Ε΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (Η΄28-34,Θ΄1)

20,Ιούλ

 

Η ψυχή μας- «κατοικητήριο» του Θεού

 «Εις τούτο εφανερώθη ο υιός του ανθρώπου, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου», λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Α΄ Ιωάν. Γ΄8). Ο ίδιος ο Κύριος, που αντιμετώπισε και νίκησε τους τρεις Πειρασμούς της Ερήμου, είπε ότι είδε-πριν γίνει, βέβαια, ο κόσμος- το Σατανά να πέφτει σαν αστραπή από τον Ουρανό! Τα φοβερά γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα των Γεργεσηνών μάς δίνουν την ευκαιρία να θαυμάσουμε τα έργα του Χριστού και να προβληματιστούμε σοβαρά για το μισόκαλο και ανθρωποκτόνο Διάβολο και τις ενέργειές του.

Από την αρχή της  ευαγγελικής διηγήσεως μάς εντυπωσιάζει η παρουσία των δυο δαιμονισμένων ανθρώπων. Βγαίνοντας από τους τάφους, ήταν τόσο φοβεροί, που κανείς δεν μπορούσε να περάσει από κείνο το δρόμο! Ο Λουκάς, που κάνει λόγο για έναν άνθρωπο με χιλιάδες δαιμόνια μέσα του, μας δίνει περισσότερες πληροφορίες για τη φρικτή εμφάνιση και συμπεριφορά τους.

Αξίζει να επισημάνουμε πως από τα αρχαιότατα χρόνια υπήρχε η αντίληψη ότι οι ψυχές των κακών ανθρώπων, μετά το θάνατό τους, επιστρέφουν και περιπλανώνται στον κόσμο, για να εκφοβίζουν ή και να τιμωρούν τους ανθρώπους! Δυστυχώς, τέτοιες πλάνες κυκλοφορούν και στην εποχή μας, ακόμα και σε πιστούς ανθρώπους. Όμως, οι Πατέρες καυτηριάζουν τέτοιες αντιλήψεις- όπως απορρίπτει η Εκκλησία και την πίστη της μετεμψυχώσεως.  Ο Χρυσόστομος τις χαρακτηρίζει ως «ολέθριον μάθημα», «διαβολική απάτη». Για να καταλήξει σε μια πολύ αξιοπρόσεκτη γνώμη: «μετά την αναχώρησή τους από δω, οδηγούνται κάπου οι ψυχές, απ’ όπου δεν μπορούν να ξαναγυρίσουν, αλλά αναμένουν εκείνη τη φοβερή ημέρα»(της Κρίσεως) (ΟΜΙΛΙΑ ΚΗ΄)!

Από τα Ευαγγέλια, τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας και τις εμπειρίες των Αγίων-και της εποχής μας- γνωρίζουμε ότι ο Διάβολος δεν είναι μια αόριστη, απρόσωπη «δύναμη», όπως κακώς πολλοί νομίζουν, αλλά ένα σκοτεινό πρόσωπο που δρα ως παράσιτο, κατά παραχώρηση του Θεού, πειράζοντας και επηρεάζοντας τη ζωή των ανθρώπων. Στη σημερινή περικοπή βλέπομε ότι, καθώς τα δαιμόνια αντικρίζουν το Χριστό, διακηρύσσουν την απόσταση που τα χωρίζει από Εκείνον, ομολογούν τη θεότητά Του και τον παρακαλούν να μην τα τιμωρήσει πριν έρθει η ώρα τους! Ο Κύριος τα διώχνει, κι αυτά μπαίνουν σ’ ένα κοπάδι χοίρων, που όρμησε και πνίγηκε στη λίμνη. Τούτο το δυσεξήγητο γεγονός ερμηνεύει ο ιερός Χρυσόστομος ως δείγμα  της παιδαγωγίας και της δυνάμεως του Θεού, που φροντίζει και προστατεύει τους ανθρώπους από την κακία του  Σατανά.

