Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (2016)

13,Απρ

Του Πρωτ. Ευαγγέλου Παχυγιαννάκη

            article_25244Είναι αλήθεια, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι πολλές φορές ο ορίζοντας της ζωής μας σκοτεινιάζει. Τα κύματα των δυσκολιών πελώρια ανεβάζουν και κατεβάζουν το καράβι της υπάρξεώς μας, κι οι άνεμοι των δοκιμασιών αλύπητα το χτυπούν, ζητώντας να το καταποντίσουν στην έρημο της απόγνωσης. Το μόνο στήριγμα τότε, η μοναδική μας παρηγοριά, μέσα στη σκοτεινιά του πόνου και των θλίψεων είναι κάποιο φως, ένα φως ιλαρόν, ουράνιο φως, που εκπέμπεται σε ‘ μας τους κουρασμένους ταξιδιώτες από το θεϊκό άστρο της Ελπίδος.
Η Ελπίδα είναι το φως της ζωής. Είναι η τροφός και η ουσία της ζωής. Χωρίς αυτή δεν μπορούμε να ζήσομε. Κι ακόμη πιο σημαντική είναι η ελπίδα στην πνευματική μας ζωή και στον χώρο της πίστεως. Γι’  αυτό το ανεκτίμητο αγαθό την Ελπίδα, που σε τελευταία ανάλυση είναι δώρον του Αγίου Πνεύματος, μας μιλάει στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα ο Απόστολος Παύλος.   Σκοπός του Αποστόλου είναι να στηρίξει την ελπίδα μας και να δυναμώσει την πίστη μας στον Θεό, γι’ αυτό μας υπενθυμίζει την περίπτωση του Αβραάμ στην Παλαιά Διαθήκη, τα όσα του είχεν υποσχεθεί ο Θεός και την ελπίδα που έδειξεν εκείνος στις θεϊκές υποσχέσεις. Υπενθυμίζοντας, λοιπόν, ο Παύλος τις υποσχέσεις του Θεού προς τον Αβραάμ συμπεραίνει πως είναι αδύνατον ο Θεός να αποδειχθεί ασυνεπής, ότι «εὐδοκεῖ Κύριος ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπί τὸ ἔλεος αὐτοῦ» (Ψαλμ.147.11). Συνεπώς, καταλήγει: «ἰσχυράν παράκλησιν ἔχομεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος». Ποια όμως είναι η προκείμενη ελπίδα; Ποια είναι η ελπίδα αυτη, που συνοδεύει όλους εκείνους  που πίστεψαν και πιστεύουν στον Θεό και στην Εκκλησία Του; Άλλη ελπίδα για μας τους χριστιανούς δεν υπάρχει. Μια είναι η Ελπίδα κι αυτή είναι Ένα πρόσωπο: είναι ο Χριστός και η Βασιλεία Του. «Χριστός ἐστιν ἡ ἐλπίς ἡμῶν», θα ερμηνεύσει ο Απόστολος Παύλος στην Α ΄ προς Τιμόθεον επιστολήν του (4.1)  και σ’ αυτόν «τὀν ζῶντα Θεόν στηρίζομε τὶς ελπίδες μας» (4.10). Αν θέλαμε τώρα να κάνομε πρακτικό αυτόν τον θεωρητικό εκ πρώτης όψεως λόγον του Αποστόλου Παύλου, θα λέγαμε, ότι η ελπίδα είναι κόρη του Ίδιου του Θεού και της βασίλισσας των αρετών, της Πίστεως. Η ίδια δε, η Ελπίδα, είναι μητέρα τριών χαριτωμένων θυγατέρων: α) Πρώτη είναι η Παρηγοριά. Κάθε πονεμένη καρδιά που στηρίζεται στον ρωμαλέο βραχίονα της Ελπίδος, βρίσκει ένα σύντροφο πιστό, έναν φίλο ειλικρινή, έναν συμπαραστάτη γεμάτο κατανόηση και συμπάθεια. Ο θαλασσοδαρμένος στο πέλαγος των θλίψεων άνθρωπος, όταν ζητήσει την βοήθεια της ελπίδος θα πάρει αμέσως ό,τι του χρειάζεται. Μια βάρκα, ένα σωσίβιο, ένα σανίδι… κι επάνω σ’ αυτό είναι γραμμένο το όνομα της ελπίδος… και μέσα απ’ αυτό το όνομα ακούγεται μια γλυκιά φωνή που διαλύει και φωτίζει τη θολούρα: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι κἀγὼ ἀναπαύσω ἡμᾶς». β) Δεύτερη θυγατέρα της Ελπίδος είναι η Χαρά.  Η Παρηγοριά συνοδεύεται πάντοτε από την αδελφή της αυτή  με το ακτινοβόλο πρόσωπο.  Η μητέρα Ελπίδα γεμίζει την ψυχή του πονεμένου ανθρώπου με την βεβαιότητα ότι ο Θεός Πατέρας μας βλέπει, μας συντροφεύει και αγρυπνά πάντοτε για ‘μας, ιδίως όταν  πειραζόμεθα και κινδυνεύομε. Αυτή η βεβαιότητα είναι που μας δίνει τη χαρά. Γιατί επαναλαμβάνει διαρκώς την υπόσχεση του Θεού: «οὐ μὴ σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μὴ σε έγκαταλείψω».  