, για τον ερχόμενο θάνατό τους στα πεδία των μαχών, για τον αποχαιρετισμό της ζωής με την ύψιστη μορφή ελευθερίας που είναι ο θάνατος για το καλό της πατρίδας, τοποθέτησαν την εορτή του Ευαγγελισμού. Γιατί ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όσο ακατανόητος κι αν είναι, σηματοδοτεί αυτή τη μορφή της ελευθερίας, που λαμβάνει σάρκα και οστά και ολοκληρώνεται με έναν θάνατο που οδηγεί στην Ανάσταση. Έτσι και οι Έλληνες εκείνης της εποχής, επέλεξαν, ουσιαστικά, το θάνατο που θα οδηγήσει στην Ανάσταση της Πατρίδας. Κάτι που ήρθε, έστω κι αν άργησε, μέσα από πολλά οστά αγιασμένα Ελλήνων αγωνιστών, μέσα από χιλιάδες μνήματα που θυμίζουν ότι η ελευθερία συντροφεύεται με το θάνατο, αλλά ποιο θάνατο; Αυτόν που ορίζει την ύπαρξη μας και την καθιστά οντότητα ελεύθερη.

  Ανδρέας Φαρσάρης

   Θεολόγος

 

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top