Βλέποντας  οι βοσκοί τα τρομερά γεγονότα, έφυγαν αμέσως, πήγαν στην πόλη και τα ανήγγειλαν όλα. Τότε οι κάτοικοι βγήκαν και μόλις είδαν τον Ιησού τον παρακάλεσαν να φύγει από την περιοχή τους. Δυστυχώς, φέρθηκαν αντίθετα προς τους Σαμαρείτες. Αντί να μετανοήσουν και να κρατήσουν κοντά τους το Γιατρό των ψυχών και των σωμάτων, τον διώχνουν μακριά! Άραγε, γιατί; Μόνο από φόβο; Ή, βλέποντας τα συμφέροντά τους να χάνονται με το πνίξιμο των χοίρων, που η εκτροφή τους απαγορευόταν από το Μωσαϊκό Νόμο; Πάντως, ο Ιησούς μπήκε πάλι στο πλοίο με τους μαθητές Του και γύρισε στην Καπερναούμ. Όσο για τους πρώην δαιμονισμένους, φεύγουν θεραπευμένοι. Υπακούοντας στον Κύριο, επανέρχονται στην ήρεμη ζωή, για να διακηρύσσουν τα θαυμάσιά Του.

Ξέρομε ότι ο Χριστός είχε δώσει εξουσία στους Αποστόλους να εκδιώκουν δαιμόνια και να θεραπεύουν ποικίλες ασθένειες, και μάλιστα μετά την Πεντηκοστή. Κι ήταν πολύ φυσικό. Ήταν δυνατό να αφήσει τους μαθητές, τους αγίους, τους πιστούς, απροστάτευτους  απέναντι στον Άρχοντα του Σκότους, το χειρότερο εχθρό των ανθρώπων; Μέσα στην Εκκλησία, που είναι το Σώμα του Χριστού, ενεργεί το Άγιο Πνεύμα, παρέχοντας τη Χάρη και εξαγιάζοντας τη ζωή μας. Από κει αντλούμε τη δύναμη των ιερών Μυστηρίων και τα όπλα για τον πνευματικό μας αγώνα, με πίστη, ταπείνωση, μετάνοια, αγάπη, ώστε να αντιμετωπίζουμε με θάρρος τους πειρασμούς, τις ενέργειες, τις παγίδες του Διαβόλου. Ο Άγιος Νικόλαος  Βελιμίροβιτς γράφει: «Όποιος δεν πιστεύει στην ύπαρξη του διαβόλου, δεν πολεμά και εναντίον του. Στο διάβολο συμπαθέστεροι είναι εκείνοι που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη και στη δράση του. Αφού μόνο τότε μπορεί ήρεμα να φέρει εις πέρας το δολοφονικό του έργο»(«Εσοδείες Κυρίου», σελ.37)!

 Ταξιδιάρηδες κι εμείς, φίλοι μου, σαν τους μαθητές, στο πέλαγος της ζωής, σ’ ένα κόσμο όλο ταραχή, συχνά βλέπουμε πελώρια «κύματα»-στεναχώριες, ασθένειες, θλίψεις, πειρασμούς- να υψώνονται μπροστά μας, έτοιμα να μας «καταπιούν». Όμως, ο Χριστός, η Παναγία και οι Άγιοι είναι δίπλα μας. Γιατί να μην τους επικαλούμαστε; Μα, ας μην κάνουμε και τις καρδιές μας… τόπους εκτροφής των παθών. Ούτε να αφήνουμε ανοικτές, αφύλακτες, τις «πόρτες» της ψυχής μας, γιατί θα μπούνε  βρωμερά «δαιμόνια» και δύσκολα βγαίνουν από κει. Ας ακούσομε τον Άγιο Πορφύριο, που έλεγε: «Η περιφρόνηση αποτελεί το δεύτερο όπλο, μετά τον Τίμιο Σταυρό, κατά του διαβόλου!  Γιατί να κυνηγάμε τα σκοτάδια; Να, θ’ ανάψουμε το φως και τα σκοτάδια θα φύγουν. Θα αφήσουμε να κατοικήσει σ’ όλη την ψυχή μας ο Χριστός, και τα δαιμόνια θα φύγουν μόνα τους» («Ανθολόγιο Συμβουλών»,σελ.144, 147).

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την χορωδία της ενορίας Ευαγγελίστριας Αγίου Νικολάου

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 19/08/2019 εορτάζουν:Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι δύο χιλιάδες πεντακόσιοι ενενήντα τρεις Μάρτυρες, που μαρτύρησαν μαζί μ' αυτόνΌσιος Θεοφάνης ο νέος και θαυματουργόςΆγιοι Τιμόθεος, Αγάπιος και ΘέκλαΆγιοι Ευτυχιανός ο στρατιώτης και ΣτρατήγιοςΌσιος Γεννάδιος της Κοστρομά
Go To Top