Και τότε μια μυστική χαρά λούζει την ψυχή του ανθρώπου που ελπίζει μια χαρά, που κανένας πόνος δεν μπορεί να τη σβήσει. Είναι η χαρά της ευλογημένης χαρμολύπης. Τελευταία αλλά πρώτη σε αξία θυγατέρα της Ελπίδος είναι: γ) Η Σωτηρία. Η Σωτηρία εμφανίζεται πάντοτε οπλισμένη με θώρακα και περικεφαλαία, σαν γνήσιο παιδί της Ελπίδος. Γιατί πάντοτε εκείνος που ελπίζει αγωνίζεται  με θάρρος και αισιοδοξία και τελευταία νικά και θριαμβεύει. Αυτός που ελπίζει ποτέ δεν απογοητεύεται ούτε εγκαταλείπει τον αγώνα, αλλά πάντοτε  προσπαθεί. Κι αν πληγωθεί δεν αποκάμνει, αλλά σαν άλλος Ανταίος αντλεί δύναμη από την μητέρα Ελπίδα και σηκώνεται, και προχωρεί, και προσπαθεί, και νικά.  «Ἡ ἐλπίς οὐ καταισχύνει» κατά τον Απόστολο. Η καρδιά που ελπίζει στον Κύριο πάντα σιγοψάλλει, σαν τον πονεμένο βασιλιά: «ἐγώ δὲ ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ἤλπισα, ἀγαλλιάσεται ἡ καρδία μου ἐπὶ τῶ σωτηρίῳ σου∙ ἄσω τῶ Κυρίῳ τῷ εὐεργετίσαντί με καὶ ψαλῷ τῶ ὀνόματι Κυρίου τοῦ ὑψίστου» (Ψαλ.12.6). Αδελφοί μου! Όλα τα πλοία έχουν την άγκυρά τους. Είναι γι’ αυτά η σιγουριά και η σωτηρία τους, όταν φοβεροί κλυδωνισμοί τα απειλούν με καταστροφή και ναυάγιο. Αλλά, ό,τι είναι η άγκυρα για τα πλοία, είναι η ελπίδα για την ψυχή. Όταν οι φουρτούνες της ζωής μας απειλούνε με καταστροφή και όλεθρο, τότε η Ελπίδα ανατέλλει στον σκοτεινό ουρανό της καρδιάς μας «ὡς ἄγκυρα ἀσφαλὴς καὶ βεβαία», όπως μας λέει σήμερα ο Απόστολος Παύλος.   Αλλ’ όπως ο καπετάνιος δεν ρίχνει ποτέ την άγκυρα πάνω στον αφρό του γιαλού αλλά στον πυθμένα της θάλασσας για να στηριχθεί, έτσι κι εμείς πρέπει να ρίχνομε την άγκυρα του κλυδωνιζόμενου σκάφους της ζωής μας στον αμετακίνητο βυθό της θεία ευσπλαχνίας. Δεν χρειάζεται να ρίχνομε την Ελπίδα μας σε φρούδες και πλαδαρές υποσχέσεις  των αφεντάδων του κόσμου τούτου, ο λόγος του Θεού είναι σαφής: «μἠ πεποίθατε ἐπ΄ ἀρχοντας ἐπὶ υἱούς ἀνθρώπων οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία», αλλά σ’ Εκείνον  τον αιώνιο βράχο που τηρεί και μπορεί να εκπληρώσει τις υποσχέσεις Του για τη σωτηρία μας. Γιατί μέσα στον κόσμο αυτό,  ακόμη κι όταν όλα καταρρέουν και χαθούν γύρω μας, ακόμη κι όταν αγάπες και φιλίες κι ανθρώπινα στηρίγματα μας εγκαταλείψουν, Ένας μόνο μένει αιώνιος, πιστός φίλος και δυνατός, ο Θεός, ότι Αυτός «ἤκουσε τῆς δεήσεώς μου, Κύριος τὴν προσευχήν μου προσεδέξατο» (Ψαλμ.6.10). Αν κάποτε ο ψυχικός μας κόσμος σκοτεινιάζει και δάκρυα ανεβαίνουν στα μάτια μας, τότε ένα δάκρυ στερνό λαμπυρίζει στην άκρη των ματιών μας. Μην ξεχνάμε ποτέ, ότι το δάκρυ αυτό είναι το δάκρυ της Ελπίδος. Εκείνο το δάκρυ της Ελπίδος του Θεού, που πρέπει να έχομε ατίμητο μαργαριτάρι και προπαντός ως «ἄγκυραν ἀσφαλῆ καἰ βεβαίαν». Αμήν!

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 17/08/2019 εορτάζουν:Άγιος ΜύρωνΆγιοι Στράτων, Φίλιππος, Ευτυχιανός και ΚυπριανόςΆγιος Δημήτριος ο Μοναχός από τη Σαμαρίνα της ΠίνδουΆγιοι Παύλος και Ιουλιανή και οι μαζί μ' αυτούς μαρτυρήσαντες Στρατόνικος, Κοδράτος και Ακάκιος οι δήμιοιΆγιοι Θύρσος, Λεύκιος, Κορωνάτος και η συνοδεία τουςΣύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις ΑρματίουΌσιος ΑίγλωνΌσιος Ηλίας ο ΝέοςΆγιος Μακάριος ο ΟσιομάρτυραςΌσιος […]
Go To Top