Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. Η΄, 5-13)

04,Ιούλ

Δ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ (Ματθ. Η΄, 5-13)

Η πίστη  ενός αλλοθρήσκου

          Πολλοί νομίζουν ότι ο Θεός αγαπά και ευεργετεί μόνο τους «καλούς» και πιστούς  ανθρώπους, που υποτίθεται ότι είναι «κοντά Του». Μάλιστα, φτάνουν στο σημείο να χαρακτηρίζουν τους κληρικούς ως «αντιπροσώπους» Του, που, δήθεν, χειρίζονται όπως θέλουν τη Χάρη Του, για τη σωτηρία των ανθρώπων! Η ευαγγελική περικοπή της Κυριακής μάς δίνει την ευκαιρία να προβληματιστούμε αν έχουν δίκιο αυτοί που υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις και να διδαχτούμε από τη στάση και τους λόγους του Κυρίου.

          Έχομε λοιπόν την περίπτωση της θεραπείας του υπηρέτη ενός εκατόνταρχου στην Καπερναούμ, όπου είχε έλθει με τους μαθητές, μετά την Επί του Όρους θεσπέσια Ομιλία Του. Επρόκειτο για Ρωμαίο διοικητή εκατό στρατιωτών. Φυσικά, δεν ήταν η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά, που ο Ιησούς έρχεται αντιμέτωπος με αλλοεθνείς και αλλόθρησκους που ζητούσαν τη βοήθειά Του. Τούτος ο αξιωματούχος δεν ήταν σκληρός κατακτητής. Φαίνεται ότι  διέθετε αξιόλογη θρησκευτική παιδεία, αλλά ήταν και πολύ φιλάνθρωπος. Μάλιστα, είχε κτίσει και την εβραϊκή συναγωγή της πόλης. Η διήγηση του Ματθαίου διαφέρει βέβαια σε κάποια σημεία από κείνη του Λουκά, αλλά ξέρομε ότι οι Ευαγγελιστές αλληλοσυμπληρώνονται και οι Πατέρες βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των ιερών κειμένων. Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, βάζοντας τα πράγματα σε μια σειρά, λέει ότι ο εκατόνταρχος έστειλε πρώτα τους Ισραηλίτες πρεσβυτέρους να παρακαλέσουν τον Κύριο να πάει στο σπίτι του και να θεραπεύσει τον παράλυτο δούλο του, αλλά, πάνω στον πόνο του, έτρεξε και ο ίδιος να τον συναντήσει.

          Ω, πόσο σπουδαία είναι μια τέτοια συνάντηση! Σαν την ανάβαση σε μια ψηλή κορυφή, από την οποία απολαμβάνει κανείς την ωραιότερη θέα της γης και την απεραντοσύνη του Ουρανού. Εκείνη τη στιγμή, ο αχώρητος, απερίγραπτος Κύριος, που είναι όλος αγάπη, και πάντα μιλούσε ως εξουσίαν έχων θεϊκή, ανταποκρινόμενος στην αγωνιώδη ικεσία του ανθρώπου, αλλά και για να τον ακούσουν όλοι και να διδαχτούν πολλαπλώς, λέει με αποφασιστικότητα: «Εγώ θα έλθω και θα τον θεραπεύσω». Ο εκατόνταρχος, με τη σύνεση, την τιμιότητα, την ευλάβεια και την ταπεινοφροσύνη που τον χαρακτήριζαν, με συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του, απαντά συντετριμμένος ότι δεν είναι άξιος να μπει στο σπίτι του ο Χριστός. «Αλλά, και με ένα μόνο λόγο σου-λέει- θα γιατρευτεί ο υπηρέτης μου». Κι επικαλείται το δικό του παράδειγμα, που υπάκουαν στις διαταγές του τόσοι στρατιώτες. Εννοώντας, προφανώς, ότι ο Κύριος του Σύμπαντος έχει στη διάθεσή Του αμέτρητες ουράνιες δυνάμεις που τον διακονούν!

          Ακούγοντας αυτά ο Ιησούς, θαύμασε και λέει ότι ούτε στους Ισραηλίτες δε βρήκε τέτοια πίστη. Μήπως κι Εκείνος δεν ήταν ο μεγάλος Ξένος, που οι ομοεθνείς Του τον απέρριψαν, παρά τα τόσα θαύματα, τόσες αποκαλύψεις, τόση φροντίδα που είχε εκφράσει στο γένος τους ο Θεός; Κι ένας εθνικός, χωρίς τέτοιες εμπειρίες, διηγήσεις,  παραδόσεις, πίστευε αφάνταστα πιο πολύ απ’ αυτούς. Πώς να μη θαυμάσει ο Ίδιος ο Ιησούς; Αλλά, με την έκφραση του θαυμασμού και το δημόσιο έπαινό Του στόχευε να διδάξει τους αποστόλους, καθώς και όλους τους ανθρώπους, πόσο σπουδαία είναι η πίστη στο Θεανθρώπινο πρόσωπό Του.

          Tώρα, παίρνοντας αφορμή από την πίστη του εκατόνταρχου, ο Κύριος, προχωρεί στη συντέλεια του κόσμου. Τότε, που όλοι οι άνθρωποι θα παρουσιαστούν ενώπιόν Του, για να κριθούν. Αλλά, ενώ  όλα τα έθνη θα κληθούν για να κληρονομήσουν τη Βασιλεία των Ουρανών, δε θα συμβεί το ίδιο με τους Ιουδαίους που δεν πίστεψαν, που θα ζουν μακριά από το Θεό! Έτσι, όπως σημειώνει και ο ιερός Χρυσόστομος, ο Χριστός κάνει σ’ όλους γνωστό ότι η σωτηρία πηγάζει από την πίστη, όχι από τα έργα που επιβάλλει ο Νόμος. Γι’ αυτό και η δωρεά αφορά όλα τα έθνη και η σωτηρία είναι οικουμενική.

          Το τέλος της διηγήσεως έρχεται να επισφραγίσει μια σειρά θείων ενεργειών, που μας θυμίζουν τη δημιουργία του κόσμου. «Είπε ο Θεός και γεννήθηκαν, έδωσε εντολή και κτίστηκαν»- όλα. «Είπε ο Ιησούς στον εκατόνταρχο, πήγαινε, κι ας γίνει σύμφωνα με την πίστη σου. Και θεραπεύτηκε ο δούλος του την ώρα εκείνη»! Ερμηνευτές επισημαίνουν το μυστηριακό χαρακτήρα του θαύματος, συνδέοντάς το με τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας. Ο θείος Λόγος ενώνεται με την ανθρώπινη θέληση και συνέργεια κι έτσι συντελείται το θαύμα. Μήπως με το «γένοιτο» της Θεοτόκου δεν ήρθε το «θαύμα των θαυμάτων»-η σωτηρία του ανθρωπίνου  γένους;

          Συνοψίζοντας: βλέπομε διαρκώς τον ανθρώπινο πόνο να συμπλέκεται με τον αγώνα, τους στόχους, τα όνειρα, τη ζωή μας. Κι ενώ αναζητούμε επιμόνως και εμπόνως το Θεό, ίσως Εκείνος να μην αποκρίνεται αμέσως. Το σίγουρο είναι ότι είναι εδώ-μαζί μας, και παντού. Χριστιανοί και αλλόθρησκοι είμαστε παιδιά Του και κανείς δεν δικαιούται να τον…υποκαθιστά με την κριτική του. Η αγάπη Του αγκαλιάζει το Σύμπαν, κι εμείς οφείλομε να πιστεύομε στη Θεία Πρόνοια και να τον ευχαριστούμε για τις δωρεές Του. Όλα τα άλλα, ας τα αφήνομε στην κρίση Του και στο θέλημά Του.

Νίκος Σιγανός, θεολόγος

Ο “Χερουβικός Ύμνος” όπως ακουγόταν στην ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ μέχρι το 1453

Ενορία Ευαγγελίστριας – Λήψη από ελικόπτερο

Κοπή Βασιλόπιτας με τον Κώστα Μακεδόνα 21/1/2018

Παρασκευή πρόσφορου

     

Επισκέπτες της Ιστοσελίδας

3182868

RSS Ορθόδοξος Συναξαριστής

  • Το εορτολόγιο της ημέρας
    ..:: Ορθόδοξος Συναξαριστής ::..Σήμερα 15/08/2020 εορτάζουν:Κοίμησις της ΘεοτόκουΑνάμνηση Θαύματος Υπεραγίας ΘεοτόκουΆγιος ΤαρσίζιοςΣύναξη της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής στην ΠάροΣύναξη της Παναγίας της Αγίας Σιών στη ΛέσβοΣύναξη της Παναγίας της Σπηλιανής στη ΝίσυροΣύναξη της Παναγίας της Καστριανής στην ΚέαΣύναξη της Παναγίας της Θαλασσινής στην ΆνδροΣύναξη της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας στην ΊοΣύναξη της Παναγίας της Κανάλας στην ΚύθνοΣύναξη […]
Go To Top